http://todentrotiszois.blogspot.com

http://todentrotiszois.blogspot.com
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ, ΑΝΗΚΕΙΆδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

ΓΝΩΜΗ

"ΩΣ ΑΕΙ ΤΟΝ ΟΜΟΙΟΝ ΑΓΕΙ ΘΕΟΣ ΩΣ ΤΟΝ ΟΜΟΙΟΝ"
Όμηρος, Οδύσσεια

Όπως πάντοτε τον όμοιον οδηγεί ο Θεός ως τον όμοιον
(Απόδοση Νότα Κυμοθόη)


Σάββατο, 14 Ιουνίου 2008

ΟΔΥΣΣΕΑ ΕΛΥΤΗ " Άξιον Εστί", από τη Νότα Κυμοθόη

Οδυσσέα Ελύτη
"Άξιον Εστί"
από τη Νότα Κυμοθόη
(μνήμες φίλων)


Ήσουν τόσο μόνος! Κρατούσες μέσα σου το χρώμα του Αιγαίου και το φως του, για να λάμπει όταν σε πλήγωνε των ανθρώπων η κακία. Γνώριζες αυτό, οπού περιφερόταν γύρω τόσο, μα τόσο ψεύτικα δοσμένο και κλεινόσουν στα χαρτιά σου. Έπαιζες με τις λέξεις, αφουγκραζόσουν τους ήχους τους κι είχες τόσο μεγάλη χαρά...Και την πρώτη μέρα, που σε συνάντησα...είχες μπροστά σου ανοιχτό στη σελίδα "52" και διάβαζες αυτό το ποίημα...από το βιβλίο σου 'Άξιον Εστί"...


...Γύρισα τα μάτια δάκρυα γιομάτα κατά το παραθύρι
και κοιτάζοντας έξω
καταχιονισμένα τα δέντρα των κοιλάδων
Αδερφοί μου, είπα
ως κι αυτά μια μέρα κι αυτά θα τ' ατιμάσουν
Προσωπιδοφόροι μες στον άλλον αιώνα
τις θηλιές ετοιμάζουν.
Δάγκωσα τη μέρα
και δεν έσταξε ούτε σταγόνα πράσινο αίμα.
Φώναξα στις πύλες
κι η φωνή μου πήρε τη θλίψη των φονιάδων
Μες στης γης το κέντρο
φάνηκε ο πυρήνας που όλο σκοτεινιάζει
κι η αχτίδα του ήλιου
γίνηκεν, ιδέστε ο μίτος του Θανάτου!
Ω πικρές γυναίκες με το μαύρο ρούχο
παρθένες και μητέρες
που σιμά στη βρύση
δίνατε να πιούνε στ' αηδόνια των αγγέλων
Έλαχε να δώσει και σε σας ο Χάρος
τη φούχτα του γεμάτη
μες απ΄τα πηγάδια τις κραυγές τραβάτε αδικοσκοτωμένων.
Τόσο δεν αγγίζουν
η φωτιά με το άχτι που πένεται ο λαός μου
του Θεού το στάρι
στα ψηλά καμιόνια το φόρτωσαν και πάει
Μες στην έρμη κι άδεια πολιτεία
μένει το χέρι που μονάχα με μπογιά θα γράψει
στους μεγάλους τοίχους ΨΩΜΙ ΚΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
Φύσηξεν η νύχτα
σβήσαν τα σπίτια κι είναι αργά στην ψυχή μου.
Δεν ακούει κανένας
όπου κι αν χτυπήσω η μνήμη με σκοτώνει
Αδελφοί μου, λέει
μαύρες ώρες φτάνουν κι ο καιρός θα δείξει
των ανθρώπων έχουν οι χαρές μιάνει
τα σπλάχνα των τεράτων.
Γύρισα τα μάτια δάκρυα γιομάτα
κατά το παραθύρι
Φώναξα στις πύλες κι η φωνή μου πήρε
τηθλίψη των φονιάδων.
Μες στης γης το κέντρο φάνηκε οπυρήνας
που όλο σκοτεινιάζει
κι η αχτίδα του ήλιου γίνηκεν, ιδέστε
ο μίτος του θανάτου!
*Nota Kimothoi author


Άλλα ιστολόγια:
http://kymothoenota.blogspot.com
http://kimothoi.blogspot.com


Ευχαριστώ τον Οδυσσέα Ελύτη
για όλη τη διδαχή και αγάπη που μου πρόσφερε


ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ1
Νότα ΚυμοθόηΆδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .


© Nότα Κυμοθόη

" Τα σώματα" ,Νότα Κυμοθόη Ποίηση

"Τα σώματα"
Νότα Κυμοθόη
Ποίηση


(Αφιέρωμα στο
Γιάννη Τσαρούχη)


Τα σώματα


Έλεγες κάποτε πως θα περάσει ο καιρός 
και θα φύγεις μακριά 
και δεν θα σε θυμάται κανένας,
 παρά μονάχα τα σώματα που αγάπησες...
Τα σώματα εκείνα, 
είχαν μια ζέση εαρινής δροσιάς
 και μια πνοή ερωτική...
και ήσουν τόσο μόνος! 
Τα σώματα εκείνα, 
άραγε σε θυμούνται;
 Ποιός ξέρει; 


Κι όμως, εσύ τ' αγάπησες!


Νότα Κυμοθόη
Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

Για τον Οδυσσέα Ελύτη Νότα Κυμοθόη

                                    

Για τον Οδυσσέα Ελύτη Νότα Κυμοθόη



Σαν είχα κάποτε τη μοναξιά για συντροφιά μιας πόλης τόσο όμορφης, οπού αγάπησα πολύ, διάβαζα ποίηση, για να μη λησμονώ τη γλώσσα μου. Ναι, τη γλώσσα την ελληνική.


Του Οδυσσέα Ελύτη, Άξιον Εστί, σελ. 28

...Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.
Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια
όσα είδα στα σπλάχνα μου ν' ανάβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες
με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων
όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου με τα πρώτα μαύρα ρίγη.
Εκεί ρόδια, κυδώνια, θεοί μελαχρινοί, θείοι κι εξάδερφοι
το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια
και πνοές από τη ρεματιά ευωδιάζοντας
λυγαριά και σχίνο, σπάρτο και πιπερόριζα
με τα πρώτα πιπίσματα των σπίνων
ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου
με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι!
Εκεί δάφνες και βάγια, θυμιατό και λιβάνισμα
τις πάλες ευλογώντας και τα καριοφύλια.
Στο χώμα το στρωμένο με τ' αμπελομάντιλα
κνίσες, τσουγκρίσματα και Χριστός Ανέστη
με τα πρώτα σμπάρια των Ελλήνων.
Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του Ύμνου.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου
με τα πρώτα λόγια του Ύμνου!



Στον αγαπημένο μου Ποιητή


ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ
ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟ ΦΩΣ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ ΤΟΥ1
Νότα Κυμοθόη
Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ, από τη Νότα Κυμοθόη

Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .
                                                       
ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ*
Ζωγραφική, έργο της Νότας Κυμοθόη
copyright:Νότα Κυμοθόη

Επειδή όλα αυτά τα χρόνια κάνουμε υπομονή, πολύ υπομονή...ευχαριστώ όλους όσους μας πόνεσαν... Μέσα από αυτόν τον πόνο μάθαμε πολλά κι ευχαριστώ πολύ το Θεό για όλα όσα μας έδωσε απλόχερα. Τα τριαντάφυλλα από μένα για...σένα, με πολύ αγάπη, για να θυμάσαι πως κάποτε χρησιμοποίησες την ομορφιά τους για να εξομολογηθείς τον έρωτά σου σε μια γυναίκα, την οποία δεν σεβάστηκες και πλήγωσες με τα αγκάθια τους...τόσο πολύ. Αλλά εγώ, κρατώ μόνο την ομορφιά, τον πόνο όλο που μου έδωσες, σου τον επιστρέφω πίσω! Όπως κι όλα τα πλάνα λόγια των άδειων υποσχέσεών σου κι όρκων σου! Πάντα θα επιστρέφει σε σένα όλος ο πόνος μου, όπου κι αν είσαι θα σε βρίσκει και θα σε κάνει να πονάς, να υποφέρεις και να μη βρίσκεις ησυχία πουθενά από τις τύψεις! Και μαζί με σένα θα υποφέρουν κι όλοι οι άλλοι από το σόι σου, που συνεργάστηκαν μαζί σου, για να καταστρέψουν την ομορφιά των αθώων...Αλλά, εκεί, οπού εσύ κατέστρεφες ερχόταν ο ίδιος ο Θεός και άφηνε ένα Δώρο! Γι' αυτό και μόνο γι' αυτό, ευχαριστώ το Θεό, που ήσουν μια μαύρη γρατζουνιά στο σχέδιό του.
*ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΑ. Το έργο αυτό προστατεύεται από Πνευματικά δικαιώματα κι απαγορεύεται η αντιγραφή του. Αν σας αρέσει, επικοινωνήσητε μαζί μου...

Μ ε αγάπη για την Αγάπη
και αγάπη για το Φως της Αγάπης Του!
Ευχαριστώ...
Νότα Κυμοθόη

Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη

ΟΒΕΛΙΞ ΑΝ ΗΜΟΥΝ, με αφορμή μια γελοιογαφία του Η.ΜΑ, από τη Νότα Κυμοθόη

                                                     
ΟΒΕΛΙΞ ΑΝ ΗΜΟΥΝ
με αφορμή μια γελοιογραφία
του Η.ΜΑ.
από τη Νότα Κυμοθόη


Ο...Οβελίξ αν ήμουνα 
κι είχα τη δύναμή του 
θα έπιανα έτσι απ' το λαιμό 
αυτούς που με πονέσαν 
και θα τους έριχνα απανωτά
 σφαλιάρες για να μάθουν 
να σέβονται το συνάνθρωπο
 και την υπομονή του...

Νότα Κυμοθόη "Ερατώ"Ποίηση 2008


Νότα Κυμοθόη
"Ερατώ"*
Ποίηση
Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

Παίξε, ω Μούσα Ερατώ την άρπα την ανθρώπινη
αυτήν οπού αγγίζει τις καρδιές των άκαρδων ανθρώπων
πού είπαν λόγια ερωτικά και λόγια της αγάπης
και παίζουν με τον έρωτα λες και είν' ο πρώτος.
Παίξε τους ήχους τους καλούς, τους ήχους της αγάπης
να τους ακούσουν οι θνητοί να κλάψουν από πόνο
γιατί ο χρόνος φεύγει και περνά και δε γυρίζει πίσω.
Παίξε, ω Μούσα Ερατώ ν' ακούσει όλη η πλάση
τη μουσική τη θεϊκή για τους ερωτευμένους
που γύρεψαν έρωτα καλό, νέκταρ των αθανάτων
να αφυπνίσουμε το νου απ' 'ολα τα σκοτάδια
για να ευτυχούνε τα κορμιά μαζί και οι ψυχές τους

*(Η μούσα που προστατεύει τις ερωτικές σχέσεις)
artnotakymothoe
Copyright:Νότα Κυμοθόη 2008
 ΕΡΑΤΩ, Ποίηση  Νότα Κυμοθόη,
προστατεύεται με το Νόμο για τα πνευματικά διακαιώματα.
Άδεια Creative Commons
Αυτό το εργασία χορηγείται με άδεια Creative Commons Αναφορά Δημιουργού-Μη Εμπορική Χρήση-Όχι Παράγωγα Έργα 4.0 Διεθνές .

© Nότα Κυμοθόη