ΓΝΩΜΗ

"ΩΣ ΑΕΙ ΤΟΝ ΟΜΟΙΟΝ ΑΓΕΙ ΘΕΟΣ ΩΣ ΤΟΝ ΟΜΟΙΟΝ"
Όμηρος, Οδύσσεια
Όπως πάντοτε τον όμοιον οδηγεί ο Θεός ως τον όμοιον
(Απόδοση Νότα Κυμοθόη)


Τρίτη, 29 Ιουνίου 2021

Νότα Κυμοθόη "Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ 2021" Παγκοσμίου Ποιητικού Διαγωνισμού

Νότα Κυμοθόη "Α΄ ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΟΙΗΣΗΣ 2021"
Παγκοσμίου Ποιητικού Διαγωνισμού

Το Α΄  ΒΡΑΒΕΙΟ στον Ι΄ Παγκόσμιο Ποιητικό Διαγωνισμό  2021 της  ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ με θέμα: Ελλάδας προσκλητήριο 1821 - 2021... κοιτίδα του πνεύματος, του πολιτισμού και της ειρήνης‘‘, απέσπασε η Λογοτέχνης και Εικαστικός Νότα Κυμοθόη με την Ποίησή της "Ελλάδα αγάπη μου". 


     Η κριτική επιτροπή ήταν: 
     Σωκράτης Δεληβογιατζής Καθηγητής Φιλοσοφίας του ΑΠΘ, Ζήτα Καλογιάννη συγγραφέας- ποιήτρια, Νέλλη Λαγάκου συγγραφέας -ποιήτρια, Δημήτρης Μπουκόνης πρόεδρος της Αμφικτυονίας Ελληνισμού-ποιητής-ζωγράφος, Αντώνης Μπουσμπούκης Καθηγητής Γλωσσολογίας του ΑΠΘ, Ανέστης Μωυσιάδης ποιητής -ιατρός, Αθανάσιος Τρίψας συγγραφέας -ποιητής, Antre Moriac συγγραφέας-ποιητής, Antonio Rontieri συγγραφέας-ποιητής.





    Η Ποίηση της Νότας Κυμοθόη περιλαμβάνεται στην ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ Ι΄ Παγκοσμίου Ποιητικού Διαγωνισμού -2021 που εκδόθηκε από την ΑΜΦΙΚΤΥΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Κυριακή, 21 Μαρτίου 2021

Νότα Κυμοθόη "Ο βράχος και το κύμα" του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη


Ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης (1824-1879) ανήκει στους εθνικούς Ποιητές της Ελλάδας. Το Ποίημά του "Ο βράχος και το κύμα" μου είχαν αναθέσει ν΄ απαγγείλω στο σχολείο ως μαθήτρια. Συγκλονίστηκα από την επική του δύναμη κι αργότερα εμπνευσμένη δημιούργησα εικαστικά έργα ζωγραφικής. Ευγνωμονώ την σπουδαία ενέργειά της ψυχής και του πνεύματός του.

Ο βράχος και το κύμα

«Μέριασε βράχε νὰ διαβῶ!» τὸ κύμα ἀνδρειωμένο
λέγει στὴν πέτρα τοῦ γυαλοῦ θολό, μελανιασμένο.
Μέριασε, μὲς στὰ στήθη μου, ποὖσαν νεκρὰ καὶ κρύα,
μαῦρος βοριὰς ἐφώλιασε καὶ μαύρη τρικυμία.


Ἀφροὺς δὲν ἔχω γι᾿ ἄρματα, κούφια βοὴ γι᾿ ἀντάρα,

ἔχω ποτάμι αἵματα, μὲ θέριεψε ἡ κατάρα

τοῦ κόσμου, ποὺ βαρέθηκε, τοῦ κόσμου, πού ῾πε τώρα,
βράχε, θὰ πέσης, ἔφτασεν ἡ φοβερή σου ἡ ὥρα!

Ὅταν ἐρχόμουνα σιγά, δειλό, παραδαρμένο
καὶ σὄγλυφα καὶ σὄπλενα τὰ πόδια δουλωμένο,
περήφανα μ᾿ ἐκύτταζες καὶ φώναζες τοῦ κόσμου
νὰ δεῖ τὴν καταφρόνεση, ποὺ πάθαινε ὁ ἀφρός μου.

Κι ἀντὶς ἐγὼ κρυφὰ κρυφά, ἐκεῖ ποὺ σ᾿ ἐφιλοῦσα
μέρα καὶ νύχτα σ᾿ ἔσκαφτα, τὴ σάρκα σου ἐδαγκοῦσα
καὶ τὴν πληγὴ ποὺ σ᾿ ἄνοιγα, τὸ λάκκο πού ῾θε κάμω
μὲ φύκη τὸν ἐπλάκωνα, τὸν ἔκρυβα στὴν ἄμμο.

Σκύψε νὰ ἰδῆς τὴ ρίζα σου στῆς θάλασσας τὰ βύθη,
τὰ θέμελά σου τά ῾φαγα, σ᾿ ἔκαμα κουφολίθι.
Μέριασε, βράχε, νὰ διαβῶ! Τοῦ δούλου τὸ ποδάρι
θὰ σὲ πατήσῃ στὸ λαιμό... Ἐξύπνησα λιοντάρι!»

Ὁ βράχος ἐκοιμότουνε. Στην καταχνιὰ κρυμμένος,
ἀναίσθητος σοῦ φαίνεται, νεκρός, σαβανωμένος.
Τοῦ φώτιζαν τὸ μέτωπο, σχισμένο ἀπὸ ρυτίδες,
τοῦ φεγγαριοῦ, ποὖταν χλωμό, μισόσβηστες ἀχτίδες.
Ὁλόγυρά του ὀνείρατα, κατάρες ἀνεμίζουν
καὶ στὸν ἀνεμοστρόβιλο φαντάσματα ἀρμενίζουν,
καθὼς ἀνεμοδέρνουνε καὶ φτεροθορυβοῦνε
τὴ δυσωδία τοῦ νεκροῦ τὰ ὄρνια ἂν μυριστοῦνε.

Τὸ μούγκρισμα τοῦ κύματος, τὴν ἄσπλαγχνη φοβέρα,
χίλιες φορὲς τὴν ἄκουσεν ὁ βράχος στὸν ἀθέρα
ν᾿ ἀντιβοᾶ τρομαχτικὰ χωρὶς κὰν νὰ ξυπνήσει,
καὶ σήμερα ἀνατρίχιασε, λὲς θὰ λιγοψυχήσει.
«Κῦμα, τὶ θέλεις ἀπὸ μὲ καὶ τὶ μὲ φοβερίζεις;
Ποιὸς εἶσαι σὺ κι ἐτόλμησες, ἀντὶ νὰ μὲ δροσίζεις,
ἀντὶ μὲ τὸ τραγούδι σου τὸν ὕπνο μου νὰ εὐφραίνεις,
καὶ μὲ τὰ κρύα σου νερὰ τὴ φτέρνα μου νὰ πλένεις,
ἐμπρός μου στέκεις φοβερό, μ᾿ ἀφροὺς στεφανωμένο;
Ὅποιος κι ἂν εἶσαι μάθε το, εὔκολα δὲν πεθαίνω!»

«Βράχε, μὲ λένε Ἐκδίκηση. Μ᾿ ἐπότισεν ὁ χρόνος
χολὴ καὶ καταφρόνεση. Μ᾿ ἀνάθρεψεν ὁ πόνος.
Ἤμουνα δάκρυ μιὰ φορὰ καὶ τώρα κοίταξέ με,
ἔγινα θάλασσα πλατιά, πέσε, προσκύνησέ με.
Ἐδῶ μέσα στὰ σπλάγχνα μου, βλέπεις, δὲν ἔχω φύκη,
σέρνω ἕνα σύγνεφο ψυχές, ἐρμιὰ καὶ καταδίκη,
ξύπνησε τώρα, σὲ ζητοῦν τοῦ ἄδη μου τ᾿ ἀχνάρια...
Μ᾿ ἔκαμες ξυλοκρέβατο... Μὲ φόρτωσες κουφάρια...
Σὲ ξένους μ᾿ ἔριξες γιαλούς... Τὸ ψυχομάχημά μου
τὸ περιγέλασαν πολλοὶ καὶ τὰ πατήματά μου
τὰ φαρμακέψανε κρυφὰ μὲ τὴν ἐλεημοσύνη.
Μέριασε βράχε, νὰ διαβῶ, ἐπέρασε ἡ γαλήνη,
καταποτήρας εἶμαι ἐγώ, ὁ ἄσπονδος ἐχθρός σου,
γίγαντας στέκω ἐμπρός σου!»

Ὁ βράχος ἐβουβάθηκε. Τὸ κῦμα στὴν ὁρμή του
ἐκαταπόντησε μεμιᾶς τὸ κούφιο τὸ κορμί του.
Χάνεται μὲς τὴν ἄβυσσο, τρίβεται, σβήεται, λιώνει
σὰ νἆταν ἀπὸ χιόνι.
Ἐπάνωθέ του ἐβόγγιζε γιὰ λίγο ἀγριεμένη
ἡ θάλασσα κι ἐκλείστηκε. Τώρα δὲν ἀπομένει
στὸν τόπο ποὖταν τὸ στοιχειό, κανεὶς παρὰ τὸ κῦμα,
ποὺ παίζει γαλανόλευκο ἐπάνω ἀπὸ τὸ μνῆμα.

(εικόνα του Α. Βαλαωρίτη από το ιντερνέτ)

Νότα Κυμοθόη "Ο βράχος και το κύμα" Ζωγραφική

Εικαστικό Έργο Ζωγραφικής μου, το 1991, ελαιογραφία σε καμβά 0,60Χ0,80, εμπνευσμένο από την άνω Ποίηση του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη (ανήκει σε συλλέκτη). Ευχαριστώ κι ευγνωμονώ, για την αγάπη κι εκτίμηση της ζωγραφικής μου απόδοσης.

 

Πέμπτη, 18 Φεβρουαρίου 2021

Νότα Κυμοθόη "ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΈΝΟΙ" του Διονυσίου Σολωμού

Νότα Κυμοθόη
"ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ" του Διονυσίου Σολωμού


Ο Έλληνας Ποιητής Διονύσιος Σολωμός (1798-1857) και το σπουδαίο του Ποίημα ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ, το οποίο όταν η Δασκάλα μου στο Δημοτικό Σχολείο, μου ανέθεσε ως Ποίημα για να το απαγγείλω απέξω, την 25η Μαρτίου, άλλαξε τη ζωή μου. Το μοιράζομαι μαζί σας!
"Άκρα του τάφου σιωπή στον κάμπο βασιλεύει
Λαλεί πουλί, παίρνει σπυρί, κι η μάνα το ζηλεύει.
Τα μάτια η πείνα εμαύρισε στα μάτια η πείνα μνέει
Στέκει ο Σουλιώτης ο καλός παράμερα και κλαίει:
"Έρμο τουφέκι σκοτεινό, τι σ΄έχω γω στο χέρι;
Οπού συ μού ΄γινες βαρύ κι ο Αγαρηνός το ξέρει".
Ο Απρίλης με τον Έρωτα χορεύουν και γελούνε
Κι όσ΄ άνθια βγαίνουν και καρποί τόσ΄ άρματα σε κλειούνε.
Λευκό βουνάκι πρόβατα κινούμενο βελάζει.
Και μες στη θάλασσα βαθιά ξαναπετιέται πάλι.
Κι ολόλευκο εσύσμιξε με τ΄ ουρανού τα κάλλη.
Και μες της λίμνης τα νερά, όπ΄ έφθασε μ΄ ασπούδα,
Έπαιξε με τον ίσκιο της γαλάζια πεταλούδα,
Που ευώδιασε τον ύπνο της μέσα στον άγριο κρίνο
Το σκουληκάκι βρίσκεται σ΄ ώρα γλυκιά κι εκείνο.
Μάγεμα η φύσις κι όνειρο στην ομορφιά και χάρη.
Η μαύρη πέτρα ολόχρυση και το ξερό χορτάρι
Με χίλιες βρύσες χύνεται, με χίλιες γλώσσες κραίνει
Όποιος πεθάνει σήμερα χίλιες φορές πεθαίνει.
Τρέμει η ψυχή και ξαστοχά γλυκά τον εαυτό της
"Σάλπιγγα , κόψ΄ του τραγουδιού τα μάγια με βία,
Γυναικός, γέροντος, παιδιού, μη κόψουν την αντρεία".
Χαμένη, αλίμονον! κι οκνή τη σάλπιγγα γρικάει
Αλλά πως φθάνει στον εχθρό και κάθε ηχώ ξυπνάει;
Γέλιο στο σκόρπιο στράτευμα σφοδρό γεννοβολιέται,
Κι η περιπαίχτρα σάλπιγγα μεσουρανίς πετιέται.
Και με χαρούμενη πνοή το στήθος το χορτάτο,
Τ΄ αράθυμο, το δυνατό, κι όλο ψυχές γιομάτο
Βαρώντας γύρου ολόγυρα, ολόγυρα και πέρα,
Τον όμορφο τρικύμισε και ξάστερον αέρα
Τέλος μακριά σέρνει λαλιά, σαν το πεσούμεν΄ άστρο,
Τρανή λαλιά, τρόμου λαλιά, ρητή κατά το κάστρο.
Μακριά απ΄ όπ΄ ήτα΄ αντίστροφος κι ακίνητος εστήθη
Μόνε σφοδρά βοντοκοπούν τ΄ αρματωμένα στήθη
Εκεί ΄ρθε το χρυσότερο από τα ονείρατά μου
Με τ΄ άρματα όλα βρόντησα τυφλός του κόπου χάμου
Φωνή ΄πε: - Ο δρόμος σου γλυκός και μοσχοβολισμένος
Στην κεφαλή σου κρέμεται ο ήλιος μαγεμένος
Παλικαρά και μορφονιέ, γειά σου, Καλέ, χαρά σου!
'Ακου! νησιά, στεριές της γης εμάθαν τ΄ όνομά σου-
Τούτος, αχ! που ν΄ ο δοξαστός κι η θεϊκιά θωριά του;
Η αγκάλη μ΄ έτρεμε ανοιχτή κατά τα γόνατά του
Έριξε χάμου τα χαρτιά με τς είδησες του κόσμου
...."
Νότα Κυμοθόη Ποίηση για τα 200 χρόνια και για τον εορτασμό 1821- 2021

Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2021

Νότα Κυμοθόη "Αθήνα η πόλη της Θεάς Αθηνάς"

Νότα Κυμοθόη "Αθήνα η πόλη της Θεάς Αθηνάς"

   Πατέρας της Θεάς Αθηνάς είναι ο Ζευς, ο Ύψιστος Θεός των αρχαίων Ελλήνων. Η πόλη και πρωτεύουσα της Ελλάδας έχει το όνομά της. 
    Τα Ιερά του πατέρα της Ζευ, είναι από Ανατολή προς Δύση κάτω από την Ακρόπολη της πόλεως αυτής, όπου δεσπόζει ο Ιερός Παρθενών.
     Στην εικόνα παραπλεύρως, εικονίζεται ένα μέρος από τον αρχαίο Ναό, που ήταν αφιερωμένος στον Ολύμπιο Ζευ και η κατασκευή του ξεκίνησε τον 6 π.Χ. αιώνα.
     Ο Ζευς του Ζηνός ( Στύλοι Ολυμπίου Διός) στην πόλη της Αθήνας. 
     Ο χώρος ονομάζεται και Ολυμπίειο και χρηματοδοτήθηκε με ένα μεγάλο οικονομικό πακέτο ΕΣΠΑ 2014-2020, για την προστασία και υποστύλωσή του. 
Photography and writer Nota Kimothoi©Νότα Κυμοθόη

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2020

Νότα Κυμοθόη "Η δύναμη του Ελληνισμού"


Photography and writer Nota Kymothoe©Νότα Κυμοθόη
 Νότα Κυμοθόη "Η δύναμη του Ελληνισμού"
    Όταν μιλάμε για Ελληνισμό, έχουμε στο νου μας πάντα το αρχαίο ελληνικό Πνεύμα το Ιερό, οπού το 2020, κάποιοι επιμένουν με φανατισμό να το ταυτίσουν με τον "χριστιανισμό".  Προσπαθούν δε με τρόπο επιβλητικό να επιμένουν πως είναι το ίδιο. Στην Ακαδημία Αθηνών ανεβαίνοντας τα σκαλοπάτια αριστερά είναι η αρχαία Θεά Αθηνά και δεξιά είναι ο αρχαίος Θεός Απόλλων. Η μεν Θεά Αθηνά της Σοφίας και Νίκης είναι η Πρόμαχος Θεά της ελληνικής πόλης, που φέρει το όνομά της. Ο δε Θεός Απόλλων του Φωτός της Ποίησης και Μαντικής, γνωστός ως Φοίβος Απόλλων, από το αρχαίο Ιερό στους Δελφούς. Και οι δυο αρχαίοι Θεοί είναι ελληνικοί Θεοί και τέκνα του πατέρα Θεών κι ανθρώπων ΖΕΥ! Πες τε μου λοιπόν, που ταυτίζεται ο "χριστιανισμός" με τον Ελληνισμό σχετικά με αυτούς τους δυο λαμπρούς Θεούς της αρχαιότητας του Ελληνισμού; Ο Ουράνιος Ύψιστος Σωτήρας Ηέλιος Φοίξιος Πατήρ θεών κι ανθρώπων ΖΕΥΣ που ταυτίζεται και με τι στον "χριστιανισμό" και η κόρη του Θεά Σοφία Νίκη Πρόμαχος Στρατηγός Εργάνη Αθηνά Παλλάδα με τι ταυτίζεται και ο Θεός Φως Φοίβος Απόλλων με τι ταυτίζεται; Πως λοιπόν ο Ελληνισμός που απαξιώνεται από το χριστιανισμό στο θέμα Θεού ταυτίζονται; Ο χριστιανισμός δημιουργήθηκε ως νόμος=δόγμα, για να υποστηρίξει και να στεριώσει την εξουσία του Κωνσταντίνου στη Νέα Ρώμη Ανατολής. Διέλυσε με αυτόν το νόμο=δόγμα όλη την δύναμη του Ελληνισμού στην Ανατολή, η οποία υπήρχε από τον Μέγα Αλέξανδρο. Προσπάθησε να τον μιμηθεί αυτοαποκαλούμενος Μέγας Κωνσταντίνος και μετονόμασε την αρχαία πόλη των Ελλήνων Βυζάντιο σε Κωνσταντινούπολη, όπως ο Μέγας Αλέξανδρος που έδινε σε πόλεις που ίδρυε το όνομά του. Καμία απολύτως σχέση δεν έχει το ήθος, μήτε η ενέργεια του Κωνσταντίνου με τον Ελληνισμό. Ο ίδιος δεν ήταν μήτε Έλλην αλλά μήτε φιλέλλην. Αυτή όλη η υποδούλωση του Ελληνισμού από 330 μ.Χ. δεν ταυτίζεται με τον Ελληνισμό. 
...(συνεχίζεται)

Κυριακή, 26 Ιουλίου 2020

Νότα Κυμοθόη Tζορτζ Μπέρναρντ Σω (Ο George Bernard Shaw1856-1950)

                                      
Tζορτζ Μπέρναρντ Σω (George Bernard Shaw 1856-1950)    

Γράφει η Νότα Κυμοθόη*
                                                                                     

        Ο σπουδαίος Ιλρλανδός συγγραφέας από το Δουβλίνο, τ0 1925, πήρε το Νόμπελ Λογοτεχνίας. Γεννήθηκε σαν σήμερα, 26 Ιουλίου το 1856 σε μια οικογένεια αξιοσέβαστη. Σύμφωνα με τις συνήθειες εκείνης της εποχής πήγαινε κάθε Κυριακή στην εκκλησία, αλλά γρήγορα αποφάσισε να σταματήσει τη συνήθεια αυτή και απολάμβανε την ημέρα του με περιπάτους. Συνειδητοποίησε σε επισκέψεις που έκανε με την υπηρέτριά τους, σε σπίτια φίλων και γνωστών της, πως οι άνθρωποι είχαν ανάγκες πολλές. Τα φτωχικά τους σπίτια, τα οποία δεν τα έβλεπε το φως, και τα παιδιά της ηλικίας του, που υπέφεραν, τον είχαν συγκινήσει πολύ. Στόχος του ήταν, όπως έλεγε ο ίδιος, ν΄αγωνιστεί με όσα μέσα μπορούσε όταν θα μεγάλωνε, για να καταπολεμήσει των ανθρώπων τη δυστυχία και να τους ανακουφίσει από τη φτώχεια.

         Η ζωή του είχε προβλήματα, καθώς η γονείς του χώρισαν, όταν ήταν 16 ετών. Η μητέρα του εγκατέλειψε τον αλκοολικό πατέρα του κι εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο με τις αδερφές του, ενώ ο ίδιος έμεινε στο Δουβλίνο με τον πατέρα του, για να τελειώσει το σχολείο. Όμως δεν τα πήγαινε πολύ καλά κι είχε συγκρούσεις με τους καθηγητές του κι εργαζόταν σ΄ένα κτηματομεσιτικό γραφείο. Θυμωμένος με την κοινωνία, με την εκκλησία, με τον πατέρα του και το σχολείο του, αποφάσισε να μη βάλει σταγόνα αλκοόλ στο στόμα του. 
     Για μεν τα σχολεία έλεγε πως είναι φυλακές που εκεί μέσα αφήνουν σε κλουβιά οι γονείς τα παιδιά τους και οι δάσκαλοι είναι κλειδοκράτορες. Για δε τις εκκλησιές είχε γράψει την τολμηρή άποψή του πως  « αν ήθελαν να εκτελέσουν τον προορισμό τους έπρεπε να μετατραπούν σε χώρους ψυχαγωγίας των εργαζομένων, για να προσφέρουν με εκδηλώσεις θεατρικές, χορού και μουσικής, αλλά και παιδαγωγικά παιχνίδια στους νέους ».
      Η μοναξιά του ήταν μεγάλη όπως και η έλλειψη ψυχαγωγίας, αλλά δεν απογοητεύτηκε, παρά συνειδητοποίησε πως οι υπερβολές βλάπτουν, ενώ η κωμική πλευρά της ζωής που βρίσκεται γύρω σου παντού, δημιουργεί ισορροπία. Οι ήρωες των Ελλήνων τραγικών αλλά και οι Σεξπιρικοί στάθηκαν αφορμή για να δημιουργήσει σπουδαία θεατρικά έργα γραφής, μέσα από τα καθημερινά γεγονότα όπου ζούσε κι αντιλαμβανόταν στην εποχή του. Γνώρισε τον Κάρλ Μάρξ  μέσα από το σπουδαίο έργο του "Το Κεφάλαιο" που τον επηρέασε αρκετά. Το 1884 μαζί με διανοούμενους σοσιαλιστές ίδρυσε την Φαβιανή Εταρεία κι αγωνίστηκε για να μεταμορφωθεί η κοινωνία της Βρετανίας σε κράτος σοσιαλιστικό, μέσα από συνεχείς συζητήσεις, με αλλαγή της νομοθεσίας και συνεχή εκπαίδευση. Όχι μέσ από επαναστάσεις, αλλά από μια προγραμματισμένη και βαθμιαία επίλυση προβληματικών καταστάσεων. Οι ιδέες που αφορούσαν τη διαμόρφωση ενός τέλειου χαρακτήρα στον κάθε άνθρωπο ήταν αυτές που ενστερνίστηκε γιατί θα άλλαζαν και το σύνολο των ανθρώπων. Πίστευε πως η προσωπική πνευματική και υλική ανάπτυξη επιτυγχάνεται με την εκπαίδευση κι αποτελούν τον μόνο τρόπο απελευθέρωσης του ατόμου από την κάθε καταπίεση. Μέσα από την ειδική εκπαίδευση αναπτύσσεται η ελεύθερη διάκριση και σκέψη που αναμορφώνει τις ανθρώπινες κοινωνίες. Μόνον με τον τρόπο αυτόν οι δυνατότεροι βοηθούν τους αδύναμους, για να έρθει πρόοδος κι ανάπτυξη των κοινωνιών. Μέσα λοιπόν από αυτή του την κίνηση με τους ομοϊδεάτες, που ήταν και τα ηγετικά στελέχη της Φαβιανής Εταιρείας ήρθε και η εποχή όπου ιδρύθηκε αργότερα η Οικονομική Σχολή του Λονδίνου και το Εργατικό Κόμμα. 

Στα έργα του διατυπώνονται οι απόψεις του για τον κόσμο και για τη ζωή, για τις σχέσεις των δύο φύλων με ριζοσπαστικούς τόνους για την εποχή εκείνη, για την εκπαίδευση, την εκκλησία και με φιλοσοφική διάθεση διαπλάθει ανθρώπινους χαρακτήρες. Δεν μορφώθηκε αρκετά, γιατί οι απόψεις του για τα σχολικά βιβλία δεν ήταν οι καλύτερες, επειδή οι σπουδαστές θα έπρεπε να κρίνουν κι  όχι να παπαγαλίζουν τα γραφόμενα των βιβλίων τους. Έλεγε πως οι νέοι πρέπει να ξεσηκωθούν ενάντια στο κατεστημένο πριν γίνουν απολιθώματα.  Τους έλεγε πως πρέπει ν΄αμφισβητούν με κριτικό πνεύμα και να βλέπουν και την άλλη πλευρά κι όχι αυτή που τους επιβάλλεται. Αλλά να προσπαθούν ν΄ανακαλύψουν την αλήθεια μέσα από το δυϊσμό που τους διδάσκουν. Ακόμα έλεγε πως οι γυναίκες δεν γεννήθηκαν  για να κάνουν καριέρα τα οικιακά. Αλλά έχουν κι αυτές δικαιώματα γνώσης κι όταν χρειαστεί να κάνουν παιδιά, δεν είναι μόνον αυτή τους η υποχρέωση και φυσική καριέρα. Αν αυτό παραμείνει στη σκέψη των γυναικών σαν αυτοσκοπός στη ζωή τους, είναι ως να σκέφτεται ένα παιδί, πως το φυσικό περιβάλλον του είναι όπως το κλουβί για τον παπαγάλο. Δίδασκε να μη φοβούνται οι γυναίκες την επιβίωσή τους και πως δεν είναι ιδιοκτησία των συζύγων τους, μήτε πως αυτή είναι μια φυσική θέση που τους όρισε ο Θεός να έχουν. Η μόνη θέση που έχουν είναι η ελευθερία τους κι όχι να είναι κλεισμένες μέσα σ΄ ένα κλουβί.
    Ο Α΄Παγκόσμιος Πόλεμος το 1914 άλλαξε τη ζωή του. Έγραψε πάνω από 50 θεατρικά έργα, περί τα οκτώ πεζογραφήματα και περί τα έντεκα βιβλία πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου και με κριτικές μελέτες. Μεταφρασμένα και στα ελληνικά, είχα την τύχη από μαθήτρια να διαβάσω τα βιβλία του "Ο Πυγμαλίων", "Ο Ανδροκλής και το λιοντάρι", "Η Αγία Ιωάννα", "Το επάγγελμα του Κάσελ Μπάιρον".  Ο Tζορτζ Μπέρναρντ Σω με τη συγγραφική του πένα, διαμόρφωσε το χαρακτήρα των ανθρώπων και επηρέασε τις ανθρώπινες κοινωνίες. Τα θεατρικά του έργα μεταφρασμένα σε όλες σχεδόν τις γλώσσες επηρέασαν κι επηρεάζουν τις ανθρώπινες κοινωνίες και ιδιαίτερα ακόμα τους νέους. Άφησε αυτόν τον κόσμο το 1950 στο Λονδίνο.
   Τα λογοτεχνικά του έργα είναι ανεξάντλητα σε γνώσεις και πλούσια σε περιεχόμενο, που διδάσκει.
*Η Νότα Κυμοθόη είναι Λογοτέχνης και Εικαστικός

Παρασκευή, 12 Ιουνίου 2020

Νότα Κυμοθόη " Οι αλλαγές μετά τον Covid-19"

Νότα Κυμοθόη "Οι αλλαγές μετά τον Covid-19"
      Η κάθε εποχή μεγάλων αλλαγών έχει εντάσεις, καθώς το παλιό εξαφανίζεται και έρχεται κάτι νέο. Οι ανθρώπινες κοινωνίες επάνω στη Γη, έχουν στην εποχή μας αλλάξει, καθώς η παλιά ομοιογένεια που υπήρχε στις κοινωνίες μιας πόλης ή ενός χωριού, δεν υπάρχει πια. Άνθρωποι από διάφορες χώρες έχουν μετακινηθεί ή μετακινούνται συνεχώς. Η Γη, ένας πλανήτης όπου στην αρχαιότητα οι Έλληνες την ονόμαζαν Γαία, λαμβάνει και πάλι σημασία μεγάλη, καθώς η πανδημία έχει δημιουργήσει θέματα πολλά. Τα περισσότερα είναι γνωστά στους ανθρώπους, γιατί καθημερινά γίνονται παγκοσμίως ανακοινώσεις. Όμως δεν είναι μόνον η πανδημία και το θέμα Υγείας, που αποτελεί την κορωνίδα του θέματος. Είναι κι όλα τα άλλα που έχουν να κάνουν με την επιβίωση και τις ανάγκες των ανθρώπων σε όλον τον πλανήτη. 
    Η Μεγάλη Μητέρα Θεά Πάντων είναι ο τόπος και η ενέργεια του κάθε τόπου, στον οποίον οι άνθρωποι επιθυμούν να ζήσουν. Πόσο αίμα, πόσοι πόλεμοι και πόση βία έχει ποτίσει τη Γαία; Κι αν κάποιος σκεφτεί με καθαρή σκέψη θα κατανοήσει πως οι άνθρωποι ανήκουν  όλοι στη φυλή των ανθρώπων, αλλά ο τρόπος ανατροφής και η παιδεία του καθενός διαφέρει.
   Η Εποχή μας είναι μια Εποχή που οι ανισότητες του παρελθόντος έρχονται να βρουν ισορροπία. Υπάρχει μεγάλη αναταραχή, καθώς η επανάσταση των μαύρων που ξεκίνησε από την Αμερική, μετά την απάνθρωπη δολοφονία του Georgw Floyd, εξαπλώνεται σε όλες σχεδόν τις χώρες. Γιατί η "βια" υπάρχει σε όλες τις χώρες και έφτασε πλέον ο "κόμπος στο χτένι", που λέει και η λαϊκή παροιμία. Οι θρησκείες και η πολιτική με την στρατιωτική κι αστυνομική εξουσία, και με σύμμαχο κι άλλες εξουσίες μιας χώρας, αποτέλεσαν τρόπους δύναμης. Στις ημέρες μας αυτό αλλάζει.
     Οι άνθρωποι κατανοούν πως οι θρησκείες δημιουργήθηκαν από ανθρώπους κι ομάδες ανθρώπων, για να ελέγχουν και να κρατούν το ανθρώπινο "κοπάδι" σε έλεγχο. Κι ενώ μιλάνε γι΄αγάπη, αδίστακτα δρομολογούν διαχωρισμούς. 
       Στην άνω εικόνα, βλέπουμε τη Μεγάλη Μητέρα Θεά σε ένα άγαλμα από την περιοχή Βέρμιο της Ελλάδας. Παλιότερα ονομαζόταν και Δόξα αυτή η σπουδαία οροσειρά της Μακεδονίας. Καταλαμβάνει τμήμα του νομού Ημαθίας, του νομού Κοζάνης και του νομού Πέλλας. Μια περιοχή μεγάλης ιστορικής σημασίας, η οποία εξαφανίστηκε στην πορεία των χρόνων, καθώς ο χριστιανισμός δεν άφησε ίχνη από την αρχαιότητα. Η καρδιά της Μακεδονίας όπου η αρχαιότητα σκεπάστηκε με σχέδιο επιμελώς και ενώ κόπτεται ο ελληνισμός σήμερα, για το Μέγα Αλέξανδρο, η γενέτηρά του η Πέλλα, ολοσχερώς εξαφανίστηκε από τον Παύλο. Η ελληνική παιδεία άπλωσε σκοτεινάγρα με σχέδιο, ώστε να λησμονήσουν οι νεοέλληνες την αληθινή τους ιστορία. Οι Μακεδόνες κι ο Μέγας Αλέξανδρος, η ελληνική Γη και η αρχαία ελληνική γνώση και ιστορία, οπού εξαφανίστηκε από την Αβραμολογία κι αγιολογία...
                                                   

    Αρχαία Πέλλα, ένα ιστορικό μέρος, όπου πρέπει όλοι οι Έλληνες και οι Ελληνίδες να  επισκεφτούν, να γνωρίσουν και να λάβουν γνώση για τη μεγίστη καταστροφή όπου έγινε. Όχι άλλη πνευματική ΒΙΑ στην αρχαία ελληνική γνώση, η οποία υπάρχει σκόρπια παντού.