http://todentrotiszois.blogspot.com

http://todentrotiszois.blogspot.com
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ, ΑΝΗΚΕΙ

ΓΝΩΜΗ

"ΩΣ ΑΕΙ ΤΟΝ ΟΜΟΙΟΝ ΑΓΕΙ ΘΕΟΣ ΩΣ ΤΟΝ ΟΜΟΙΟΝ"
Όμηρος, Οδύσσεια

Όπως πάντοτε τον όμοιον οδηγεί ο Θεός ως τον όμοιον
(Απόδοση Νότα Κυμοθόη)


Τετάρτη, 16 Αυγούστου 2017

Νότα Κυμοθόη "Ελλάς Ελλήνων του Φωτός"

ΤΕΤΆΡΤΗ, 16 ΑΥΓΟΎΣΤΟΥ 2017


Νότα Κυμοθόη "Ελλάς Ελλήνων του Φωτός"




εικόνα, φωτογραφία από την Νότα Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη 
"Ελλάς Ελλήνων του Φωτός"

Γαλουχηθήκαμε στην Ελλάδα μέσα στα σχολεία με θρησκευτική παιδεία και με το ρητό "Ελλάς- Ελλήνων- Χριστιανών" και μέσα σε μονόπλευρη "αγάπη" συμφέροντος και με παιδεία "κονσέρβα" για επαγγέλματα σε σχέση με το Δημόσιο, δηλαδή το Κράτος εξουσίας.
Σα μεγαλώσαμε καταλάβαμε πολλά λάθη και όσο μεγαλώνουμε κατανοούμε κι άλλα...
Το σημαντικότερο οπού κατανοεί σήμερα ο μέσος Έλληνας αλλά και γνήσιος Έλληνας πολίτης στη χώρα Ελλάδα, είναι η "απάτη" σε θέματα πολιτικής και θρησκευτικής εξουσίας! Γιατί, αν σκεφτεί κάποιος με αλήθεια, δίχως καμιά κομματική ή θρησκευτική τοποθέτηση, θα συνειδητοποιήσει όλο αυτό το "στερεότυπο" οικοδόμημα, που πλασάρεται με πολύ μαεστρία ακόμα και στις ημέρες μας.
Με αφορμή χτες, τη μεγάλη χριστιανική εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, έρχονται στο νου μου γεγονότα και πράξεις ανθρώπων, οπού ενώ προσκυνούν τα ιερά εικονίσματα της Χριστιανοσύνης με τρόπο "επίδειξης" δύναμης, δεν έχουν "τσίπα" να σκεφτούν πως εξ΄αιτίας τους υποφέρει αυτός ο ελληνικός λαός πάρα πολλά χρόνια, οπού είναι ιστορικά χρόνια και τόσο μεγάλων καταστροφών και νομίζουν πως όλος ο κόσμος έχει μαύρα μεσάνυχτα!..
"Ελλάς" λοιπόν, η πατρίδα μας!..Ελλάς λοιπόν, που έγινε από Hellas Greece. Γιατί άραγε; Μπορεί κάποιος με αλήθεια να μας εξηγήσει τους λόγους;
"Ελλήνων", ανθρώπων δηλαδή που έχουν ελληνική ρίζα, ελληνική καταγωγή, ελληνική υπηκοότητα κι ελληνική παιδεία και κατανοούν τις έννοιες της ελληνικής γλώσσας προφέροντάς τες όλες με ακρίβεια και ορκισμένων να υπερασπίζονται τα ιερά και όσια της γης των Ελλήνων!..
"Χριστιανών", αυτών δηλαδή, οπού γνωρίζουν καλά όλη τη Διδασκαλία του Ιησού Χριστού και ακολουθούν αυτήν κατά γράμμα, βαφτισμένοι να υπηρετούν Χριστό ως Θεό και να πιστεύουν Χριστό ως Θεό και να ομολογούν Χριστό ως Θεό. ΑΝΑΡΩΤΙΕΜΑΙ, πόσοι γνωρίζουν την όλη Διδασκαλία του Χριστού; Πως έδεσε με το Χριστιανισμό η όλη ιστορία και προϊστορία του Ισραήλ; Τι σχέση έχει με το Ελλάς- Ελλήνων;
Εδώ έχουμε μια αλήθεια στερεότυπη, η οποία ενώ είναι αλήθεια, ταυτόχρονα πονά και μας οδηγεί να δούμε την όλη πραγματικότητα, αυτήν δηλαδή, οπού μισεί τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, το αρχαίο ελληνικό πνεύμα, μισεί και καταστρέφει μεθοδευμένα τους Έλληνες. Ένα Πνεύμα αρχαίων Ελλήνων Ισχυρό, αληθινό, όπου εξαπλώθηκε σε όλη την Γη!..Πάνω του πάτησε και πατάει  Το  "...Δια τω Θεώ ποιήσομεν δύναμην, και αυτός εξουδενώσει τους θλίβοντας ημάς."
Ο Θεός λοιπόν!..Ποιος Θεός όμως; Γιατί υπάρχουν στη Γη διαφορετικοί Θεοί; Υπάρχουν πολλοί Θεοί;
Το ΞΉΛΩΜΑ του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού ΕΓΙΝΕ ΑΡΓΑ, ΣΤΑΘΕΡΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΟΔΗΓΕΙ ΣΕ ΠΛΗΡΗ ΕΠΙΓΝΩΣΗ της ΟΛΗΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ!..
Είναι όμως καταστροφή ή μήπως έτσι θέλησε να γίνει ο Θεός, για να φανερωθεί η ΟΛΗ ΤΟΥ ΑΛΗΘΕΙΑ;
Μεθοδευμένα με τρόπο που δεν μπορεί να αντιληφθεί ο άνθρωπος, κι ας έχει πτυχία Πανεπιστημίων αποκτήσει κι ας έχει υψηλές θέσεις σε Υπηρεσίες αποκτήσει κι ας έχει "όνομα" και ...οι όσοι γνωρίζουν απορούν. ΟΛΟΙ ΩΣ ΠΡΟΒΑΤΑ ΜΑΣΑΝΕ;
Βρισκόμαστε στο 2017 κι ενώ οι άνθρωποι στη χώρα Ελλάδα, προέρχονται από οικογένειες Ελλήνων χριστιανών, σήμερα δεν είναι όλοι χριστιανοί. Δεν πηγαίνουν στις εκκλησίες. Γιατί άραγε; 
Αν κάποιος μελετήσει με πολύ προσοχή τα ιερά βιβλία του χριστιανισμού θα βρει μεγάλες "ασάφειες", αλλά και μεγάλη προπαγάνδα, για την ολοσχερή κι ολοκληρωτική καταστροφή των Ελλήνων, κλεισμένη εύσχημα μέσα στο Χριστιανισμό, ο οποίος μάχεται για ένα ισχυρό κράτος Ισραήλ!.. Για μια θρησκεία οπού αγωνίζεται μέσα από ιερές τελετές για Ένα Ισχυρό Κράτος Ισραήλ!
Τι σχέση έχει λοιπόν με τους Έλληνες; Η επίσημη θρησκεία των Ελλήνων είναι ο Χριστιανισμός, που βοηθά να οικοδομηθεί ένα ισχυρό κράτος Ισραήλ!..
Πολλοί Έλληνες αλλά κι Ελληνίδες με περγαμηνές Πανεπιστημίων, με πολύ μεγάλη γνώση, υποστηρίζουν πως η καταστροφή των Ελλήνων είναι ακριβώς αυτός ο τρόπος παιδείας, δηλαδή "το μίσος που κλείνει ο Χριστιανισμός για την Ελλάδα". Ποιος τολμά να θίξει θέματα θρησκειών και να βγει άθικτος; Γιατί υπάρχει τόσο "μένος", δηλαδή πραγματικός φανατισμός, που δεν επιτρέπουν συζήτηση στο θέμα αυτό; Μα ο ίδιος ο ΧΡΙΣΤΌΣ είναι Διαλεκτικός κι όχι ΔΟΓΜΑΤΙΚΟΣ!..
Αλλά ας πάρουμε από την αρχή τα γεγονότα. 
Πόσοι γνωρίζουν για την Διδασκαλία του Χριστού; Γιατί Δίδασκε ο Χριστός εκεί όπου Δίδαξε; Τι Δίδασκε; Για ποιους Δίδασκε; 
Πως μπλέχτηκαν στην πορεία τα πράγματα; Πως μπλέχτηκε η Διδασκαλία του Χριστού με την Εξουσία της εποχής εκείνης; Ποιος ήταν ο Χριστός; Ποια ήταν η Μητέρα Του; Ποια ήταν η οικογένεια οπού στήριξε το έργο Του;
Πως και πόσο μεθοδικά χτίστηκε αυτό κι έχει να ιστορείται ο κόσμος γεγονότα οπού δεν φτάνουν χιλιάδες τόμοι Ιστορίας για να γραφτούν;
Πως και πόσο μεθοδικά ξηλώθηκε όλη η ελληνική παιδεία της Ανατολής από τόπους και χώρες οι οποίες είχαν δεχτεί τον Ελληνισμό μέσω του Μεγάλου Αλεξάνδρου και των Πτολεμαίων στη συνέχεια;
Ήταν ο Χριστός, συνεχιστής του έργου των Ιερών Δασκάλων του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού; Μιλούσε για Φως κι αυτό έδειξε σε όλη του τη Διδασκαλία, σε όσους έως την εποχή του δεν παραδέχονταν τους αρχαίους Έλληνες!.. Ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι και οι φυλές τους, που δεν δεχόντουσαν το Απολλώνιο Φως, μέσα στους Θεούς που πίστευαν στο δικό τους Πάνθεο εκείνη την εποχή, που απαρτιζόταν από 100 και πλέον θεούς;
Κάποιοι γύρευαν έναν Μεσσία.  Κι ο Μεσσίας ήρθε και τους μίλησε για το Φως οπού είναι Θεός, Μέγας Θεός, και τον Σταύρωσαν πάνω στο αρχαίο ελληνικό σύμβολο, τον σταυρό!..
Για το Φως μιλούσε, αυτό οπού Δίδασκαν όλοι οι Αρχαίοι Έλληνες Δάσκαλοι Σοφοί κι αυτό οπού ιερουργούσαν στα Ιερά Τους...
Αλλά οι άνθρωποι δεν καταλάβαιναν, γιατί η "εξουσία" είναι γλυκιά και ο λαός ο αμόρφωτος, αυτόν οπού επέλεξε ο Χριστός για να τον διδάξει, κατά την άποψη της τότε "θρησκευτικής εξουσίας", δεν έπρεπε να μάθει ποτέ την αλήθεια. Γιατί, αν ο λαός μάθαινε τότε την αλήθεια, δεν θα είχε καμιά εξουσία το Ιερατείο των Εβραίων μήτε οι Άρχοντες του τόπου(Ρωμαίοι +Εβραίοι), τότε. Αυτούς δηλαδή, οπού ο ίδιος ο Χριστός αμφισβήτησε και εκουσίως πήρε το Χρίσμα και βγήκε στους δρόμους και δίδαξε την όλη αλήθεια στον λαό τον αγράμματο , τον φτωχό τότε και στο αμόρφωτο και ταλαίπωρο πλήθος της εποχής του!.. Σήμερα, γιατί η θρησκευτική κοσμική εξουσία δεν θέλει να έχει άποψη για την όλη αλήθεια ο λαός και τον κρατά στα χαμηλά για να τον εξουσιάζει; 
                                              εικόνα, φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη 

Αν λοιπόν η αρχαία ελληνική θρησκεία των αρχαίων Ελλήνων και όλος ο αρχαίος ελληνικός πολιτισμός είναι ΕΊΔΩΛΑ και Ειδωλολατρεία, ας μας το αποδείξουν με επιχειρήματα. Αλλά, αφού τα αρχαία Ελληνικά Είδωλα, όπως ισχυρίζονται για να άρχουν θρησκευτικά, δηλαδή το Αρχαίο Ελληνικό Πνεύμα, ήταν τόσο μολυσμένο όπως λένε,

πως τόλμησαν κι έχτισαν τους ιερούς ναούς του Χριστιανισμού πάνω στους αρχαίους Ελληνικούς ναούς των Ελλήνων  (που ισχυρίζονται πως ήταν μιαροί) και με διατήρηση αυτών των ΕΙΔΏΛΩΝ (βλέπετε στην εικόνα) όπως λένε, πως λάτρευαν οι αρχαίοι Έλληνες, πως τόλμησαν κι έχτισαν με ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΆ ΣΎΜΒΟΛΑ ΟΠΩΣ ΙΣΧΥΡΙΖΟΝΤΑΙ ΠΩΣ ΗΤΑΝ Η ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ τους χριστιανικούς ναούς; Όταν κάτι είναι "ειδωλολατρικό, όπως ισχυρίζονται πως ήταν η αρχαία ελληνική θρησκεία, και τόσο κακό και σατανικό όπως κατηγορούν, πως τολμούν και οικοδομούν με αυτό ναούς νέους άλλου Θεού; 
Ευχαριστούμε την Παναγία ΓοργοΥπήκοο, οπού μέσα από τη μεγάλη της Χάρη, μας προσφέρει όλη αυτήν τη γνώση της αλήθειας! Ευχαριστούμε για όλη την ΑΛΗΘΕΙΑ οπού κρύβει στους τοίχους της, όλη εκείνη την αρχαία Ελληνική Γνώση του αρχαίου Έλληνος ΘΕΟΎ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ Απόλλωνος!.. Κι ας προδίδουν συνεχώς των Ελλήνων τη χώρα και των Ελλήνων το αρχαίο ελληνικό πνεύμα οι Δημόσιοι Υπάλληλοι στις Δημόσιες Υπηρεσίες της Ελλάδας, και οι έχοντες και κατέχοντες εξουσία, για να άρχουν ή να μη χάσουν τη Δημόσια θεσούλα τους...Η αλήθεια θα φανερωθεί γιατί είναι χτισμένη πάνω στους τοίχους...
 "...Δια τω Θεώ ποιήσομεν δύναμην, και αυτός εξουδενώσει τους θλίβοντας ημάς."Ακριβώς έτσι, φανερώνοντας όλη την αλήθεια την οποία έχουν κρύψει για να "άρχουν θρησκευτικά"μαζί με την πολιτική και στρατιωτική εξουσία!!!...
"Ρύσαι με και εξελού με εκ χειρός υιών αλλοτρίων ων το στόμα ελάλησε ματαιότητα και η δεξιά αυτών δεξιά αδικίας...Εμακάρισαν τον λαόν ω ταύτα έστι μακάριος ο λαός, ου Κύριος ο Θεός αυτού".

Αριστερά εικόνα από το άγαλμα της Ελευθερίας και δεξιά ο αρχαίος Έλλην Θεός Ήλιος Απόλλων!
Η αρχαία ελληνική γνώση λάμπει σε όλο τον κόσμο!..Ευχαριστούμε τον εμπνευστή αυτού του υπέροχου αγάλματος της Ελευθερίας στην Αμερική, οπού μεταλαμπάδευσε και μεταδίδει και διασώζει την αρχαία ελληνική θρησκεία!..
Αλλά, ήταν είδωλα η αρχαία ελληνική θρησκεία; Δεν υπήρχαν ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΦΩΤΟΣ ΣΤΗΝ ΟΛΗ ΛΑΤΡΕΙΑ ΤΟΤΕ;
 Ο Χριστός συμπλήρωσε και φανέρωσε την όλη αλήθεια δια του όλου Φωτός Του, την οποία αλήθεια και δύναμη του Φωτός, αγνοούσαν στην περιοχή του, εκεί δηλαδή οπού γεννήθηκε, έζησε και δίδαξε και εκουσίως σταυρώθηκε. 
Τι σχέση έχει ο Χριστός με το αρχαίο ελληνικό φως; Έχει ή δεν έχει; Αν δεν έχει τότε πως μπορούμε να ισχυριζόμαστε το "Ελλάς- Ελλήνων -Χριστιανών;"
Αν έχει και είναι ο Χριστός ευεργέτης των Ελλήνων, τότε ας μας εξηγήσει κάποιος, πως, ενώ Διδάσκει ο Χριστός την Αλήθεια και την Αγάπη, μπλέκεται και συνυπάρχουν στις ιερές θρησκευτικές τελετές μέσα στους χριστιανικούς ναούς "κατάρες" κατά των Ελλήνων, κατά των Αιθιόπων; Πώς "ευλογείται" μόνον μέσα στις θρησκευτικές χριστιανικές τελετές και θείες λειτουργίες στους ορθόδοξους χριστιανικούς ναούς μόνον "η οικοδόμηση και δύναμη του Ισραήλ και του λαού αυτού;"(ψαλμός ΞΖ΄(ΞΗ΄) 67, ψαλμός ΞΗ' (ΞΘ΄) 68). Πως ασπάζονται και προσκυνούν οι Κρήτες Έλληνες μια θρησκεία που συμπεριλαμβάνει στα ιερά της βιβλία τον Ιεζακιήλ που καταριέται κι απειλεί την Κρήτη; «Καὶ ἐξολοθρεύσω Κρῆτας καὶ ἀπολῶ (θὰ καταστρέψω) τοὺς καταλοίπους τοὺς κατοικοῦντας τὴν παραλίαν· καὶ ποιήσω ἐν αὐτοῖς ἐκδικήσεις μεγάλας, καὶ ἐπιγνώσονται θὰ ἔρθουν στὰ συγκαλά τους), διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ δοῦναι τὴν ἐκδίκησίν μου ἐπ’ αὐτούς» (Ἰεζεκιήλ, κε ́ 16-17).
 Ο Χριστός, είναι Θεός μόνον του Ισραήλ ή είναι Θεός όλων; Πως δικαιολογεί η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας των Ελλήνων, την πιο πάνω απειλή του Ιεζακιήλ;
Να θυμηθούμε στη σύγχρονη Ελλάδα, τον αφορισμό του Νίκου Καζαντζάκη;
Θα πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις μήπως με τα όσα γεγονότα έρχονται, που αφορούν την ΑΟΖ και τα όσα έγιναν και διαδραματίστηκαν με τα γνωστά Μνημόνια.
Τι σχέση έχει με τους Έλληνες και το ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΩΣ ο Χριστός; Θα ειπωθεί η αλήθεια ή ΤΡΕΜΟΥΝ ΝΑ ΤΗΝ ΦΑΝΕΡΩΣΟΥΝ;
Γιατί, υπάρχουν Άγιες Τράπεζες μέσα σε Ιερά Χριστιανικών ναών με "αναποδογυρισμένα" αρχαία ελληνικά κιονόκρανα, και αλήθεια, πως Ιερουργούν πάνω σε αυτά; Τι είδους ιερές τελετές γίνονται; Αυτό θα πει Ελλάς-Ελλήνων-Χριστιανών;(ψαλμός ΜΘ΄(Ν'),49)
Ευχαριστούμε όλη την αλήθεια που φανερώνεται στις ημέρες μας, με την Ενέργεια και Δύναμη του Αγίου Πνεύματος κι ευχαριστούμε το Απολλώνιο Φως έτσι όπως αργά-σταθερά και χαρμόσυνα αποκαλύπτεται!!!
Ευχαριστούμε το Χριστό που διάλεξε να γεννηθεί στο Ισραήλ και να φανερωθεί μέσα από τις γραφές των λεγόμενων "προφητών" , 'ολο το κρυφό μίσος  κι όλο το μένος για τους λαούς (Έλληνες, Αιθίοπες, Αιγυπτίους και άλλους...). Ευχαριστούμε τον Ιουδαϊκό λαό για όλη τη γνώση που μας προσφέρεται ως τις ημέρες μας.
Ανηπομωνεί ο μορφωμένος λαός των Ελλήνων, να έρθουν οι μορφωμένοι Έλληνες με ΠΑΙΔΕΙΑ αληθινή κι όχι μονόπλευρη, μη προσκείμενη σε θρησκευτικές προσκολλήσεις φανατισμού και να ξεκαθαρίσουν το όλο τοπίο, το οποίο τελετουργικά, καταστρέφει μεθοδευμένα τους Έλληνες, τη χώρα των Ελλήνων και οδηγεί σε ένα κράτος θρησκευτικό, απολυταρχικό, δίχως δικαίωμα έκφρασης κι άποψης για την αλήθεια. Μια αλήθεια που έχει φτάσει το πλήρωμα του χρόνου να έρθει στο Φως!..Και το Φως είναι ΕΝΑ απ΄ ΑΡΧΗΣ ΚΟΣΜΟΥ, δεν μπορεί να είναι ΔΥΟ!..
Αν λοιπόν κάποιοι λένε πως είναι Έλληνες κι Ελληνίδες ας γνωρίσουν το ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΥ ΓΕΜΕΙ ΦΩΣ κι ας κατανοήσουν πως ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ!!!
                                               εικόνα, φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη
Τα μαρμάρινα ανάγλυφα από τον αρχαίο ναό του Απόλλωνος, χτισμένα πάνω στον χριστιανικό και ορθόδοξο ναό της Παναγίας ΓοργοΥπηκόου κι Αγ. Ελευθερίου, στην καρδιά της Αθήνας, της πρωτεύουσας των Ελλήνων, που έχει το όνομα της αρχαίας Θεάς των Ελλήνων Αθηνάς!..
φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

Μήπως κι αυτό είναι ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ απ΄ τον ΑΡΧΑΙΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ που χρησιμοποιήθηκε για να χτιστεί ο ιερός ναός της Παναγίας ΓοργοΥπηκόου και Αγ. Ελευθερίου;
Αν η Αρχαιολογική Υπηρεσία της Αθήνας, αντικατέστησε με εντολή (ποιος αλήθεια ευθύνεται και δεν θέλει να ξέρει ο κόσμος την αλήθεια;) την παλιά πινακίδα που έγραφε ΑΡΧΑΙΟΣ ΝΑΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ με αυτήν την οποία ΘΕΛΟΥΝ τους ΕΛΛΗΝΕΣ να γνωρίζουν μόνον ψέματα, ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ γιατί ΕΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΝΑΟ ΕΙΝΑΙ ΧΤΙΣΜΕΝΑ ΟΛΑ ΤΑ ΙΕΡΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΝ ΩΣ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΙΑ!..
φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

Αν λοιπόν ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΗΤΑΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΟΣ ΝΑΟΣ ΕΝΩ ΗΤΑΝ ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ, τότε ΓΙΑΤΙ ΣΤΟΛΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΙΕΡΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΤΟΝ ΙΕΡΟ ΝΑΟ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ; Αν δεν σας θυμίζουν τίποτα τα ως άνω σύμβολα, ας μάθετε. ΙΕΡΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΡΧΑΙΟ ΝΑΟ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ ΘΕΟΥ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ. Ευχαριστούμε για το ωραίο αυτό "κομμάτι" που μας συνδέει καθαρά με τον ΙΕΡΟ ΤΡΟΧΟ ΤΩΝ ΙΝΔΟΥΙΣΤΩΝ για να ΚΑΤΑΝΟΉΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΕΚΕΙ όπου έφτασε ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Πυθαγόρας και η γράφουσσα τις γραμμές αυτές...
Έχουν δίκιο οι Έλληνες να γυρεύουν την αλήθεια για τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, που κατέστρεψαν μεθοδευμένα κι ακόμα αποκοιμίζουν τον αμόρφωτο λαό των Ελλήνων;
Κι αυτά ως ΣΥΜΒΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΆ; Τότε γιατί σαν σχέδια τα χρησιμοποιούν για να φιλοτεχνήσουν τους χριστιανικούς ναούς; Το ΨΕΜΜΑ δεν αποτελεί ΑΜΑΡΤΙΑ; Πως είναι δυνατόν να πεισθούν οι άνθρωποι της γνώσης απ΄ όσους ΒΡΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΜΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΟ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΝΕΥΜΑ ΚΑΤΕΣΤΡΕΨΑΝ, ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΟΥΝ , ΒΡΙΖΟΥΝ, ΜΙΣΟΥΝ ΚΙ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΟ;
εικόνα, φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΙΕΡΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΠΟΥ ΜΑΣ ΦΑΝΕΡΩΝΕΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΗΣ ΧΑΡΗ ΤΗΝ ΟΛΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΥΠΟΣΤΕΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ κι ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΠΑΝΩ ΣΤΗ ΓΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ, που αγπά την ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΟΣΜΙΚΗ ΚΙ ΕΠΙΓΕΙΑ ΔΟΞΑ ΤΗΣ!
 Στην εικόνα της φωτογραφίας, μέρος από τον αρχαίο ελληνικό Ναό του Απόλλωνος, στο κέντρο της Αθήνας, που έχει και αυτό το μαρμάρινο κομμάτι, χτιστεί στο ναό της Παναγίας ΓοργοΥπηκόου κι Αγ. Ελευθερίου, πλάι απ΄ την Μητρόπολη της Αθήνας.  Ο ΑΡΧΑΙΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ ΦΩΤΟΣ ήταν ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΛΛΩΝ ΘΕΟΣ ΗΤΑΝ ΕΙΔΩΛΟ;
                                                εικόνα, φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη
Από τον αρχαίο ελληνικό Ναό του Απόλλωνος Θεού των αρχαίων Ελλήνων, μάρμαρο χτισμένο στο Ναό της Παναγίας ΓοργοΥπηκόου κι Αγ. Ελευθερίου. ΙΕΡΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ ΦΩΤΟΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΚΙ ΑΡΧΑΙΑΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ μη Χριστιανών πολύ πριν την έλευση του Χριστού!
ΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΑΥΤΑ ΙΕΡΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ, ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΑΠΟΛΛΩΝΟΣ, ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΟΛΩΛΑΤΡΙΚΑ, ΠΩΣ ΤΟΛΜΟΥΝ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΣΕ ΤΕΛΕΤΕΣ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ ΚΙ ΕΥΛΟΓΟΥΝ ΜΕ ΑΥΤΑ;
Μας κοροϊδεύουν ακόμα πως οι αρχαίοι Θεοί των Αρχαίων Ελλήνων ήταν ΕΙΔΩΛΑ και οι ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΗΤΑΝ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΕΣ και δεν είχαν καμιά ενέργεια οι ΘΕΟΙ ΤΟΥΣ; ΑΣ ΠΑΨΟΥΝ ΛΟΙΠΟΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝ ΤΑ ΑΡΧΑΙΑ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΆ ΣΥΜΒΟΛΑ ΟΠΩΣ ΛΕΝΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΙΔΩΛΟΛΑΤΡΙΚΆ! ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΩ ΣΤΑΥΡΟΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΟΥΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΡΧΑΙΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΛΟ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΩΝ ΔΩΔΕΚΑΘΕΪΣΤΩΝ, όπως τους αποκαλούν απαξιωτικά "ειδωλολάτρες" δημιουργώντας διχασμό)!!!...
εικόνα, φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

Από τον Αρχαίο Ελληνικό Ναό του Απόλλωνος Θεού του Φωτός των Ελλήνων στην αρχαία πόλη της Αθήνας. Μια ΤΕΛΕΙΑ ΤΕΤΡΑΚΤΥΣ και στο κέντρο της ο ΙΕΡΟΣ ΤΡΟΧΟΣ. Σύμβολο Ιερό των Θεών του Φωτός (και στην μακρινή Ινδία, Κόναρακ, Ναό του Ήλιου Θεού, τον οποίο κατέστρεψε ο θαλασσοπόρος και τυχάρπαστος Πορτογάλλος Βάσκο Ντα Γκάμα (1469-1524). Μια εποχή, οπού σηματοδοτεί μια μεγάλη καταστροφή στο χώρο του Ελληνισμού, μεθοδευμένα από πολλές -πολλές πλευρές!..
Αν 400 ολόκληρα χρόνια άντεξε ο Ελληνισμός (1453-1821), άντεξε γιατί το DNA του ήταν εμποτισμένο με όλη την ΕΝΕΡΓΕΙΑ  ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠ ΑΡΧΗΣ ΥΠΑΡΞΕΩΣ ΤΟΥΣ κι αυτή ΟΛΗ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΜΕ ΨΕΥΤΙΕΣ κι ας γκρέμισαν τους αρχαίους ελληνικούς ναούς, κι ας τους έκαναν κονίαμα για να χτίσουν οτιδήποτε σαθρό, κι ας κατηγόρησαν τους γνήσιους ΈΛΛΗΝΕΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ οδηγώντας τους σε φυλακήσεις, τουφεκισμούς, αποκεφαλισμούς, αφανισμό και ας ποδοπάτησαν ανελέητα την ιστορική αλήθεια παρουσιάζοντας τα γεγονότα όπως ήθελαν "κρατώντας ακόμα ιστορικά αρχεία με δόλο) εκείνοι οι οποίοι είχαν ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΘΛΙΒΕΡΗ ΧΡΟΝΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΟ. 
Αν η ΕΛΛΑΣ άντεξε, ως το 1835 και υπομένει έως σήμερα το 2017 να υπονομεύουν κάποιοι μεθοδευμένα την όλη ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ας έρθει λοιπόν ΟΛΟ ΤΟ ΧΡΙΣΤΙΚΟ ΦΩΣ ΚΙ ΑΣ ΦΑΝΕΡΩΘΕΙ ΟΛΗ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΉΝΩΝ ΑΠ  ΑΡΧΗΣ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΕΛΛΑΣ!..ΑΠ ΑΡΧΗΣ ΓΕΝΟΜΕΝΗΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΘΕΟΥ!..
ΚΙ ΑΣ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕΙ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ ΟΛΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΩΣ!..

                                            εικόνα, φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη
Αυτά τα σκόρπια μάρμαρα, είναι εδώ ακριβώς για να θυμίζουν την Όλη ΑΤΙΜΩΣΗ των Αρχαίων Ελληνικών Ιερών και συγκεκριμένα του Αρχαίου Ναού του Απόλλωνος, που η μεγάλη του Χάρη έδωσε τα κομμάτια του Νοαύ του για να οικοδομηθεί ο Ιερός Ναός της Παναγίας ΓοργοΥπηκόυ κι Αγ. Ελευθερίου, για να ΦΑΝΕΡΩΝΕΤΑΙ ΣΤΙΣ ΗΜΕΡΕΣ ΜΑΣ ΟΛΗ Η ΠΡΟΔΟΣΙΑ όσων κατέστρεψαν και καταστρέφουν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, με...τρόπους τόσο εύσχημα καλοστημένους, που μόνον αγράμματοι κι αμόρφωτοι δεν τους κατανοούν.
Ευχαριστούμε την ΜΙΑ ΑΛΉΘΕΙΑ του ΑΛΗΘΙΝΟΥ ΘΕΟΥ και ΜΕΓΑ ΘΕΟΥ του ΦΩΤΌΣ κι όλες τις Ιερές Ενέργειες με ανθρώπων μορφές οπού δίδαξαν σε αυτήν την Ιερή Πόλη της Αθήνας, που έχει το όνομα της Αρχαίας Θεάς των Ελλήνων Αθηνάς Σοφίας Νίκης! Κι επειδή η αλήθεια δεν είναι μόνον στα ΣΎΜΒΟΛΑ αλλά είναι ΕΝΕΡΓΕΙΑ Άυλη, ο Θεός του Φωτός, ξεκαρδίζεται στα γέλια με την όλη κοσμική θρησκευτική εξουσία των ανόητων ανθρώπων!..

© ΝΌΤΑ ΚΥΜΟΘΌΗ

Παρασκευή, 14 Ιουλίου 2017

Νότα Κυμοθόη "Διαβούλευση για μορφωτικές υποθέσεις στη Βουλή"


Νότα Κυμοθόη
¨Διαβούλευση για μορφωτικές υποθέσεις στη Βουλή"

Εκπρόσωποι του ΟΣΔΕΛ και της ΕΝ.ΕΛ.ΒΙ. παραβρέθηκαν στη Βουλή των Ελλήνων κατά τη διάρκεια της συζήτησης, για λογαριασμό των συγγραφέων και των εκδοτών, σε μια πολύωρη συζήτηση, με εκπροσώπους του ΣΕΑΒ, της Εθνικής Βιβλιοθήκης και της Ένωσης Βιβλιοθηκονόμων, παρουσία της Υπουργού και εκπροσώπων Βουλευτών.

Ευχαριστούμε όλους και όλες που υποστήριξαν τα δικαιώματά μας και την Υπουργό για τις αποφάσεις της.
Διαβάστε εδώ, την επιστολή του Προέδρου του ΟΣΔΕΛ κου Αντώνη Καρατζά και του Διευθυντή κου Γιωργανδρέα Ζάννου:

Αγαπητά μέλη,
Χθες, κατά τη διάρκεια της διαβούλευσης στα πλαίσια της επιτροπής μορφωτικών υποθέσεων της Βουλής έγινε πολύωρη συζήτηση μεταξύ εκπροσώπων του ΟΣΔΕΛ και της ΕΝ.ΕΛ.ΒΙ για λογαριασμό των συγγραφέων και εκδοτών και εκπροσώπων του ΣΕΑΒ, της Εθνικής Βιβλιοθήκης και Ένωσης Βιβλιοθηκονόμων. Πολύ σύντομα διαπιστώσαμε ότι η ένταση που δημιουργήθηκε οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό σε παρανοήσεις και την απουσία διαλόγου, υπήρχε καλή πίστη από όλες τις πλευρές και μετριοπαθείς – όχι ακραίες – απόψεις. Επισημαίνουμε τη θετική διαμεσολάβηση του βουλευτή Νίκου Ξυδάκη.
Μέσα στο ασφυκτικό πλαίσιο του χρόνου καταλήξαμε στα εξής:
Σχετικά με την εξαίρεση για την εκπαίδευση (άρθρο 55 παρ.3) συμφωνήσαμε να αφαιρεθεί η παρουσίαση στο κοινό, δηλαδή η ψηφιακή διανομή αποσπασμάτων έργων στο διαδίκτυο, η οποία θα ήταν καταστροφική για τον χώρο του βιβλίου πλήττοντας όλους τους εμπλεκόμενους. Επίσης αφαιρέθηκε και η επιστημονική έρευνα από το αντικείμενο της εξαίρεσης και προστέθηκε ότι αντικείμενο της εξαίρεσης είναι η αναπαραγωγή χάριν παραδείγματος για τη διδασκαλία ή τις εξετάσεις.
Σχετικά με το δημόσιο δανεισμό συμφωνήσαμε η παρ. 4 να παραμείνει ως έχει αλλά να συντμηθεί ο χρόνος έκδοσης του ΠΔ από ένα έτος σε έξι μήνες. Διατηρούμε τις σοβαρές επιφυλάξεις μας για τη νομιμότητα της αναδρομικής κατάργησης του δικαιώματος (αντισυνταγματική) καθώς και της εξαίρεσης των ακαδημαϊκών βιβλιοθηκών από κάθε δικαίωμα αμοιβής για τον δημόσιο δανεισμό.
Τέλος συμφωνήσαμε να υπάρχει διάλογος και συνεργασία τόσο για τη διαμόρφωση του συστήματος αμοιβής που θα αποτελέσει το περιεχόμενο του ΠΔ όσο και για την επεξεργασία της εξαίρεσης για την εκπαίδευση σύμφωνα με όσα προβλέπει και το σχέδιο οδηγίας της ΕΕ.

Πριν από λίγο ανήγγειλε η Υπουργός στην Βουλή ότι αποσύρει τελείως την παρ.3 του άρθρου 55 και παραμένει η παρ.4 του ιδίου άρθρου. Ακόμα δεν είναι βέβαιο αν το ΠΔ θα εκδοθεί σε ένα έτος ή έξι μήνες.
Ευχαριστούμε πάρα πολύ όλους σας που συμβάλατε στην ανάδειξη των προβλημάτων που δημιουργούσαν οι συγκεκριμένες διατάξεις και βοηθήσατε στην επίτευξη του παραπάνω αποτελέσματος.

Για τον ΟΣΔΕΛ
Αντώνης Καρατζάς                                                                                       Γιωργανδρέας Ζάννος
Πρόεδρος ΔΣ                                                                                                       Διευθυντής

Με τη σειρά μου θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους και όλες για όλη την προσπάθεια που έγινε για το αποτέλεσμα αυτό.
Νότα Κυμοθόη

Δευτέρα, 10 Ιουλίου 2017

Η Ελλάδα δε σέβεται τους Συγγραφείς της;

Η Ελλάδα δε σέβεται τους Συγγραφείς της;

Σε τι αποσκοπεί η αλλαγή στο Νομοσχέδιο για τα Πνευματικά Δικαιώματα, Συγγραφέων και Εκδοτών, αλλά και Δημοσιογράφων, που κατέθεσε προς ψήφισμα στη Βουλή η Υπουργός Πολιτισμού;
Απαξιώνει τα δικαιώματα των Ελλήνων Δημιουργών δίχως να πληρώνει για τα Πνευματικά Δικαιώματα, όταν χρησιμοποιείται το έργο μας από τις Δημόσιες Βιβλιοθήκες;
Εξαιρείται η Ελλάδα; Δεν είναι η Ελλάδα μέσα στην Ε.Ε.;
Τι σχέδια είναι αυτά;

Τετάρτη, 21 Ιουνίου 2017

Νότα Κυμοθόη "Η αρχαία σκάλα"

φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

Νότα Κυμοθόη
"Η αρχαία σκάλα"

Βαδίζοντας στον πεζόδρομο Διονυσίου Αρεοπαγήτου, που κάποτε ήταν δρόμος διελεύσεως οχημάτων αλλά και πεζών, κάθομαι σκεφτική μπροστά σε αυτήν την αρχαία σκάλα, που ανηφορίζοντάς της, βγάζει σ΄ένα μικρό πλακόστρωτο μονοπάτι μέσα στο λόφο της Ακρόπολης.
Η πόλη της Αθήνας, όνομα ιερό της θεάς Αθηνάς, έχει τόσο πολύ λεηλατηθεί και καταστραφεί, απ΄ όσους δεν την σεβάστηκαν. Με αφορμή λοιπόν αυτήν τη σκάλα, δημιούργησα μια σειρά από έργα ζωγραφικής μου, όπως:
                                                Έργο Ζωγραφικής της Νότας Κυμοθόη

Αυτό εδώ της άνω εικόνας, που εκτίθεται στην αίθουσα European Center, Μητροπόλεως 74, μαζί με το άλλο έργο, αυτό εδώ, ως ένα δίπτυχο με τίτλο "Ο κύκλος της ζωής".
                                                Έργο Ζωγραφικής της Νότας Κυμοθόη

Οι περισσότεροι άνθρωποι κοιτάζουν τα έργα, τα θαυμάζουν και μόνον ένα παιδάκι, ένας έφηβος με ρώτησε τι σημαίνει όλος αυτός ο συμβολισμός, και ευχαριστώ από καρδιάς, το μικρό φιλότεχνο, τον Φοίβο, με το υπέροχο όνομα.
Γιατί ο νεαρός άκουγε αυτά, που δεν είχε ακούσει ποτέ, για αλήθειες κρυφές, μιας χώρας ποδοπατημένης και λεηλατημένης πολιτισμικά, σκεπασμένης με σκοταδισμό και φανατισμό, που επιμένει να τρομοκρατεί και να λεηλατεί το καθαρό πνεύμα, επιμένοντας σε ανακρίβειες και ψεύδη. Κι ενώ η ανθρωπότητα αλλάζει, κάποιες σταθερές παραμένουν. Κι είναι σημάδια αναγνώρισης για του καθενός την Α΄Αρχή και το Α΄Αίτιο...

Τετάρτη, 14 Ιουνίου 2017

Νότα Κυμοθόη Έκθεση Ζωγραφικής

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ Η ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ 
ΣΤΟ EUROPEAN CENTER

Το Chicago Athenaeum Μuseum for Architecture and Design σε συνεργασία με το European Center for Architecture, Art, Design and Urban Studies, παρουσιάζουν την ομαδική έκθεση Ζωγραφικής – Αγιογραφίας- Γλυπτικής, του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "Ο ΑΠΕΛΛΗΣ" » με τίτλο «Διαρκής αναζήτηση» στο Contemporary Space Athens, Μητροπόλεως 74, στην Πλάκα, στην οποία συμμετέχω με 3 έργα Ζωγραφικής μου, ελαιογραφίες σε μουσαμά (60Χ80)cm με τίτλους:
Ο κύκλος της ζωής (2έργα ) στην αίθουσα στο ισόγειο και
Ο έφηβος, στον ημιόροφο.
Η έκθεση, εγκαινιάστηκε στις 2 Ιουνίου 2017 και παραμένει ανοιχτή για τους φιλότεχνους καθημερινά από τις 3-10 μ.μ. εκτός από Δευτέρα και Τρίτη.
Περιμένουμε τους φιλότεχνους της πόλης των Αθηνών αλλά κι από άλλες περιοχές να έρθουν και να θαυμάσουν τα υπέροχα έργα ζωγραφικής και γλυπτικής, 45 εκθετών.
Ευχαριστώ από καρδιάς, όλους τους επισκέπτες...
Με φως και αγάπη
Νότα Κυμοθόη

Κυριακή, 4 Ιουνίου 2017

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ*

Στην Αθήνα, οδός Μητροπόλεως 74, στο παράρτημα του Μουσείου του Σικάγου, European Centre Contemporary Space Athens, έγιναν τα εγκαίνια της ομαδικής έκθεσης 45 εικαστικών καλλιτεχνών, του συλλόγου Ο Απελλής, στις 2 Ιουνίου 2017. Είχε μεγάλη προσέλευση από φιλότεχνους της Αθήνας που τίμησαν με την ευγενή παρουσία τους. όλους τους Δημιουργούς.

Η Νότα Κυμοθόη λαμβάνει μέρος με 3 έργα ζωγραφικής, ελαιογραφία σε μουσαμά (60χ80), με τίτλους: "Ο κύκλος της ζωής" δίπτυχο και ένα έργο με τίτλο: "Ο έφηβος", κατόπιν επιλογής των έργων της, από τον επιμελητή του Μουσείου.
Τιμήθηκε με Αναμνηστικό Δίπλωμα από την Πρόεδρο κα Καίτη Τίμη του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "Ο Απελλής", γι; την συμμετοχή της/

Η έκθεση συνεχίζεται και παραμένει ανοιχτή έως τις 25 Ιουνίου.
Καθημερινά  από τις 3 μ.μ.- 10 μ.μ., εκτός Δευτέρα και Τρίτη.

*H Νότα Κυμοθόη είναι Λογοτέχνις και Εικαστικός, μέλος του Ομίλου Φθιωτών Λογοτεχνών και Συγγραφέων, μέλος του Σ.Κ.Ε.Τ.Κ.Ε., μέλος του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "Ο Απελλής", μέλος του Εκπολιτιστικου Επιμορφωτικού Συλλόγου Υπαταίων "Οι Αινιάνες"

Τρίτη, 16 Μαΐου 2017

Νότα Κυμοθόη"ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΟ ΠΕΚΙΝΟ"



Νότα Κυμοθόη
ΚΕΝΤΡΟ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΣΤΟ ΠΕΚΙΝΟ


Πριν λίγες ημέρες ο Πρωθυπουργός των Ελλήνων κος Αλέξης Τσίπρας, εγκαινίασε στο Πεκίνο της Κίνας, το Κέντρο Ελληνικών Σπουδών! Οι νέοι άνθρωποι αλλά και οι ανοιχτόμυαλοι, αγκαλιάζουν με χαρά αυτήν την προσπάθεια της Κυβέρνησης και τις γέφυρες συνεργασίας που εδραίωσε με την Κίνα. Είδαμε τα video και θαυμάσαμε τα ωραία ελληνικά που μιλούσαν τα παιδιά στο Πεκίνο. Η ανάπτυξη έρχεται εκεί οπού οι άνθρωποι θέλουν κι επιθυμούν θετικά και προσπαθούν θετικά. Οι μεγάλες αλλαγές που έχουν γίνει στην ανθρώπινη πορεία του πολιτισμού μας ιστορικά, ας γίνουν μαθήματα γνώσης για όλους. Τίποτα δεν μπορεί να μείνει στάσιμο κι όπως έγραφε κι ο Ηράκλειτος "τα πάντα ρει". Ας διδαχτούν στην Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό οι όσοι αγαπάνε την Ελλάδα και κόπτονται για το μέλλον της, αρχαία ελληνική φιλοσοφία κι ας μάθουν τι έγραφαν οι πρόγονοί μας. Ας διδαχτούν κι άλλους σοφούς δασκάλους κι ας μάθουν από αυτούς κι ας δημιουργήσουν θετικά κι όχι καταστροφικά. Η θετική προσέγγιση είναι ενότητα για το κοινό όφελος όλων μας. Αν δηλαδή κάποιος δεν κατανοεί τι σημαίνει κοινή προσπάθεια, έχει πρόβλημα...
Ας θυμηθεί όμως ή ας μάθει τι σημαίνει αλλαγή, την οποία χειροκρότησε και προώθησε πολλά χρόνια τώρα μέσα απ΄ όλες τις δραστηριότητές του. Τίποτα δε μένει στάσιμο...Η ζωή προχωρά κι επειδή έχει χυθεί πολύ αίμα για να γυρίσει ο ήλιος κι αυτή η χώρα στην ανατολή, όπου ο ήλιος ανατέλλει έχει εργαστεί κι εργάζεται σκληρά και πειθαρχημένα πολλά χρόνια, μέσα σε πρόγραμμα δικό της, κατάφερε τόσα- όσα δεν κατόρθωσαν άλλες χώρες...
Ο  Αριστοτέλης, ο Έλλην Φιλόσοφος δίδασκε στον Μέγ΄ Αλέξανδρο: "Αν θέλεις υπάρχει δρόμος"!..
"Ο δρόμος του μεταξιού" δεν είναι απλά μια εμπορική οδός, αλλά κι ένας φιλοσοφικός δρόμος, που έχει να διδάξει πολλά στον καθέναν χωριστά...
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός πρόσφερε την "Οδύσεια" του Νίκου Καζαντζάκη, εκδόσεως 2006 που περιέχει 7.500 λέξεις "αθησαύριστες" όπως τις έχουν χαρακτηρίσει, γιατί δεν υπάρχουν σε κανένα ελληνικό λεξικό!..
Αυτόν τον Άγιο των ελληνικών γραμμάτων, τον οποίο η ορθόδοξη εκκλησία της Ελλάδος (δυστυχώς) είχε αφορίσει...Μόνον επειδή είχε μυαλό και είχε γνώσεις κι ας βγάλει ο καθένας μορφωμένος άνθρωπος κι ερευνητής αλλά κι ο έχων σώας τα φρένας του, τα δικά του συμπεράσματα, για το τι σκοταδισμός και φασισμός έχει περάσει μέσα από τους ρόλους της εκκλησίας στην ταλαίπωρη χώρα μας...
Κι όλα γίνονται στην ώρα τους, γιατί η αλήθεια είναι μόνον μια...

Με χαροποιεί το γεγονός της διδασκαλίας της μητρικής μου γλώσσας στην μακρινή αυτή χώρα. Μια χώρα όπου αγάπησε την Ελλάδα και τους Έλληνες πολλά χρόνια τώρα, με το δικό της τρόπο. Οι σχέσεις μας με την Κίνα ήταν πάντοτε καλές και οι περισσότεροι Έλληνες έχουν μάθει να τρώνε κινέζικα, καθώς η  κουζίνα τους αγκαλιάστηκε από τους συμπολίτες μας...
Αυτό και μόνον λέει πολλά...
Θα μπορούσα να γράψω περισσότερα. Στέκομαι μόνον στο γεγονός της Ίδρυσης του Κέντρου Ελληνικών Σπουδών στο Πεκίνο. Θα συγχαρώ από την πλευρά μου τον κο Αλέξη Τσίπρα και ας γίνει το ίδιο και σε άλλες χώρες του πλανήτη. 
Η γνώση είναι δύναμη και η ελληνική γλώσσα είναι από μόνη της δύναμη!..

Τρίτη, 11 Απριλίου 2017

"Ιερή Δρυς"Γράφει η Νότα Κυμοθόη

φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

"Ιερή Δρυς"
Γράφει η Νότα Κυμοθόη

Τα δέντρα είναι ιερά, καθώς έχει συνδεθεί η ζωή τους με τη ζωή και την διαβίωση των ανθρώπων. Στις σύγχρονες πόλεις οι άνθρωποι μέσα στις υπέρ-σύγχρονες κατοικίες τους, έχουν λησμονήσει αυτή τη σχέση μαζί τους κι όσο περνούν τα χρόνια, τα βλέπουν μόνο σαν στολίδια ή καυσόξυλα.
Αγία Εβδομάδα και οι χριστιανοί γιορτάζουν τα άγια πάθη του Θεού!..
Σε κάποιες βόρειες χώρες τα δέντρα ακόμα δεν έχουν βγάλει φύλλα, γιατί κάνει κρύο. Δεσπόζουν τα γυμνά κλαδιά τους σαν δάχτυλα ν΄αδράξουν το φως, να διώξουν τα νέφη...
Βαδίζοντας σε δάση όπου έχουν ξεχωριστή θέση, έρχονται στο νου μου κάποιες αρχαίες ιερές συλλαβές, κάποιοι ξεχασμένοι ύμνοι...Κι ενώ ακούγεται ο ήχος από σήμαντρα για τους ύμνους των αγίων παθών του Χριστού, σκέφτομαι πως ακούμπησε το ιερό του σώμα σε ξύλο, προερχόμενο από δέντρο ιερό, για να θυμίζει στους ανθρώπους την ιερή σχέση τους με τα δέντρα...
                                                      φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

Κάποτε στα ελληνικά χωριά είχαν αι Δρύες τόπο δικό τους, αλλά όσο περνάει ο καιρός λιγόστεψαν...
Κι αν αι Δρύες λιγόστεψαν υπάρχουν πάντα τόποι όπου ευδοκιμούν και τις τιμούν ιδιαίτερα, γιατί οι άνθρωποι έχουν κατανοήσει όλ΄ αυτά οπού κάποιοι σκόρπισαν και λησμόνισαν με αχαρηστία...
Εκεί οπού τη νύχτα με Πανσέληνο η αρχαιότερη Δρυς ομιλεί και λέει αλήθειες διαχρονικές...Γιατί η αλήθεια δε χάνεται ποτέ, όσο κι αν κάποιοι επιθυμούν να τη σκεπάσουν...

                                                     φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

Κι αν στην αρχαία Δωδώνη ομιλούσε η αρχαία Δρυς κι έλεγε λόγια ιερά, σήμερα οπού αλλάζει η ζωή ποιος από τους σύγχρονους κατανοεί τα λόγια οπού είναι ιερά στη σύγχρονη θρησκεία;
Κι αν η αλήθεια είναι μόνον ΜΙΑ όπως ΕΝΑ είναι και το ΦΩΣ για ποια αλήθεια άραγε ομιλούσε η αρχαία Δρυς;
                                            Έργο Ζωγραφικής της Νότας Κυμοθόη,1991
                                                                (ανήκει σε συλλέκτη)
Αν η Δωδώνη αποτελεί χώρο αρχαιολογικό για επισκέψεις ανθρώπων για γνώση, τι άραγε έχουν να πουν για την ιερή της ενέργεια ανά τους αιώνες, οι σημερινοί "σοφοί" της Ελλάδας δάσκαλοι; Η ενέργεια του αρχαίου ελληνικού πνεύματος που είναι;
Είναι εκεί οπού δεν το κατανοούν, αλλά το έχουν σε ζελατίνες ως "φολκλόρ" για τους τουρίστες;
Είναι εκεί, οπού οι καρδιές είναι ζεστές και η γνώση υπάρχει αντάμα με την αγάπη για το συνάνθρωπο...
Είναι εκεί, οπού ο άνθρωπος σέβεται τα δώρα του Δημιουργού και συνδημιουργεί με ανθρώπους και συνανθρώπους ακόμα κι αν διαφωνεί μαζί τους...
Αλλά των ανθρώπων οι πράξεις θα έχουν πάντα λόγους για να θυμίζουν χαρακτήρες, ονόματα, περιοχές και στο μέλλον να φτιάχνουν τα παιδιά τα δικά τους παραμύθια βγαλμένα μέσα από την ίδια τη ζωή, για την οποία κάποιοι ενήλικες δεν είχαν μήτε γνώση, αλλά μήτε αρμονία...

                                                 φωτογραφία της Νότας Κυμοθόη

© Nότα Κυμοθόη 

Τετάρτη, 15 Μαρτίου 2017

ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ ΣΤΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ

ΤΙΜΗΤΙΚΟ ΔΙΠΛΩΜΑ
ΣΤΗ ΝΟΤΑ ΚΥΜΟΘΟΗ
Απένειμε η Καίτη Τύμη Πρόεδρος Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "ο Απελλής" στη Νότα Κυμοθόη για την παρουσίαση του νέου βιβλίου της "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" και την πνευματική προσφορά της στην Ελλάδα και το Εξωτερικό!!!

Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

Βιβλίο "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" της Νότας Κυμοθοη

Βιβλίο"Το Λ των λέξεων και του Λόγου" της Νότας Κυμοθόη
ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ
Δευτέρα 13 Μαρτίου 2017, στις 6.30 μ.μ., στην Αθήνα, αίθουσα Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "ο Απελλής", πλατεία Καρύτση 3, παρουσιάζεται το νέο βιβλίο της Νότας Κυμοθόη "Το Λ των λέξεων και του Λόγου" των εκδόσεων "Οι Αινιάνες".
ΟΜΙΛΗΤΕΣ:
*Καίτη Τύμη, Ζωγράφος, Ποιήτρια και Πρόεδρος του Συλλόγου Εικαστικών Καλλιτεχνών Ελλάδος "ο Απελλής"
*Μαρία Λαϊνά, εκδότης και Πρόεδρος του Εκπολιτιστικού Επιμορφωτικού Συλλόγου Υπαταίων "Οι Αινιάνες"
*Νότα Κυμοθόη, Λογοτέχνις, Εικαστικός και συγγραφέας του βιβλίου
*Αδριανός Γκιζέλης, ηθοποιός

Η Νοτα Κυμοθόη υπογράφει το νέο της βιβλίο
Ο χορογράφος Κωνσταντίνος Γαρούφαλης παίζει φλάουτο
Ο Επιμορφωτικός Εκπολιτιστικός Σύλλογος Υπαταίων "Οι Αινιάνες" προσφέρουν κεράσματα

                                        Σας περιμένουμε

Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Νότα Κυμοθόη "Τελέσιλλα "

Νότα Κυμοθόη "Τελέσιλλα"

Σήμερα, παγκόσμια ημέρα της γυναίκας, θα αφιερώσω μια ανάρτηση, στην Ποιήτρια Τελέσιλλα, τη γυναίκα που νίκησε την σπαρτιατική φάλαγγα τον 5ο π.Χ. αιώνα!..

Κόρες της Μνημοσύνης

ελάτε εδώ απ΄τον ουρανό
και τραγουσήστε μαζί μου
τη μητέρα των θεών...





Τελέσιλλα η Αργεία λυρική Μούσα

  
Τελέσιλλα. Γκραβούρα από το βιβλίο του Ιωάννου Κ. Κοφινιώτου, «Ιστορία του Άργους από των Αρχαιοτάτων χρόνων μέχρις ημών » Εν Αθήναις, Τυπογραφείον ο «Παλαμήδης» 1892. Επανέκδοση, Εκδ. Εκ Προοιμίου 2008.
Η πόλη του Άργους, από τις πρώτες ελληνικές πόλεις που αναφέρονται στην ιστορία και τη μυθολογία, χτισμένη από το 2.600 π.χ. στην ίδια θέση που επιβιώνει και σήμερα, είναι γνωστή  για το πολύπλευρο ιστορικό ρόλο  που διαδραμάτισε στις 5 περίπου χιλιετίες της ζωής της.  Ελάχιστα όμως είναι γνωστά για την πολιτιστική ζωή και δραστηριότητα του Άργους, ιδιαίτερα στην αρχαιότητα. Φαίνεται πως η πνευματική παραγωγή των Αργείων δεν μπόρεσε να ανταγωνιστεί  αποτελεσματικά τα σημαντικά πνευματικά και πολιτικά κέντρα  με τα οποία γειτόνευε και μοιραία λειτουργούσε ανταγωνιστικά: Την Τίρυνθα και τις Μυκήνες στην αρχαϊκή εποχή, την Αθήνα, τη Σπάρτη και την Κόρινθο στην κλασική περίοδο, τα άλλα κέντρα που επιβλήθηκαν στον Ελλαδικό χώρο από την Ελληνιστική Εποχή και αργότερα.
Η γεωγραφική θέση του Άργους φαίνεται πως έπαιξε κι εδώ το ρόλο της. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι και στα νεώτερα χρόνια, παρά το σημαντικό ρόλο που έπαιξε το Άργος στην επανάσταση του 1821, δεν μπόρεσε να αναδειχθεί σε σημαντικό πολιτιστικό κέντρο, αλλά επισκιάστηκε από το Ναύπλιο, την Αθήνα και άλλα μικρότερα επαρχιακά κέντρα. Όλα αυτά δε σημαίνουν  βέβαια ότι η πόλη του Άργους έμεινε στο περιθώριο. Αντίθετα μάλιστα εξελίχτηκε σε σημαντικό εμποροβιοτεχνικό κέντρο από την αρχαιότητα ακόμα και δεν έλειψαν οι  σημαντικές προσωπικότητες από την πόλη.
Ενδεικτικά μπορεί να σημειώσει κανείς ότι ο Φείδων, ο σημαντικότερος αρχαίος βασιλιάς του Άργους, είναι αυτός που πρώτος έκοψε αργυρά νομίσματα στην Ελλάδα, τον 7ο π.Χ. αιώνα. Στους αρχαϊκούς και κλασικούς χρόνους το Άργος αναδείχτηκε σε κέντρο πλαστικής με τεράστια συμβολή στην τέχνη. Το αργειακό εργαστήρι είναι από τα σημαντικότερα της αρχαίας Ελλάδας κυρίως της χαλκοπλαστικής και Αργείοι ήταν οι μεγάλοι γλύπτες της αρχαιότητας Αγελάδας και Πολύκλειτος. Το Άργος διέθετε το αρχαίο του θέατρο, το μοναδικό λαξευμένο σε βράχο στις Ν.Α. πλαγιές της Λάρισας, αρχαίας ακρόπολης  του Άργους, θέατρο σύγχρονο αλλά μεγαλύτερο της Επιδαύρου (χωρούσε 20.000 θεατές) με εξαιρετική ακουστική κι αυτό. Αργείος ήταν και ο μουσικός Σακάδας.
Στον κατάλογο όμως των Αργείων πνευματικών ανθρώπων ανήκει και μια γυναίκα με εξαιρετική προσωπικότητα και σημαντική προσφορά στην πόλη της, η αρχαία λυρική ποιήτρια Τελέσιλλα. Θεωρείται μια ποιητική ευφυΐα που κέρδισε το θαυμασμό των συγχρόνων της, καταξιώθηκε ως λυρική ποιήτρια στην εποχή της, απέκτησε τεράστια φήμη και πανελλήνια εμβέλεια σε σημείο ώστε να τη συγκρίνουν με την ξακουστή Σαπφώ από τη Λέσβο και την Κόρρινα από την Κόρινθο, και να την τιμούν με το διακριτικό επίθετο «αγακλή» δηλαδή περίφημη, ξακουστή, δοξασμένη. Ο επιγραμματοποιός μάλιστα Αντίπατρος ο Θεσσαλονικεύς την κατατάσσει στις εννέα μεγάλες ποιήτριες της αρχαιότητας σ’ ένα επίγραμμά του αφιερωμένο σ’ αυτές: [1]
«Αυτές τις γυναίκες ανέδειξε ο Ελικώνας με θεϊκή λαλιά στους ύμνους και η Μακεδονική κορυφή του Ολύμπου: Την Πρήξιλλα, τη Μοιρώ, τη φωνή της Ανύτης, το θηλυκό Όμηρο, τη Σαπφώ, το στολίδι για τις ομορφομαλλούσες της Λέσβου, την Ήριννα, την Τελέσιλλα την ξακουστή, και σένα Κόρρινα, που τραγούδησες την πολεμική ασπίδα των Αθηναίων, τη Νοσσίδα τη γλυκομίλητη και τη γλυκολαλούσα Μύρτιν, όλες εργάτισσες ατέλειωτων σελίδων. Εννέα μούσες ο μέγας Ουρανός, εννέα επίσης και η Γη γέννησε, αστέρευτη χαρά για τους ανθρώπους».
Στο επίγραμμα λοιπόν μνημονεύονται με τ’ όνομά τους οι 9 πιο γνωστές ποιήτριες της αρχαίας Ελλάδας, ανάμεσά τους και η Αργείτισσα Τελέσιλλα, (Πρήξιλλα, Μοιρώ, Ανύτη, Σαπφώ, Ήριννα, Τελέσιλλα, Νοσσίς, Μυρτίς, Κόρρινα) που θεωρούνται μάλιστα ισότιμες και ισάξιες με τις εννέα μούσες του Ολύμπου (Κλειώ, Ευτέρπη, Θάλεια, Μελπομένη, Τερψιχόρη, Ερατώ, Πολύμνια, Ουρανία, Καλλιόπη). [2]
Τόσο σημαντική και ονομαστή ήταν στην αρχαιότητα η Αργεία λυρική ποιήτρια Τελέσιλλα, μα είναι σχεδόν άγνωστη σε μας, ακόμα και στους Αργείους. Η άγνοια αυτή οφείλεται ίσως στις συγκεχυμένες πληροφορίες που μας παρέδωσε η αρχαιότητα για τη ζωή της και στη μυθολογία που αναπτύχθηκε γύρω από το πρόσωπο της Τελέσιλλας.
Γνωρίζουμε ότι καταγόταν από επιφανή οικογένεια του Άργους, που ήταν φημισμένη για κάποιο ένδοξο παρελθόν της σύμφωνα με μαρτυρία του Πλούταρχου, [3] που υποστηρίζει ότι ήταν λεπτοκαμωμένη και φιλάσθενη στη νεανική της ηλικία. Η ασθενική της φύση φαίνεται πως την ανάγκαζε να ζει απομονωμένη και κλεισμένη στον εαυτό της, χωρίς συναναστροφές και κοινωνικότητα, ώσπου αποφάσισε να απευθυνθεί στο Μαντείο για να μάθει για την εξέλιξη της υγείας της.
Το «Μαντείο του Θεού» απάντησε στη μικρόσωμη και ασθενική Τελέσιλλα ότι θα βρει την υγεία και την επιτυχία της, εφόσον υπηρετεί τις Μούσες. Η μαντική προσταγή «τας Μούσας θεραπεύειν» σε συνδυασμό με το έμφυτο ποιητικό της ταλέντο και την έφεσή της για τη μουσική έκαναν την Τελέσιλλα να αφοσιωθεί με πάθος στην ποίηση και τη μουσική, να βρει νόημα στη ζωή της και να κατακτήσει την πνευματική ομορφιά. Επιβεβαιώνεται έτσι η παράδοση που θέλει να αποδίδει τα πνευματικά χαρίσματα σε άτομα που στερούνται το σωματικό κάλλος. [4] 
Πότε έγιναν αυτά, πότε έζησε δηλαδή η Τελέσιλλα δε γνωρίζουμε ακριβώς. Κανένας συγγραφέας, αρχαίος ή σύγχρονος, απ’ αυτούς που λίγο ή πολύ αναφέρουν και σχολιάζουν την ποιήτρια στα έργα τους, δε δίνει ακριβείς πληροφορίες για το χρόνο της γέννησής της και για την ηλικία της. Όλες οι πηγές, αρχαίες και νεώτερες, αναφέρουν την Τελέσιλλα ως πρωταγωνίστρια που έσωσε το Άργος, όταν ο Σπαρτιάτης Κλεομένης εξεστράτευσε εναντίον του Άργους. Η χρονολογία όμως αυτής της εκστρατείας του βασιλιά Κλεομένη και της μάχης που επακολούθησε ανάμεσα στη Σπάρτη και το Άργος δεν είναι απόλυτα εξακριβωμένη. Τοποθετείται στο 519, στο 509 ή στο 494 π.Χ. Η τελευταία αυτή χρονολογία φαίνεται  η πιθανότερη.[5]
Ο συσχετισμός της Τελέσιλλας μ’ αυτά τα γεγονότα οδηγεί τις περισσότερες πηγές να αναφέρουν δίπλα στο όνομά της τη χρονολογία 510 π.Χ. χωρίς να διευκρινίζουν αν αυτή αναφέρεται στη γέννηση της ποιήτριας ή στη μάχη των γυναικών του Άργους και των Σπαρτιατών. Αν υποθέσουμε ότι η Τελέσιλλα γεννήθηκε στα 510 π.Χ. θα πρέπει να ήταν 16 χρονών, όταν το 494 π.Χ. έγινε η επίθεση των Σπαρτιατών εναντίον του Άργους.[6]
Τέτοια όμως υπόθεση αποκλείεται, γιατί θα ήταν δύσκολο να δεχθούμε ότι η Τελέσιλλα σε τόσο μικρή ηλικία  είχε τη δύναμη να ξεσηκώσει τις συμπατριώτισσές της και να πολεμήσουν τους Σπαρτιάτες. Λογικότερο φαίνεται να τοποθετήσουμε τη γέννησή της ανάμεσα στο 520 – 515 π.Χ.,[7] οπότε στα γεγονότα του 494 π.Χ. θα είχε ηλικία τουλάχιστον 20 – 25 χρόνων και συνεπώς την ψυχική και πνευματική ωριμότητα να υπερασπιστεί την πατρίδα της που κινδύνευε.
Σύγχρονη λοιπόν του Πίνδαρου και της Κόρρινας η Τελέσιλλα, δεν έχουμε περισσότερες πληροφορίες για τη ζωή της. Από την Ελληνική Ανθολογία[8] μαθαίνουμε ότι είχε σύζυγο τον Ευξενίδα, ο οποίος μετά το θάνατό της  ίδρυσε μνημείο προς τιμήν της με το εξής επίγραμμα:
« Μνημείο, γλυκιά Τελέσιλλα, έστησε εδώ
Ο Ευξενίδας για τη γυναίκα που παντρεύτηκε,
γιατί πάντα ήταν γεμάτη πίστη, εύνοια, αρετή
και αγάπη. Ας μένει και για τους μεταγενέστερους
η φήμη σου αξέχαστη για πάντα».

Ιδανική σύζυγος λοιπόν η Τελέσιλλα, αλλά και μεγάλη ποιήτρια αναγνωρισμένη πανελλήνια και καύχημα για το Άργος, δεν υστερούσε σε φιλοπατρία και ηρωισμό, αρετές που την οδήγησαν στο λαμπρό κατόρθωμα να σώσει το Άργος, την πόλη της, από την επιβουλή των στρατιωτών του Κλεομένη. Αξίζει να παρακολουθήσουμε αυτή τη δραστηριότητα της Τελέσιλλας, που παραδίδεται απ’ όλες τις αρχαίες πηγές με διάφορες παραλλαγές, χωρίς όμως κανείς να αμφισβητεί την ιστορική αλήθεια των γεγονότων.
Η Σπάρτη μετά τη νίκη στο Β’ Μεσσηνιακό πόλεμο (669-657) είχε την άνεση και την επιθυμία να διεκδικήσει την ηγεμονία σ’ ολόκληρη την Πελοπόννησο. Στην προσπάθειά της αυτή εμπόδιο στεκόταν το Άργος. Οι δυο πόλεις ποτέ στην αρχαιότητα δεν είχαν καλές σχέσεις, λειτουργούσαν ανταγωνιστικά και πάντοτε είχαν διαφορές σε επίμαχα ζητήματα.[9] Για να κατακτήσουν λοιπόν οι Σπαρτιάτες την ηγεμονία της Πελοποννήσου έπρεπε να εξασθενήσουν και να ταπεινώσουν το Άργος. Επιχείρησαν, πράγματι, μακροχρόνια στρατιωτική και διπλωματική επίθεση εναντίον του. Το 550 π.Χ. κατέλαβαν με τη βία τα Κύθηρα και τα παράλια του Μαλέα, που ήταν κτήσεις του Άργους. Γύρω στο 546 π.Χ. μετά από σκληρό αγώνα πήραν από το Άργος τις περιοχές της Κυνουρίας και της Θυρέας.
Η κρίσιμη στρατηγική σημασία των περιοχών αυτών ανάγκασε τους Αργείους, όταν συνήλθαν από τις ήττες, να επιχειρήσουν καταστρεπτικό πόλεμο για την ανάκτηση της Κυνουρίας. Την περίοδο αυτή (520 – 487 π.Χ.) βασίλευε στη Σπάρτη ένας ικανός, θαρραλέος και σκληρός άνδρας, ο Κλεομένης ο Α’, γιος του Αναξανδρίδα του 15ου του  βασιλικού οίκου των Αγιαδών.  
Ο Κλεομένης αποφάσισε να ξεκαθαρίσει οριστικά με τους Αργείτες κατακτώντας την πόλη τους και προετοίμασε με κάθε λεπτομέρεια την επιχείρησή του. Δεν παρέλειψε μάλιστα να ζητήσει και σχετικό χρησμό από το Μαντείο των Δελφών, που του απάντησε ότι θα κυριεύσει το Άργος.[10] Γύρω στο 500 π.Χ. ο Κλεομένης εκστρατεύει εναντίον του Άργους και φθάνει στον ποταμό Ερασίνο, που κατά τον Ηρόδοτο ξεκινάει από τη λίμνη Στυμφαλία, χύνεται σ’ ένα κρυφό χάσμα και αναφαίνεται στο Άργος.[11]
Ο Κλεομένης, τηρώντας πιστά τα θρησκευτικά έθιμα για να διασφαλίσει την επιτυχία της εκστρατείας του, θυσίασε στον ποταμό Ερασίνο, αλλά η θυσία δεν του έδωσε καλά σημεία και αναγκάστηκε να πάρει το στρατό του και να υποχωρήσει στη Θυρέα, στην περιοχή του Άστρους. Εκεί θυσίασε έναν ταύρο στη θάλασσα, επιβίβασε το στρατό σε πλοία και αποβιβάστηκε στην περιοχή της Σήπειας, μεταξύ Ναυπλίου και Τίρυνθας. Οι Αργείοι έσπευσαν να στρατοπεδεύσουν στη Σήπεια, απέναντι από το Στρατό των Σπαρτιατών, χωρίς να φοβούνται την αναμέτρηση, παρά μόνο μήπως νικηθούν με δόλο από τους Σπαρτιάτες, γιατί όταν απειλήθηκαν από τον Κλεομένη ζήτησαν και πήραν χρησμό από την Πυθία, που έλεγε:[12]
 «Όταν η θηλυκή νικήσει τον αρσενικό,
τον διώξει και δοξασθεί ανάμεσα στους Αργείους,
τότε πολλές Αργείτισσες θα ξεσχίσουν τα μάγουλά τους,
ώστε κάποτε να πει κάποιος μεταγενέστερος άνθρωπος:
ο φοβερός τριπλοτυλιγμένος όφις χάθηκε νικημένος από δόρυ».
Θηλυκή για τους Αργείους ήταν η Σήπεια και αρσενικός ο Κλεομένης,[13] αλλά φοβόντουσαν το φοβερό όφι, το δόλο, γι’ αυτό αποφάσισαν να ακολουθούν πιστά τα σήματα του κήρυκα των αντιπάλων, για να μην εξαπατηθούν. Ό,τι έλεγε ο κήρυκας να κάνουν οι Σπαρτιάτες, το ίδιο έκαναν και οι Αργείοι. Ο πανέξυπνος Κλεομένης όμως αντελήφθη την τακτική των Αργείων και παράγγειλε κρυφά στους στρατιώτες του να πάρουν τα όπλα και να ετοιμασθούν για επίθεση, όταν ο κήρυκας δώσει το σύνθημα για μεσημεριανό φαγητό, για «άριστον».[14]
Έτσι, όταν ο κήρυκας έδωσε σήμα για φαγητό, οι Αργείοι κάθισαν για συσσίτιο και οι Λακεδαιμόνιοι τους επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά και οι Αργείοι ζαλισμένοι από τον αιφνιδιασμό δεν πρόλαβαν  να αντισταθούν. Οι περισσότεροι σκοτώθηκαν, ενώ όσοι γλύτωσαν κατέφυγαν στο πυκνό άλσος της Σήπειας, που οι Αργείτες  το θεωρούσαν ιερό, γιατί ήταν αφιερωμένο στον Άργο, γιο του Δία και της Νιόβης και διάδοχο του βασιλιά Φορωνέα, από τον οποίο πήρε και η πόλη το όνομά της. Ο Κλεομένης, μια και ήταν ανόσιο να εισβάλει με το στρατό του στο ιερό άλσος, μεταχειρίστηκε και πάλι το δόλο για να εξοντώσει τους αποκλεισμένους Αργείους.
Πληροφορήθηκε από αυτομόλους Αργείους, που είχε κοντά του, τα ονόματα όσων είχαν αποκλεισθεί στο ιερό άλσος και έστειλε τον κήρυκα να τους καλεί ονομαστικά να βγουν λέγοντάς τους ότι είχε πάρει τα λύτρα για την απελευθέρωσή τους. Πενήντα Αργείτες που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκληση και βγήκαν έξω τους συνέλαβε ο Κλεομένης και τους σκότωσε. Κάποια στιγμή όμως ένας από τους αποκλεισμένους στο πυκνό άλσος Αργείους ανέβηκε σ’ ένα δέντρο και είδε τι γινόταν έξω.
Από κείνη τη στιγμή σταμάτησαν να βγαίνουν έξω αυτοί που προσκαλούνταν. Τότε ο Κλεομένης διέταξε τους είλωτες να συσσωρεύσουν φρύγανα γύρω από το άλσος και κατόπιν έβαλε φωτιά και το έκαψε μαζί με τους αποκλεισμένους Αργείους. Την ώρα που καιγόταν το Άλσος ο Κλεομένης ρώτησε έναν αυτόμολο σε ποιον είναι αφιερωμένο και, όταν εκείνος του απάντησε ότι είναι αφιερωμένο στον Άργο, πίστεψε ότι αυτό ήταν το «Άργος» που του είχε πει ο χρησμός ότι θα κυριεύσει και αναφώνησε με αναστεναγμό.[15] «Απόλλωνα που δίνεις τους χρησμούς, πόσο με εξαπάτησες λέγοντάς μου ότι θα κυριεύσω το Άργος! Καταλαβαίνω ότι ο χρησμός που μου ’δωσες ξεπληρώθηκε».
Ήρα, η πολιούχος θεά του Άργους
Οι Αργείτες πάντως αποδεκατίστηκαν απ’ όλο το μάχιμο ανδρικό πληθυσμό τους, αφού σκοτώθηκαν στη Σήπεια επτά χιλιάδες επτακόσιοι εβδομήντα επτά Αργείοι κατά τον Πλούταρχο και τον Πολύαινο[16] ή πέντε χιλιάδες κατά τον Παυσανία ή έξι χιλιάδες κατά τον Ηρόδοτο. Μετά απ’ αυτά, σύμφωνα με τον Ηρόδοτο[17] που φαίνεται ότι αντλεί τις πληροφορίες του από Σπαρτιατικές πηγές, ο Κλεομένης διέταξε το μεγαλύτερο μέρος του στρατού του να επανέλθει στη Σπάρτη και με χίλιους μόνο επίλεκτους πήγε στο Ηραίον του Άργους για να θυσιάσει.
Ο ιερέας της Ήρας του το απαγόρευσε λέγοντας ότι δεν είναι όσιο να θυσιάζουν οι ξένοι και ο Κλεομένης διέταξε τους είλωτες να τον μαστιγώσουν και θυσίασε δια της βίας. Το άγαλμα της θεάς τότε έβγαλε φωτιά από το στήθος και όχι από το κεφάλι, όπως έπρεπε, και ο Κλεομένης κατάλαβε ότι η θεά δεν ήταν διατεθειμένη να αφήσει απροστάτευτο το Άργος και επανήλθε στη Σπάρτη χωρίς να επιχειρήσει επίθεση στο Άργος.
Εκεί κατηγορήθηκε από τους εχθρούς και τους αντιπάλους του ότι δωροδοκήθηκε για να μην καταλάβει το Άργος, αλλά υποστηρίζοντας στην απολογία του πως πίστεψε ότι εκπληρώθηκε ο χρησμός του Δία με την κατάληψη του ιερού του Άργου και ότι αποτράπηκε με τη στάση της Ήρας από την κατάληψη του Άργους, έπεισε τους εφόρους, που ανήκαν άλλωστε στην παράταξή του, και τον αθώωσαν με μεγάλη πλειοψηφία. Η διήγηση αυτή απέβλεπε προφανώς να δικαιολογήσει τους Σπαρτιάτες και τον Κλεομένη για την αποτυχία τους να κυριεύσουν το Άργος μετά τη νίκη τους στη Σήπεια.
Πιστότερα την πραγματικότητα όμως φαίνεται να απεικονίζουν ο Παυσανίας και ο Πολύαινος,[18] που αποδίδουν τη σωτηρία του Άργους στον ηρωικό ρόλο της ποιήτριας Τελέσιλλας. Σύμφωνα μ’ αυτές τις πηγές, λοιπόν, ο Κλεομένης μετά τη νίκη του στη Σήπεια βάδισε εναντίον του Άργους, που ήλπιζε ότι θα το κυριεύσει εύκολα απογυμνωμένο από τους άνδρες υπερασπιστές του.
Το Άργος κινδύνευε άμεσα με μόνους  υπερασπιστές τους γέρους, τα παιδιά και της γυναίκες κάθε ηλικίας. Την κρίσιμη αυτή στιγμή η ποιήτρια Τελέσιλλα συγκέντρωσε τους γέρους, τα παιδιά και τις γυναίκες του Άργους, τους έδωσε κάθε λογής όπλο που βρήκε στα σπίτια και τους ναούς, τόξα και βέλη, κοντάρια, ασπίδες, μαχαίρια, σπαθιά, ξύλα και πέτρες, και τις παρέταξε στα τείχη και τις επάλξεις έτοιμες για αντίσταση. Όταν πλησίασαν οι Σπαρτιάτες, είδαν τις Αργείτισσες απτόητες μπροστά τους και την Τελέσιλλα στραμμένη προς τον ουρανό να αναπέμπει δεήσεις στους θεούς: «Ω Άρτεμη, ω Απόλλωνα! Βοηθήστε μας να σώσουμε την πατρίδα!».
Αιφνιδιάστηκαν φυσικά από την αυτοσχέδια καθοδηγήτρια, που έδινε το σύνθημα του συναγερμού και τις κατευθύνσεις για την άμυνα του Άργους, και βρέθηκαν σε δίλημμα φοβερό: Αν έκαναν επίθεση και τις σκότωναν, θα γίνονταν μισητοί και άνανδροι που σκότωσαν γυναίκες. Αν αποτύγχαναν στην επίθεσή τους, θα ήταν καταγέλαστοι που ξακουστοί πολεμιστές αυτοί νικήθηκαν από γυναίκες με επικεφαλής, μάλιστα, μια ποιήτρια, την Τελέσιλλα. Δοκίμασαν να τις τρομάξουν με αλαλαγμούς και αντάρα, αλλ’ αυτές στέκονταν ακλόνητες στις επάλξεις.
Έκαναν κάποιες επιθέσεις εναντίον τους, αλλά οι γυναίκες τις απέκρουσαν. Τελικά οι περήφανοι Σπαρτιάτες του Κλεομένη αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν για να βγουν από το αδιέξοδο με ακέραιη την αξιοπρέπειά τους.[19] Τελικά το Άργος δεν έπεσε! Σώθηκε από τον ηρωισμό των γυναικών του και τη γενναιότητα της έξοχης ποιήτριας Τελέσιλλας, που διέψευσε μ’ αυτό τον τρόπο πανηγυρικά το γνωστό αξίωμα «η τέχνη για την τέχνη». Γι ̉αυτή την πράξη της θαυμάστηκε η Τελέσιλλα και μνημονεύεται πιο πολύ από τις αρχαίες πηγές. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι υστέρησε στην ποιητική δημιουργία.
Αντίθετα η Τελέσιλλα είχε αφοσιωθεί με πάθος στην ποίηση και στη μουσική μετά το χρησμό που πήρε από το θεό και μ’ αυτή τη δραστηριότητά της κατάφερε όχι μόνο να δυναμώσει το σώμα της και να αποκαταστήσει την υγειά της, αλλά και να τη θαυμάσουν όλοι οι Αργείτες και, προπαντός, οι Αργείτισσες για την «ποιητική» της. Φαίνεται ότι ο ενθουσιασμός που προκαλούσε με τα ποιήματά της ήταν εκείνος με τον οποίο κατάφερε, ως άλλος Τυρταίος, τις γυναίκες, τα παιδιά και τους γέρους να υπερασπισθούν οπλισμένοι τα τείχη της πατρίδας τους που κινδύνευε. Τα ποιήματά της έφεραν τον τίτλο «άσματα» και ήταν ύμνοι προορισμένοι για χορούς, κυρίως παρθένων, ένα ποιητικό είδος που το εκτιμούσαν πολύ στην εποχή της. Τις λυρικές αυτές δημιουργίες της αφιέρωνε στις μούσες και στους θεούς Άρτεμη και Απόλλωνα, που ήταν οι κυριότεροι εμπνευστές της.
Δυστυχώς,[20] από τα ποιήματα αυτά σωθήκαν ελάχιστα μόνο αποσπάσματα και άλλες πληροφορίες για το έργο της από έμμεσες πηγές. Από μια επιγραφή της Επιδαύρου, που αναφέρει ο Παυσανίας,[21] μαθαίνουμε ότι «στην κορυφή του όρους Κορυφός (ή Κόρυφον, νοτιοανατολικά του ιερού της Επιδαύρου υπάρχει ιερό της κορυφαίας Αρτέμιδος, το οποίο μνημονεύει σε κάποιο ποίημα της η Τελέσιλλα».
 Απ’ αυτό, πιθανόν, το άσμα έχουν σωθεί δύο μόνο στίχοι:[22]                  
«Την Άρτεμη τραγουδήστε, κόρες,
που αποφεύγει τον Αλφειό…»
Από τους στίχους αυτούς μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το ποίημα ήταν εμπνευσμένο από το μύθο για τον ποταμό Αλφειό. Σύμφωνα, λοιπόν, μ’ αυτό το μύθο, ο Αλφειός, που λατρευόταν στην αρχαιότητα σαν προσωποποιημένος θεός με τεράστιες ικανότητες πλουτοδοσίας, ένιωθε για την Άρτεμη ασίγαστο ερωτικό πάθος.[23] Η θεά, κόρη του Δία και δίδυμη αδελφή του Απόλλωνα, για να μην πέσει στα χέρια του Αλφειού, άλειφε με λάσπη το πρόσωπό της και τα πρόσωπα των Νυμφών που τη συνόδευαν, και ο Αλφειός δε μπορούσε να την αναγνωρίσει. Ο θρύλος του ερωτοχτυπημένου Αλφειού με την Άρτεμη, που τον απέφευγε, ήταν, φαίνεται, η αιτία που  την Άρτεμη στην περιοχή  της Ηλείας την ονόμαζαν «Αλφειούσα, Αλφειαία, Αλφειωνία ή Ποταμία». Και την εικόνα της φυγής της θεάς συνθέτει με έμμετρο τρόπο το δίστιχο της Τελέσιλλας.
Σύμφωνα με άλλη πληροφορία[24] η Τελέσιλλα είχε συνθέσει μια ωδή για τον Απόλλωνα, που ονομαζόταν «Φιληλιάς», αυτός δηλ. που αγαπάει τον Ήλιο. Το άσμα αυτό το τραγουδούσαν, ίσως, οι εργάτες, όταν πήγαιναν  με συννεφιά στα χωράφια να δουλέψουν και παρακαλούσαν τον ήλιο να βγει από τα σύννεφα και να ζεστάνει την ατμόσφαιρα.[25]
Κάποιο άλλο ποίημα της Τελέσιλλας πρέπει να ήταν αφιερωμένο στη Νιόβη και στα παιδιά της, γιατί ο Απολλόδωρος[26] μας δίνει την πληροφορία ότι «από τα αγόρια της Νιόβης σώθηκε ο Αμφίων και από τα κορίτσια η Χλωρίς η μεγαλύτερη, που την παντρεύτηκε ο Νηλέας, σύμφωνα όμως με την Τελέσιλλα σώθηκαν ο Αμύκλας και η Μελίβοια, που  σκότωσαν με τόξο τον Αμφιώνα». Από το ποίημα όμως αυτό της Τελέσιλλας δε σώθηκε ούτε λέξη!
Κατά πάσα πιθανότητα η Τελέσιλλα είχε συνθέσει και ένα ποίημα για τους γάμους του Δία με την Ήρα, αν κρίνουμε από ένα σχόλιο στο στίχο 64 του ποιήματος του Θεόκριτου «Συρακόσιαι ή Αδωνιάζουσαι», που περιέρχεται σε ένα πάπυρο (αρ.1487 Ρ.), και αναφέρει ότι «όλα τα ξέρουν οι γυναίκες, ακόμα και πως ο Δίας παντρεύτηκε την Ήρα».[27] Τον υπαινιγμό αυτό τον αποδίδουν στη Τελέσιλλα.
Το μοναδικό ποίημα της Τελέσιλλας που σώθηκε ολόκληρο και μάλιστα όχι σε πάπυρο, αλλά ως επιγραφή χαραγμένη σε λίθο του 3ου ή 4ου μ.Χ. αιώνος, που βρέθηκε στο ιερό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο, είναι ένας ύμνος στη «μητέρα των θεών», που αξίζει να τον παραθέσουμε, όπως μας παραδόθηκε στο αρχαίο κείμενο, και σε μετάφραση:[28]

[Ματρί Θεών]                                             [Στη Μητέρα των Θεών]
                                                                        
Ω Μνημόσυνας κόραι                                    Κόρες της Μνημοσύνης
Δευρ’ έλθετε απ’ ωρανώ                                ελάτε εδώ απ’ τον ουρανό
και μοι συναείσατε                                        και τραγουδήστε μαζί μου
ταν ματέρα των θεών,                                   τη μητέρα των θεών,
ως ήλε πλανωμένα                                        που ήρθα, αφού περιπλανήθηκα
κατ’ ώρεα και νάπας                                      στα όρη και στις πηγές
σύρουσα αβρόταν κόμαν,                              με ανεμοπαρμένα τα μαλλιά
κατωρημένα φρένας.                                     ξετρελαμένη στα βουνά.
Ο Ζεύς δ’ εσιδών άναξ                                   Και ο βασιλιάς ο Δίας σαν είδε
ταν Ματέρα των θεών,                                  τη μητέρα των θεών
κεραυνόν έβαλλε και                                     έριξε κεραυνό και
τα τύμπαν’ ελάμβανε,                                    πήρε τα τύμπανα,
πέτρας διέρρησε και                                      έσπασε τα βράχια
τα τύμπαν’ ελάμβανε                                     και πήρε τα τύμπανα.
Μάτηρ, άπιθ’ εις θεούς,                                 -Μητέρα, φύγε στους θεούς
και μη κατ’ όρη πλανώ,                                  και μη γυρνάς στα όρη,
μη σε χαροποί λέον-                                      γιατί τ’ άγρια λιοντάρια
τες ή πολιοί λύκοι                                          και οι γκρίζοι οι λύκοι
[έδωσι πλανωμέναν.]                                    [θα σε φάνε κυνηγημένη.]
και ουκ άπειμι εις θεούς,                                -Δε θα φύγω στους θεούς
αν μη τα μέρη λάβω,                                     αν δεν πάρω μερίδια,
το μεν ήμισυ ουρανώ,                                    το μισό απ’ τον ουρανό,
το δε ήμισυ Γαίας,                                         τ’ άλλο μισό απ’ τη γη,
πόντω το τρίτον μέρος˙                                 το τρίτο μέρος απ’ τη θάλασσα,
χούτως απελεύσομαι,                                     κι έτσι θ’ αποχωρήσω.
χαιρ’ ω μεγάλα άνα                                       -Χαίρε, μεγάλη βασίλισσα,
σα Μάτερ Ολύμπω.                                        Μητέρα του Ολύμπου.


Στους 28 στίχους του ποιήματος, που σώθηκαν σχεδόν αυτούσιοι, εξιστορείται με γλαφυρότητα η δραματική περιπλάνηση της Μητέρας των θεών, της Ρέας Κυβέλης, που σε έξαλλη κατάσταση διεκδικεί από το Δία μερίδιό της απ’ τα μέρη του κόσμου, τον Ουρανό, τη γη, και τη θάλασσα. Ο μύθος για τη σύγκρουση του Δία με τη μητέρα του, τη Ρέα, που δε μας είναι γνωστός από αλλού, φαίνεται ότι είναι πνευματικό δημιούργημα της Τελέσιλλας. Ευρηματική, λοιπόν, η ποιήτρια στο θέμα της πλάθει ένα μεγαλειώδη μύθο με έντονο το τραγικό στοιχείο στην περιγραφή της και με απλό ύφος, που η παρεμβολή όμως λόγου και αντίλογου του δίνουν εξαιρετική ζωηράδα.
Αοιδός με τη λύρα του
Αξιοσημείωτα στοιχεία είναι η επίκληση στις εννέα Μούσες, τις Κόρες της Μνημοσύνης και του Δία, στην αρχή του ποιήματος, επίκληση που συνεχίζει την παράδοση του Ομήρου και άλλων επικών ή λυρικών ποιητών, που συνήθιζαν να επικαλούνται τη βοήθεια κάποιας θεάς ή μούσας για να ολοκληρώσουν με επιτυχία το έργο τους, η έντονη φυσικότητα με την οποία αναφέρεται στο πάθος της θεάς, στη φύση και στα άγρια θηρία, η ειλικρινής αφοσίωση στους θεούς με ψυχική ευγένεια και ευαισθησία και ένας αδιόρατος τόνος απαισιοδοξίας που διακρίνεται στο πείσμα και την επιμονή της Ρέας, αλλά και του Δία.
Τα στοιχεία αυτά, που χαρακτήριζαν, προφανώς, όλα τα ποιήματά της, έκαναν  τον αρχαίο σχολιαστή του Ομήρου να σημειώσει[29] ότι η Τελέσιλλα και ο Ξενοφών είναι υποδείγματα αρετής και καλοκαγαθίας.
Η γλώσσα της Τελέσιλλας ήταν λυρική κοινή γλώσσα της εποχής με μικρές αποκλίσεις. Όλα σχεδόν τα ποιήματά της ήταν μελικά, τονίζουν δηλ. για να τραγουδιούνται˙ το σπουδαιότερο όμως ήταν ότι είχε καθιερώσει δικό της ποιητικό μέτρο με εναλλαγή μακρών και βραχέων συλλαβών[30] που οι Αλεξανδρινοί φιλόλογοι του έδωσαν το όνομά της, γιατί το βρήκαν μοναδικό, το ονόμασαν δηλ. «Τελεσίλλειον».
Η Τελέσιλλα όμως δεν έμεινε, δυστυχώς, γνωστή από την ποίησή της, αλλά από το κατόρθωμά της να σώσει το Άργος κατά τη διάρκεια του Κλεομενικού πολέμου. Δεν έπαψε πάντως να συγκινεί με την προσωπικότητά της και μεταγενέστερους ανθρώπους. Αμέσως μετά την απόκρουση των Σπαρτιατών στη μάχη του 494 π.Χ. στο Άργος, για να θυμούνται τον ηρωισμό και τη νίκη της Τελέσιλλας και των γυναικών του Άργους, έχτισαν ένα ναό του Ενυαλίου, του πολεμικού δηλαδή, του Φονικού Άρη, ο οποίος στο Άργος  μάλιστα εθεωρείτο ως θεός των γυναικών.[31]Προς τιμή του Ενυαλίου και των γυναικών που πολέμησαν για την πατρίδα τους έκαναν κάθε χρόνο, στην επέτειο της μάχης, μια γιορτή, που τη ονόμαζαν «Υβριστικά».
Στη γιορτή αυτή οι γυναίκες φορούσαν ανδρικά ενδύματα και οι άνδρες γυναικεία, για να θυμίζουν το κατόρθωμα των ανίσχυρων γυναικών, που αντιμετώπισαν τους αρειμάνιους Σπαρτιάτες πολεμιστές και τους ανάγκασαν να υποχωρήσουν. Η αλλαγή, βέβαια, αυτή των ενδυμάτων σχετίζεται με γαμήλιο θρησκευτικό έθιμο όχι μόνο του Άργους, αλλά και της Σπάρτης, της Κύπρου και άλλων πόλεων, σύμφωνα με το οποίο την πρώτη νύχτα του γάμου η νύφη φορούσε ανδρικό χιτώνα και τεχνητό γένειο, ενώ ο γαμπρός ντύνονταν γυναικεία και έκοβε τα μαλλιά του. Στο Άργος πάντως το έθιμο είχε συνδεθεί με τη Τελέσιλλα. Ο Πλούταρχος μάλιστα αναφέρει[32] ότι ψήφισαν και νόμο που επέβαλε στις Αργείτισσες να φορούν τεχνητό πώγωνα, όταν κοιμούνται με τους άνδρες τους!
Ο νόμος αυτός εξηγείται από το γεγονός ότι μετά τη μάχη της Σήπειας και τον αποδεκατισμό των Αργείων ανδρών αναγκάστηκαν στο Άργος, για να αντιμετωπίσουν τη λειψανδρία, να παραχωρήσουν το δικαίωμα του πολίτη σε αρκετούς περίοικους,[33] και οι γνήσιες Αργείτισσες που παντρεύτηκαν έπρεπε να τους θυμίζουν μ’ αυτό τον τρόπο την ταπεινή καταγωγή και την κατωτερότητα τους. Ο Παυσανίας, εξάλλου, αναφέρει[34] ότι πάνω από το αρχαίο θέατρο του Άργους είδε ένα ιερό της Αφροδίτης και μπροστά στο άγαλμά της μια στήλη με ανάγλυφη παράσταση της λυρικής ποιήτριας Τελέσιλλας. Η ποιήτρια παρουσιαζόταν εκεί με τα βιβλία της σκορπισμένα στα πόδια της και μ’ ένα κράνος στο χέρι, που ετοιμαζόταν να το φορέσει.
Με τη στήλη αυτή, που δυστυχώς δε σώθηκε, οι Αργείοι τίμησαν την Τελέσιλλα και της απέδωσαν εύγλωττα τα δυο χαρακτηριστικά, που την έκαναν αξιοθαύμαστη, την ποιητική της τέχνη με τα βιβλία και την ηρωική προσφορά της στην πατρίδα με το κράνος.
Να προσθέσουμε ότι στο αρχοντικό του Τσώκρη στο Άργος βρίσκεται μέχρι σήμερα ανάγλυφο γυναίκας εντοιχισμένο κάτω από τον κεντρικό εξώστη του κτηρίου. Παριστάνει γυναικεία μορφή που στέκεται όρθια πάνω στους κοθόρνους της, φοράει δωρική εσθήτα με μακρές πτυχές και κρατάει με το δεξί της χέρι ένα στεφάνι. Μπροστά της βρίσκεται ένα μικρό παιδί γυμνό, που με το αριστερό του χέρι κρατάει το ριγμένο στην πλάτη μανδύα του και με το δεξί του χέρι προσπαθεί να πάρει το στεφάνι από τη γυναίκα, αλλά δεν το  φτάνει.
Ορισμένοι έχουν υποστηρίξει[35] ότι το ανάγλυφο αυτό παριστάνει την ποιήτρια Τελέσιλλα σε υπερήφανη δωρική στάση και το παιδί, που είναι μπροστά της, συμβολίζει τη φτερωτή ευφυΐα. Σύμφωνα με άλλες απόψεις[36] το ανάγλυφο αυτό δεν έχει καμιά σχέση με την Τελέσιλλα, αλλά είναι επιτύμβιο, που παριστάνει τη νεκρή μητέρα με το νεκρικό στεφάνι στο χέρι, και το ζωντανό ορφανό παιδί της, που δε μπορεί να φθάσει το στεφάνι, όπως δεν μπορεί να πλησιάσει τη νεκρή μητέρα του. Αν πρόκειται βέβαια για παράσταση της Τελέσιλλας, θα είναι η μοναδική που έχει διασωθεί μέχρι σήμερα, αφού ένα άλλο άγαλμα της Τελέσιλλας που αναφέρεται[37] ότι είχε κατασκευάσει ο περίφημος Αθηναίος αγαλματοποιός Νικήρατος, σύγχρονος του Περικλή και του Αλκιβιάδη, δε βρέθηκε πουθενά.
Μπορεί, λοιπόν, τα μνημεία και το ποιητικό έργο της Τελέσιλλας να μη σώθηκαν, το όνομά της όμως, η προσωπικότητα και η δράση της δε ξεχάστηκαν για πολλούς αιώνες, αφού μνημονεύεται, όπως είδαμε, από μια σειρά αρχαίους συγγραφείς (Ηρόδοτος, Αριστοτέλης, Πλούταρχος, Παυσανίας, Απολλόδωρος, Αθήναιος, Λουκιανός, Πολύαινος κ.α.), που φτάνουν ως το 2ο μ.Χ. αιώνα. Από κει και πέρα ήταν φυσικό εξαιτίας της έλλειψης άμεσων πηγών να ατονήσει η μνήμη και το ενδιαφέρον για την ηρωική αυτή λυρική ποιήτρια. Το όνομά της, πάντως, δεν ξεχάστηκε από τους Αργείτες.
Μνημονεύεται και σήμερα σε μια μικρή πλατεία στην αρχή της οδού Ινάχου, μετά τους «Πέντε Δρόμους», που έχει ονομασθεί «Πλατεία Τελέσιλλας» και αναγράφεται σε σχετική πινακίδα. Θα μπορούσε η εργασία αυτή να προκαλέσει την ευαισθησία των σημερινών συμπατριωτών της Τελέσιλλας, για να αποκαταστήσουν τη μνήμη της; Μια προτομή της Αργείας λυρικής ποιήτριας Τελέσιλλας στη ομώνυμη σημερινή πλατεία του Άργους θα αποτελούσε όχι μόνο ένδειξη σεβασμού της πνευματικής παράδοσης, αλλά και πολιτιστική περιουσία για την  πόλη του Άργους. Το χαμένο άγαλμα της Τελέσιλλας, που περιγράφει ο Παυσανίας, λύνει τα πρακτικά προβλήματα, που θα μπορούσε να συναντήσει κανείς επικαλούμενος την έλλειψη προτύπου για τη μορφή της ποιήτριας.
 ΠΗΓΗ: Περιοδικό Ελλέβορος , Αλέξης Α. Τότσικας, 1994, τεύχος 11