Αγναντεύω τη θάλασσα, αυτήν την πλανεύτρα και μαγεύτρα, οπού σε αυτήν καταλήγουν όλα τα ποτάμια, μικρά και μεγάλα. Είναι ήρεμη σήμερα και καθώς επάνω της ο ήλιος του μεσημεριού καθρεφτίζεται στα νερά της κι αυτή καμαρώνει, το φως του όλο, επάνω της σκορπίζει. Μαγνάδια απλώνει επάνω της το φως του και στραφταλίζει με αμέτρητα διαμάντια που την στολίζουν, κι αυτή ατάραχη στέκει, απολαμβάνει και χαίρεται μαζί του. Διάλογος ήλιου και θάλασσας και δεν μιλάει κανείς. Αταραξία! Η Φύση απολαμβάνει όλη τη Μυσταγωγία!
Αυτή η σύνδεση είναι οπού δημιουργεί σχέση ισχυρή και είναι ιερή, αρκεί να σκεφτεί κάποιος από που έχουν έρθει όλα της τα νερά και τι κουβαλούν κι εναποθέτουν μέσα της κι ο ήλιος το ξέρει. Και οι ώρες διαβαίνουν, δίχως άνεμος να πνέει με ερωτηματικά, δίχως γλάρος πεινασμένος να ίπταται επάνω στα νερά, δίχως τίποτα... Αταραξία και το φως του ήλιου απλώνει διάδρομο φωτός! Είναι το φως που φωτίζει τα πάντα και σκότος δεν υπάρχει.
Κι όποιος γνωστικός θελήσει και το φωτεινό διάδρομο θαρρετά διασχίσει, θα κατανοήσει πως όλοι είμαστε κομμάτια μικρά και κρίκοι σκόρπιοι εδώ κι εκεί. Κι αν οι κρίκοι μεταξύ μας συνδεθούμε, μόνον τότε έχουμε δύναμη καλύτερα να δούμε αυτό το φως, που είναι μέσα μας και είναι όλο δικό μας και όλοι συνδεδεμένοι μαζί έχουμε την ισχύ! Αυτήν του Φωτός δοσμένη σε όλους μας από το ιερό και παντοδύναμο χέρι του Ενός!
Νότα Κυμοθόη Εικαστικός και Λογοτέχνις
[(εικόνες στο κείμενο αυτό: 1)Βιβλίο μου "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" εκδόσεις ΟΙ ΑΙΝΙΑΝΕΣ το 2017 και 2) Φωτογραφία, δική μου λήψη και η οποία μου ανήκει)]
ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ © http://todentrotiszois.blogspot.com/