http://todentrotiszois.blogspot.com

http://todentrotiszois.blogspot.com
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΤΗΣ ΝΟΤΑΣ ΚΥΜΟΘΟΗ, ΑΝΗΚΕΙ

ΓΝΩΜΗ

"ΩΣ ΑΕΙ ΤΟΝ ΟΜΟΙΟΝ ΑΓΕΙ ΘΕΟΣ ΩΣ ΤΟΝ ΟΜΟΙΟΝ"
Όμηρος, Οδύσσεια

Όπως πάντοτε τον όμοιον οδηγεί ο Θεός ως τον όμοιον
(Απόδοση Νότα Κυμοθόη)


Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Συγχαρητήρια στον Δημήτρη Αβραμόπουλο: Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014


Συγχαρητήρια στον Δημήτρη Αβραμόπουλο
Γράφει η Νότα Κυμοθόη 2014

Ο νυν Υπουργός Άμυνας της Ελλάδας και Αντιπρόεδρος της Ν.Δ., κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος
θα εκπροσωπήσει την Ελλάδα στην νέα Κομισιόν, υπό την προεδρία Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ.

Τον θυμόμαστε από την εποχή οπού ήταν Δήμαρχος στην όμορφη Αθήνα
Τον θυμόμαστε, απ΄ όλα τα θαυμαστά του έργα στην πόλη της Παλλάδας!..
Τον παρακολουθούμε ως Πολιτικό και τον θαυμάζουμε για την ψυχραιμία του
σε όλες τις δύσκολες στιγμές που πέρασε η Ελλάδα!

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ; ΑΣ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ:

Ο Δημήτρης Αβραμόπουλος γεννήθηκε στην Αθήνα, στις 6 Ιουνίου του 1953. Η καταγωγή του είναι από την Αρκαδία και την Ηλεία, ρίζες αντίστοιχα των γονιών του, Ελένης και Λάμπρου.
Σπούδασε Δημόσιο Δίκαιο και Πολιτικές Επιστήμες στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ακολούθως έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Βρυξέλλες και τη Βοστώνη.
Το 1980 αποφοιτά από τη Διπλωματική Ακαδημία του Υπουργείου Εξωτερικών και έκτοτε ξεκινά μια επαγγελματική σταδιοδρομία στο Διπλωματικό Σώμα, η οποία ολοκληρώθηκε το 1993 με την ένταξή του στον πολιτικό στίβο της χώρας μας.
Οι κυριότεροι σταθμοί αυτής της πορείας είναι οι εξής:
Πολιτική Σταδιοδρομία
1993: Διπλωμάτης καριέρας από το 1980, παραιτείται από το Υπουργείο Εξωτερικών για να κατέλθει στην πολιτική, με το Κόμμα της «Νέας Δημοκρατίας».
Εκλέγεται μέλος της Κεντρικής Επιτροπής της «Νέας Δημοκρατίας».
Γραμματέας της Ν.Δ. στην Ευρωπαϊκή Δημοκρατική Ένωση (EDU).
Εκλέγεται Βουλευτής στην Α' Αθηνών, στις βουλευτικές εκλογές του Οκτωβρίου 1993.
1993-1994: Πρόεδρος της ΟΚΕ Εξωτερικών της Ν.Δ.
1995-2002: Δήμαρχος Αθηναίων. Εκλέγεται για πρώτη φορά στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου 1994. Επανεκλέγεται τον Οκτώβριο του 1998 από τον πρώτο γύρο, συγκεντρώνοντας το μεγαλύτερο ποσοστό που έχει σημειωθεί ποτέ σε δημοτικές εκλογές στην Αθήνα.
1995-1999: Πρόεδρος της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ).
1995: Ιδρυτής και πρώτος Πρόεδρος της «Μόνιμης Διάσκεψης των Δημάρχων των Πρωτευουσών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης».
1996-2000: Αντιπρόεδρος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Διεθνούς Ένωσης Τοπικών Αρχών (IULA).
1997-2002: Μέλος της Επιτροπής των Περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και Αντιπρόεδρος του Εκτελεστικού Γραφείου (1997-2000).
2000-2001: Πρόεδρος του «Κινήματος Ελεύθερων Πολιτών».
2000-2002: Πρόεδρος της «Διάσκεψης Κορυφής των Δημάρχων του Κόσμου». Στη Σύνοδο των Αθηνών, το Σεπτέμβριο του 2002, η Διάσκεψη επικύρωσε τη «Διπλωματία των Πόλεων, μια από τις διεθνείς πρωτοβουλίες του, η οποία υιοθετήθηκε από το Γενικό Γραμματέα του Ο.Η.Ε.
2001: Θεσπίζει το «Διεθνές Βραβείο των Αθηνών για τη Δημοκρατία», υπό την αιγίδα της UNESCO (Παρίσι).
2002: Ιδρύει την «Παγκόσμια Ένωση Ολυμπιακών Πόλεων», υπό την αιγίδα της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής (Λοζάννη).
Ιδρύει το «Παγκόσμιο Ινστιτούτο για τη Διπλωματία των Πόλεων».
2004: Εκλέγεται πρώτος Βουλευτής Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία, στις εκλογές της 7ης Μαρτίου.
2004: Ορίζεται Υπουργός Τουριστικής Ανάπτυξης στη νέα Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας.
2006: Με τον ανασχηματισμό της 14ης Φεβρουαρίου, ορίζεται Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
2007: Επανεκλέγεται Βουλευτής στην πρώτη Περιφέρεια Αθηνών, στις εκλογές της 16ης Σεπτεμβρίου.
2007: Ορίζεται στη νέα κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και πάλι, Υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.
2009: Επανεκλέγεται Βουλευτής στην πρώτη Περιφέρεια Αθηνών, στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου. Με απόφαση του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας διορίζεται Υπεύθυνος του Τομέα Πολιτικής Ευθύνης Εξωτερικών της Νέας Δημοκρατίας και του ανατίθενται τα καθήκοντα του Προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής του 8ου Τακτικού Συνεδρίου του Κόμματος.
2010: Ορίζεται Αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, ασκώντας εποπτεία επί των τομέων Εξωτερικής Πολιτικής, Άμυνας, Δημόσιας Διοίκησης, Πολιτισμού, Τουρισμού, Προστασίας του Πολίτη, Παιδείας, Δικαιοσύνης και Πολιτικής Στρατηγικής.
2011: Την 11η Νοεμβρίου αναλαμβάνει Υπουργός Εθνικής Άμυνας.
2012: Επανεκλέγεται Βουλευτής στην πρώτη Περιφέρεια Αθηνών, στις εκλογές της 6ης Μαΐου και στις εκλογές της 17ης Ιουνίου. Αναλαμβάνει Υπουργός Εξωτερικών.
2013: Την 25η Ιουνίου αναλαμβάνει Υπουργός Εθνικής Άμυνας.
Διπλωματική Σταδιοδρομία
1980: Διπλωματική Ακαδημία Υπουργείου Εξωτερικών
1981-1983: Διπλωματική Υπηρεσία Υπουργείου Εξωτερικών (Διπλωματικό γραφείο Υπουργού Εξωτερικών και Πρωθυπουργού, Αθήνα).
1983-1988: Πρόξενος της Ελλάδος στη Λιέγη (Βέλγιο).
1989-1991: Ειδικός Διπλωματικός Σύμβουλος του Προέδρου της «Νέας Δημοκρατίας», Κωνσταντίνου Μητσοτάκη
1991-1992: Εκπρόσωπος στη Διάσκεψη για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΔΑΣΕ / Βιέννη).
1992: Εκπρόσωπος του Υπουργείου Εξωτερικών (Αθήνα).
1992-1993: Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στη Γενεύη (Ελβετία).
1993: Διευθυντής του Διπλωματικού Γραφείου του Πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.
1993: Παραιτείται από τη Διπλωματική Υπηρεσία και συμμετέχει στις Εθνικές Εκλογές του Οκτωβρίου 1993
Τρέχουσες Δραστηριότητες
Από τον Ιανουάριο του 2003:
Πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής για τη Διπλωματία των Πόλεων, που ιδρύθηκε από το Global Forum (Ρώμη) και το Ινστιτούτο της Παγκόσμιας Τράπεζας (Ουάσιγκτον).
Πρόεδρος του «Παγκόσμιου Ινστιτούτου για τη Διπλωματία των Πόλεων», Ανεξάρτητου Μη Κυβερνητικού Διεθνούς Οργανισμού, που έχει την έδρα του στη Ρώμη και την Εκτελεστική Γραμματεία του στην Αθήνα.
Εκτελεστικός Πρόεδρος της «Παγκόσμιας ΄Ενωσης Ολυμπιακών Πόλεων», Μη Κυβερνητικού Διεθνούς Οργανισμού, αναγνωρισμένου από τη ΔΟΕ (Λωζάνη).
Επίτιμος Πρόεδρος του Διεθνούς Βραβείου των Αθηνών για τη Δημοκρατία, υπό την αιγίδα της ΟΥΝΕΣΚΟ (Παρίσι).
Ακαδημαϊκοί Τίτλοι - Δραστηριότητες
1978: Πτυχίο Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικών Επιστημών, της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
1979-1980: Μεταπτυχιακή Εξειδίκευση στους Διεθνείς Οργανισμούς (Πανεπιστήμιο Βοστώνης / Βρυξέλλες).
1986: Masters στα Ευρωπαϊκά Θέματα (Ινστιτούτο Ευρωπαϊκών Σπουδών, Université Libre des Bruxelles / Βρυξέλλες).
1995: Επίτιμος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου ADELPHI (Νέα Υόρκη).
1997: Επίτιμος Διδάκτορας του Κολεγίου DEREE (Αθήνα).
2000: Επίτιμος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου DREXEL (Φιλαδέλφεια).
2000: Επίτιμος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου KINGSTON.
2002: Επίτιμος Καθηγητής της Κρατικής Ακαδημίας Τεχνολογικών Επιστημών της Μόσχας.
2002: Επίτιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου του Πεκίνου.
2003: Visiting Fellow, στο Kennedy School of Government, Institute of Politics, του Πανεπιστημίου Harvard.
Τιμητικές Διακρίσεις
"Έχει παρασημοφορηθεί και έχει τιμηθεί με ανώτατες κρατικές διακρίσεις από πολλές χώρες: Αυστρία, Βουλγαρία, Κύπρο, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Βέλγιο, Μάλτα, Καζακστάν, Πολωνία, Πορτογαλία, Ισπανία, Σουηδία, Βατικανό, Βενεζουέλα, Γιουγκοσλαβία, Λίβανο καθώς επίσης και από το Οικουμενικό Ορθόδοξο Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, το Πατριαρχείο των Ιεροσολύμων και το Πατριαρχείο της Αλεξάνδρειας.
Έχει τιμηθεί με τον "Μεγαλόσταυρο της τάξεως του Φοίνικος" της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Το 2006 τιμήθηκε στη Ρώμη με την ανώτατη διάκριση των Διεθνών Βραβείων «Giuseppe Sciacca».
Έχει επίσης τιμηθεί με τον τίτλο του Επίτιμου Δημότη, με επίδοση τιμητικών διακρίσεων από πολλές ξένες πόλεις και δήμους: Αμμόχωστο, Βαρκελώνη, Ερεβάν, Πεκίνο, Βηρυτό, Βερολίνο, Βοστώνη, Βουκουρέστι, Καράκας, Σικάγο, Φλωρεντία, Γένοβα, Τζακάρτα, Αβάνα, Κωνσταντινούπολη, Κίεβο, Λουμπλιάνα, Λος Άντζελες, Μαϊάμι, Μόντρεαλ, Μόσχα, Νιου Τζέρσεϋ, Νέα Υόρκη, Λευκωσία, Παρίσι, Φιλαδέλφεια, Providence, Ρώμη, Σόφια, τις Πολιτείες του Ιλλινόις, Georgia, Rhode Island των Η.Π.Α., Σίδνεϋ, Τιφλίδα, Τίρανα, Τορόντο, Βαλέτα, Ουάσιγκτον, Xian.
Έχει ανακηρυχθεί Επίτιμος Δημότης 40 Ελληνικών πόλεων."
Προσωπικές Πληροφορίες
Υπηρέτησε στην Ελληνική Πολεμική Αεροπορία (1978-1980), στην Αθήνα και στη Μόνιμη Ελληνική Αντιπροσωπεία στο ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες.
Είναι παντρεμένος με τη Βίβιαν και έχει δύο γιους, τον Φίλιππο και τον Ιάσονα.
Γλώσσες: Αγγλικά, Γαλλικά και Ιταλικά.


Είναι μια καλή επιλογή του κ. Αντώνη Σαμαρά και επιτέλους η χώρα θα πάρει τη θέση οπού της ανήκει, διότι ο κ. Δ. Αβραμόπουλος γνωρίζει πολύ καλά το ρόλο που του έλαχε να παίξει αυτή την εποχή.
ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ από καρδιάς
ΚΑΛΗ ΘΗΤΕΙΑ!..
ΑΣ ΔΕΙΞΕΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ, όλα ΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ ΤΟΥ. ΜΠΟΡΕΙ!..

© Nότα Κυμοθόη


Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Νότα Κυμοθόη:"40 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ" Ιστορική Έρευνα

                                                   Έργο Ζωγραφικής της Νότας Κυμοθόη,
                                                                 ελαιογραφία σε μουσαμά

Νότα Κυμοθόη
"40 ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ 24 ΙΟΥΛΙΟΥ"

Ήμουν μικρή, αλλά θυμάμαι αυτή την ημέρα, όπως θυμάμαι και την 20η Ιουλίου 1974
Και μέσα σ' εκείνη την λαίλαπα της μεγάλης αναταραχής, με την επιστράτευση που έγινε
εν μέσω καλοκαιριού, δεν υπήρχαν όπλα, για να πάρουν οι επιστρατευμένοι Έλληνες
που κλήθηκαν για να υπερασπιστούν την Ελλάδα...
ΑΛΗΘΕΙΑ, γιατί δεν υπήρχαν όπλα;
Τι περίμεναν να συμβεί σε λίγες ημέρες;
Διότι ο μεν Κωνσταντίνος Καραμανλής ήταν στο Παρίσι, αυτοεξόριστος(????????????)
και φυσικά δεν υπέφερε όπως άλλοι στα ξερονήσια
αλλά έκανε διακοπές...και φυσικά δούλευε για την ημέρα της επιστροφής του στην Ελλάδα!..

Διότι το καθεστώς της Χούντας δεν καταδίωκε δεξιούς 
μήτε η ΕΑΤ ΕΣΑ τότε, έδερνε και βασάνιζε δεξιούς.
Τους αριστερούς βασάνιζε κι έστελνε στα ξερονήσια...
(ΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΑΝΤΙΡΗΣΗ, ΑΣ ΓΡΑΨΕΙ ΣΧΟΛΙΟ...)

Αν λοιπόν μετά από 40 ολόκληρα χρόνια
και με όσα έχει πάθει η πατρίδα μας Ελλάδα
ανατρέξουμε σε ιστορικά ντοκουμέντα, τότε ο κάθε λογικός άνθρωπος
όπου κι αν πρόσκεινται κομματικά, θα βγάλει τα συμπεράσματά του.
ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΟ 2014, ποιο ρόλο έπαιξε την εποχή εκείνη ο Κ. Καραμανλής 
και για την Ελλάδα ως κράτος και για την Ελλάδα ως έθνος
αλλά και ποιο ρόλο έπαιξε για το θέμα Κύπρος!..
Όπως φυσικά γνωρίζουν όσοι προέρχονται από τις "χαμένες πατρίδες"
ΤΙ ΕΣΤΙ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΔΕΣ...
{έτσι απλά, για να αποκατασταθεί η αλήθεια...
Όταν το 1870, κι ενώ είχε ελευθερωθεί η χώρα Ελλάδα από τον τούρκικο ζυγό
και είχε σχηματισθεί Κυβέρνηση, καταλαμβάνουν την Κύπρο οι Τούρκοι.
Όσοι Έλληνες ήταν στην Τουρκία,(όχι στην Κύπρο)
 υποχρεώθηκαν να αλλάξουν τα επίθετά τους
και να προσκυνήσουν το Ισλάμ, δηλώνοντας υποταγή στους Τούρκους
αλλιώς τους έπαιρναν το κεφάλι.
Οι Έλληνες που κατοικούσαν στα παράλια κι ενδότερα (της σημερινήςΤουρκίας-)
αναγκάστηκαν να φύγουν για να μην αλλάξουν την πίστη τους.
Όσοι έμειναν πίσω καρπώθηκαν τις περιουσίες των Ελλήνων που έφυγαν
και προσκύνησαν το Ισλάμ, δηλώνοντας υποταγή στον Αλή της περιοχής τους.
Οι Έλληνες που σκόρπισαν στα 4 σημεία του ορίζοντα αναγκαστικά
διαφυλάσσοντας την πίστη τους στο Θεό των ορθοδόξων
αγάπη και πίστη στην Ελλάδα
και αρνούμενοι να υποταχθούν στους Τούρκους
ταλαιπωρήθηκαν αλλά παράμειναν Έλληνες στις νέες πατρίδες τους
και ονόμασαν "μαύρους" αυτούς που έμειναν πίσω.
Στα τούρκικα "μαύρος"=καραμάν
Έτσι ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΔΕΣ ονομάστηκαν όλοι όσοι προσκύνησαν τον "μαύρο"Αλή
και φυσικά γνωρίζουμε τι είδους γλωσσικό ιδίωμα μιλούσαν
και γιατί το μιλούσαν...Κάτι σαν τα σημερινά γκριγκλιζ των Έλληνοπαίδων στο εξωτερικό}

Σε μια εποχή, σαν αυτή οπού όλα όσα έγιναν εις βάρος της χώρας μας
συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου φυσικά
απέβλεπαν στην σημερινή οικονομική κατάσταση
στην οποία βρίσκεται η Ελλάδα και η Κύπρος:
Ήτοι
ΠΟΥΛΙΟΥΝΤΑΙ ΛΙΜΑΝΙΑ ΚΑΙ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΑ
ΠΟΥΛΙΕΤΑΙ κι ΕΚΠΟΙΕΙΤΑΙ Η ΧΩΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΛΑΧΙΣΤΩΝ
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΡΧΟΜΟ ΤΟΥ "εθνοσωτήρα Καραμανλή)
ελάχιστοι επωφελήθηκαν από τα ΔΑΝΕΙΑ για την ΑΝΑΠΤΥΞΗ 
τα οποία ΧΡΥΣΟΠΛΉΡΩΣΕ και ΧΡYΣΟΠΛΗΡΩΝΕΙ ο ελληνικός λαός.

Να θυμηθούμε την πολιτική Κ. Καραμανλή;

Φυσικά ήταν μεγάλη η προδοσία στην Κύπρο
διότι πίσω από την εισβολή δεν είναι αγαπητοί μου η Τουρκία
αλλά το "ψευδοκράτος Ντενκτάς" ο οποίος ήταν φίλος κολλητός...
πολλών πολιτικών προσώπων εντός κι εκτός Ελλάδας και Κύπρου
-να μη γράψω αράδα όλα τα ονόματα...
ΑΛΛΑ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟ 2014 δεν είναι πλέον αυτό...
Όπως μυστικό δεν είναι και η πολιτική λιτότητας
που εφάρμοσαν οι Υπουργοί Οικονομικών επί Πρωθυπουργίας Κ. Καραμανλή τότε
που συνεχώς υπενθύμιζε σαν Πρωθυπουργός της χώρας
στον ελληνικό λαό :"ΣΦΗΞΤΕ ΚΙ ΑΛΛΟ ΤΟ ΖΩΝΑΡΙ"

Επί εποχής του δημιουργήθηκε μήπως η ΔΕΗ στη Μεγαλόπολη
και στην Μακεδονία;
Επί εποχής του δημιουργήθηκε το "κράτος" των ΔΕΚΟ;
Μήπως δημιουργήθηκαν και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά;
Μήπως ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΘΥΜΗΘΕΊ
 ΠΟΙΑ ΗΤΑΝ Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΠΙ ΗΜΕΡΩΝ ΤΟΥ;
Η Χαλυβουργική μήπως;
ΜΗΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΟΥΜΕ
 ΠΟΙΕΣ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΕΣ ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΕΣ ΑΝΑΠΤΎΧΘΗΚΑΝ
επί ημερών του,
ενώ τα χρήματα για την δική τους ανάπτυξη τα πληρώνει ακόμα ο ελληνικός λαός;
Η ΑΛΟΥΜΙΝΑ στ΄ Άσπρα Σπίτια; Δεν ήταν μια από τις πιο μεγάλες γαλλικές επιχειρήσεις;

Αλλά τι σχέση έχει ο Κ. Καραμανλής με το Κυπριακό;

Ποιος είναι ο παρασκηνιακός ρόλος που έπαιξε;
Γιατί έτσι ξαφνικά, δίχως κανένα προγραμματισμό;
Έτσι ξαφνικά με το που πάτησαν πόδι οι Τούρκοι στην Κύπρο
πήρε τη βαλίτσα του και σε 4 ημέρες μετά την εισβολή στην Κύπρο
ήρθε ως "εθνοσωτήρας" στην Ελλάδα;
Μα στην Ελλάδα τότε γνωρίζουμε ιστορικά το τι γινόταν
όπως γνωρίζουμε το τι γινόταν και πριν την 7ετία.
ΤΟΥΣ ΡΩΣΟΥΣ ΦΟΒΟΝΤΟΥΣΑΝ να μην πατήσουν πόδι στο Αιγαίο!
ΤΟΥΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΞΩΝΤΟΝΑΝ από παντού στην Ελλάδα
οι τότε χωροφύλακες...

Έ...κάπου μοιάζει παραμύθι για μωρά και γριές ξεδοντιάρες και κουφές...
και γέρους ξεμωραμένους, που έλεγαν πριν την "Χούντα"
"ελιά-ελιά και Κώτσο βασιλιά"...
Τι σύμπτωση αλήθεια το 2014 να έχουμε κόμμα την "ελιά"...
Τυχαίο; Δε νομίζω...

Αλλά ας μελετήσουμε τα γεγονότα εκείνης της εποχής...
Έπαιξε κάποιο ρόλο ή τυχαία έγινε η επιστροφή του μετά 4 ημέρες
από την καταστροφή του ελληνισμού της Κύπρου;

Κι όταν λέμε για καταστροφή, μιλάμε για την περιοχή ΦΙΛΕΤΟ της Β. Κύπρου.
Τι ρόλο έπαιξε έως τώρα αυτό το βόρειο κομμάτι της Κύπρου
στα χέρια διαχείρισης του Ντενκτάς και της οικογένειάς του;
Τι ρόλο έπαιξαν τα λιμάνια Αμμοχώστου για τους Άγγλους και Γάλλους;
Τι ρόλο έπαιξαν οι βάσεις των Άγγλων στην Δερύνεια και στην Επισκοπή;
Τι σχέση έχει με την ΑΟΖ, το φυσικό αέριο και το νερό;

Τι σχέση έχει με την διακίνηση ουσιών από ΙΡαν-Ιρακ μέσω αυτών των λιμανιών;
Τι σχέση έχει με αυτό ο ελληνικός χρυσός, που επί ημερών του μεταφέρθηκε
και βγήκε από τη χώρα σε ξένες τράπεζες;
Τι σχέση έχει με τις όσες "κρυφές" συμφωνίες υπογράφτηκαν
για την ενεργειακή ανάπτυξη και υποθήκευση της χώρας;
Διότι η ΕΚΑΧ που αποτέλεσε τη βάση για την Ε.Ε.
επί ημερών Κ.Καραμανλή ξεκίνησε...

Αυτά είναι ερωτηματικά που πρέπει οι ιστορικοί ερευνητές να τα απαντήσουν...

Κι ενώ η Δύση είχε ανάπτυξη, η Ελλάδα τρωγόταν κάθε ημέρα
για το ένα και το άλλο με τη γρίνια ανάμεσα στα κόμματα...
για το θώκο της εξουσίας, που αποδείχτηκε ΚΕΡΔΟΦΟΡΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ.
Δίχως κανένα έργο να πετυχαίνει η αντιπολίτευση, όποιο χρώμα κι αν είχε.
Αλλά το γκρέμισμα της Χούντας των συνταγματαρχών δεν έγινε από τον Κ. Καραμανλή...
Θυμάται κάποιος το Πολυτεχνείο; Ή θα πούμε πως δεν έγινε μήτε αυτό;
Ή θα πούμε πως οι δεξιοί του βασιλιά και της ΕΡΕ τότε 
ταμπουρώθηκαν στο Πολυτεχνείο;

Ναι, αποκαταστάθηκε η Δημοκρατία με τον ερχομό του κι άλλαξε το πολιτικό καθεστώς.


Αλλά να δούμε τι ακριβώς σημαίνει ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ;
ΑΣ ΤΟ ΜΕΛΕΤΗΣΕΙ  Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΧΩΡΙΣΤΑ...

Διότι στην αρχαία Αθήνα η Δημοκρατία είχε άλλο χρώμα...

Βρήκα την πιο κάτω ανάρτηση στο internet και επιθυμώ να την μοιραστώ μαζί σας
Είναι κάποια ιστορικά ντοκουμέντα, κι αν θέλετε διαβάστε τα προσεχτικά
συσχετίζοντάς τα με όλο το σκηνικό πριν 4 ημέρες για την εισβολή στην Κύπρο
αλλά κι όσα ιστορικά γεγονότα έχουν διαδραματιστεί από τότε έως σήμερα
και βγάλτε ο καθένας χωριστά τα δικά του συμπεράσματα
κι όσοι λογικοί άνθρωποι δεν τρώτε ληγμένα ή δεν παίρνετε ουσίες
μπορείτε να σκεφτείτε και να αποκτ΄σηετε μια σφαιρική γνώμη
των όλων γεγονότων...

Τι κάνει νιάου-νιάου στα κεραμίδια;
Εσείς ξέρετε;

Στην Κύπρο ξέρουν και φυσικά ξέρουν οι Έλληνες της Κύπρου
όπως γνωρίζουν και οι Ελλαδίτες κατά Κυπρίους Έλληνες
δηλαδή οι οικογένειες που έχασαν τους αγαπημένους τους στην Μακεδονίτισσα
με τα στρατιωτικά αεροπλάνα με τους Έλληνες αξιωματικούς
που έριξαν τα πολυβόλα των προδοτών στην Κύπρο...

ΑΝ ΛΟΙΠΟΝ ΕΙΧΕ ΣΧΕΔΙΑΣΤΕΙ Η ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΑΝΑΙΜΑΚΤΩΣ
ΚΑΙ ΑΦΑΙΡΕΣΑΝ ΟΙ ΧΟΥΝΤΙΚΟΙ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΙ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΗΣ 7ΕΤΙΑΣ
ΤΑ ΟΠΛΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΦΑΝΤΑΡΟΥΣ ΚΙ ΗΡΘΕ Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
επιτρέψτε μου να έχω τις δικές μου σκέψεις κι απορίες
διότι η Χούντα παιδί της δεξιάς ήταν και είναι
και φυσικά για όλη την υποδοχή του από τους δεξιούς που ήταν στην τότε Κυβέρνηση
οι οποίοι αποτέλεσαν κυβερνητικό σώμα στην Κυβέρνηση Κ. Καραμανλή αργότερα
και οι απόγονοί τους συνεχίζουν ακόμα να έχουν στα χέρια τους την διαχείριση της Ελλάδας..

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΛΟΙΠΟΝ και ΒΓΑΛΤΕ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ... καθώς υπάρχει και φωτογραφικό υλικό...
ΣΕ ΑΥΤΑ...

ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ: Γιορτή, μνήμη και τιμή, με ειδικό και πλούσιο αφιέρωμα
24 Ιουλίου 1974. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής φτάνει και πάλι στην Ελλάδα, μετά την κατάρρευση της δικτατορίας υπό το βάρος του πραξικοπήματος και της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο.
Επικεφαλής της κυβέρνησης «Εθνικής Ενότητας», κατόρθωσε με αποφασιστικές κινήσεις να αποκαταστήσει πλήρως τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος στην Ελλάδα.
40 χρόνια έχουν περάσει από τότε. 40 χρόνια μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην χώρα, η οποία μετά την ζοφερή επταετή χούντα των συνταγματαρχών που την άφησε στο περιθώριο των διεθνών εξελίξεων, επέστρεψε στον κοινοβουλευτισμό και την δημοκρατία. Όταν, τον Ιούλιο του 1974, ξέσπασε η μεγάλη εθνική κρίση με αφετηρία την πραξικοπηματική ανατροπή του Μακαρίου, ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κλήθηκε να συγκροτήσει Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας.
Ήταν ξημερώματα 24ης Ιουλίου 1974. Το αεροσκάφος του Γάλλου προέδρου Βαλερί Ζισκάρ ντʼ Εστέν προσγειώνεται στο αεροδρόμιο της Αθήνας μεταφέροντας από το Παρίσι τον Κωνσταντίνο Καραμανλή.
karamanlis_epistrofi
Χιλιάδες κόσμου με αναστάσιμες λαμπάδες στα χέρια και την ιαχή “Έρχεται, έρχεται” τον αναμένουν και του επιφυλάσσουν θριαμβευτική υποδοχή. Η υποδοχή Καραμανλή, με τον κόσμο να πανηγυρίζει στους δρόμους, αποτελεί το λαϊκό ξέσπασμα μετά την επτάχρονη δικτατορία, αλλά και την εισβολή και την τραγωδία της Κύπρου.
Στις 25 Ιουλίου 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής απηύθυνε διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό ζητώντας από τους πολίτες να επιδείξουν πολιτική ωριμότητα τις δύσκολες εκείνες ώρες.
Παράλληλα στη Γενεύη άρχισαν την ίδια ημέρα οι ελληνοτουρκικές διαπραγματεύσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης στο Κυπριακό. Αρχηγός της ελληνικής αντιπροσωπείας ήταν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Εξωτερικών Γεώργιος Μαύρος.
Στις 30 Ιουλίου 1974 στη Γενεύη επήλθε συμφωνία για την αποκατάσταση της συνταγματικής τάξης στην Κύπρο αλλά και την αναγνώριση ύπαρξης δύο χωριστών διοικήσεων. Οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονταν.
Ωστόσο στις 14 Αυγούστου τα τουρκικά στρατεύματα προχώρησαν στον Αττίλα 2 καταλαμβάνοντας τελικά το 38% περίπου της Κύπρου. Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κατήγγειλε την Τουρκία και ανακοίνωσε την αποχώρηση της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ.
Στις 15 Αυγούστου σε νέο διάγγελμα προς τον ελληνικό λαό δήλωσε ότι «η ένοπλος αντιμετώπισις των Τούρκων εις Κύπρον καθίστατο αδύνατος και λόγω αποστάσεως και λόγω των γνωστών τετελεσμένων γεγονότων». Η κατάπαυση του πυρός στην Κύπρο έγινε στις 18.00 της 16ης Αυγούστου 1974.
Οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου κατάφεραν τότε να θεμελιώσουν το πληρέστερο, από όσα προηγήθηκαν, πολίτευμα της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Ειδικότερα, μετά τη συγκρότηση της κυβέρνησης “Εθνικής Ενότητας” και την αντιμετώπιση των συνεπειών της κυπριακής τραγωδίας, νομιμοποιήθηκαν όλοι οι πολιτικοί σχηματισμοί, περιλαμβανομένου του Κ.Κ.Ε., που βρισκόταν εκτός νόμου από το 1947, προκηρύχθηκαν εκλογές για την ανάδειξη της Εʼ Αναθεωρητικής Βουλής, και αποφασίστηκε διεξαγωγή δημοψηφίσματος για τον οριστικό προσδιορισμό της μορφής του πολιτεύματος.
karamanlis_orkomosia
24 ΙΟΥΛΙΟΥ 1974 Η Μεταπολίτευση, ο Καραμανλής και ο ναύαρχος
«Η 24η Ιουλίου 1974 είναι ημέρα ιστορική και σαν τέτοια θα πρέπει να τη γιορτάζουν όλοι οι Ελληνες. Και είναι ιστορική, γιατί την ημέραν εκείνην για να αποκατασταθεί η Δημοκρατία χρειάστηκε να αποτραπούν σοβαροί κίνδυνοι, εσωτερικοί και εξωτερικοί» Κωνσταντίνος Καραμανλής
Περί τις 2 το πρωί της 24ης Ιουλίου 1974, το αεροπλάνο που είχε προσφέρει ο πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας Βαλερί Ζισκάρ Ντ” Εστέν στον αυτοεξόριστο στο Παρίσι Κωνσταντίνο Καραμανλή προσγειώθηκε στην Αθήνα. Ο Ελληνας πολιτικός εξερχόμενος του αεροπλάνου βρέθηκε ενώπιον ενός πολυάριθμου ενθουσιώδους πλήθους, που τον επευφημούσε.
Προτού αναχωρήσει από το Παρίσι για την Αθήνα, η γαλλική τηλεόραση είχε δείξει τον Καραμανλή να δηλώνει προς τους δημοσιογράφους την περίφημη φράση του Αμερικανού προέδρου Τρούμαν «Boys, pray for me» (Παιδιά, προσευχηθείτε για μένα). Μια δήλωση που σήμαινε ότι ο Καραμανλής επιστρέφοντας στην Ελλάδα θα βάδιζε κατ” αρχάς στο άγνωστο, μη γνωρίζοντας τι τον περιμένει, στην καρδιά ενός δικτατορικού στρατιωτικού καθεστώτος.
Διαβεβαιώσεις
Αυτό βέβαια ήταν γενικά σωστό. Ομως ο Καραμανλής δεν επέστρεφε στην Ελλάδα χωρίς να έχει κάποιες διαβεβαιώσεις για την απόφαση, της τελευταίας στιγμής, της ηγεσίας των Ενόπλων Δυνάμεων να αποδεχτεί, κάτω από το βάρος της τραγωδίας της Κύπρου, μια πολιτική λύση. Στις 15 Ιουλίου 1974 είχε εκδηλωθεί το πραξικόπημα εναντίον του Μακαρίου και στις 20 Ιουλίου είχε αρχίσει η αποβατική επιχείρηση των Τούρκων στην Κύπρο.
Ομως, όπως όλα δείχνουν, και πριν ακόμα από την εκδήλωση του πραξικοπήματος κατά του Μακαρίου, ο Καραμανλής είχε σαφείς πληροφορίες ότι εντός των Ενόπλων Δυνάμεων και ιδιαίτερα στο Πολεμικό Ναυτικό υπήρχαν δυνάμεις που πρόσβλεπαν στην επιστροφή στην πολιτική διακυβέρνηση της χώρας, υπό την ηγεσία του. Ιδιαίτερα ο αρχηγός του Ναυτικού κατά την τελευταία περίοδο της δικτατορίας, ναύαρχος Πέτρος Αραπάκης είχε επικοινωνία μαζί του.
Ο Μανώλης Κεφαλογιάννης, παλιός υπουργός της ΕΡΕ και της Ν.Δ., σε επιστολή του προς τον Αραπάκη (27.6.1996) έγραψε ότι «θυμούμαι πολύ καλά τη συνάντηση την οποία είχαμε την 31η Ιανουαρίου του 1974, όταν με καλέσατε ως αρχηγός Ναυτικού για να μου εκφράσετε την επιθυμίαν σας να μεταφέρω εις τον κ. Κωνσταντίνο Καραμανλή τις προθέσεις σας για πολιτική αλλαγή. Ζωντανή παραμένει εις την μνήμη μου η συζήτηση την οποίαν είχαμε τότε. Συγκεκριμένα, μου είπατε: «Η πρόθεσίς μου είναι να προχωρήσω σε πολιτική αλλαγή, για να αποκαταστήσω τη Δημοκρατία, αλλά χρειάζεται προσοχή. Η αλλαγή πρέπει να γίνει διά των Ενόπλων Δυνάμεων, για να μη χυθεί αίμα». Αμέσως σας απάντησα: «Αυτό θέλουμε και εμείς, και προπαντός να μη χυθεί αίμα»».
d1d2
Ο Καραμανλής είχε δεχτεί με θετικό τρόπο τις προθέσεις του Αραπάκη, γι” αυτό στις 16 Ιουλίου, μία μέρα μετά την εκδήλωση του στρατιωτικού πραξικοπήματος στην Κύπρο, απευθύνθηκε με φιλικό τρόπο «προς τας Ενόπλους Δυνάμεις της χώρας», τονίζοντας ότι επιβαλλόταν «η αποκατάστασις της δημοκρατικής ομαλότητος» στην Ελλάδα και την Κύπρο και γι” αυτόν τον σκοπό ετίθετο «εις την διάθεσιν της χώρας».
Ο Καραμανλής κατέληξε λέγοντας: «Η Ιστορία διδάσκει ότι αι εθνικαί κρίσεις οδηγούν συνήθως σε συμφορές. Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που μια εθνική κρίσις ημπορεί να αφυπνίσει τας συνειδήσεις και να γίνει αφετηρία μιας πολιτικής και ηθικής αναγεννήσεως ενός λαού. Εύχομαι και ελπίζω ότι κατά τον ευλογημένον αυτόν τρόπο θα τερματισθεί η σημερινή περιπέτεια του Εθνους».
Την Τρίτη 23 Ιουλίου, το πρωί, η πρόταση του Αραπάκη για σχηματισμό πολιτικής κυβέρνησης έγινε αποδεκτή από τους στρατηγούς Μπονάνο, Γαλατσάνο και τον «Πρόεδρο της Δημοκρατίας» Φ. Γκιζίκη, όπως και από τον πτέραρχο Παπανικολάου.
Αλλά την πραγματική δύναμη στο στρατό ξηράς διέθετε ο ταξίαρχος Ιωαννίδης. Γι” αυτό ο Γκιζίκης κάλεσε και τον Ιωαννίδη, στον οποίο ανακοίνωσε τις αποφάσεις των στρατιωτικών αρχηγών. Εκείνος απάντησε:
«Κύριοι, εγώ δεν συμφωνώ, έχω διαφορετικές αντιλήψεις, αφού όμως και οι πέντε συμφωνείτε, εγώ αποσύρομαι και ζητώ διήμερη άδεια από τον αρχηγό Στρατού».
Αλλά το ίδιο είχε κάνει και επί Παπαδόπουλου, είχε ζητήσει άδεια πριν σχεδιάσει την ανατροπή του. Οι παριστάμενοι στη συνάντηση στρατηγοί ζήτησαν από τον Ιωαννίδη να υποσχεθεί ότι δεν θα αντιδράσει στην αλλαγή. «Καλά, σας το υπόσχομαι», απάντησε εκείνος.
Κρίσιμη σύσκεψη
Την ίδια μέρα, το μεσημέρι, πραγματοποιήθηκε σύσκεψη με τη συμμετοχή ορισμένων πολιτικών προσωπικοτήτων, στη διάρκεια της οποίας στρατιωτικοί και πολιτικοί συμφώνησαν να αναλάβει την πρωθυπουργία ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, που, όντας πρωθυπουργός της χώρας την 21η Απριλίου 1967, είχε ανατραπεί και συλληφθεί από τους συνταγματάρχες.
Αλλά τελικά ο ναύαρχος Αραπάκης, όπως έγραψε, πρωτοστάτησε για τη λύση Καραμανλή, πράγμα που πέτυχε τελικά. Παρά τη βαθιά εκτίμηση που έτρεφε για τον Κανελλόπουλο, «η δυναμική και σοβαρή προσωπικότητα του Καραμανλή ήταν απαραίτητη», τόνιζε ο ναύαρχος Αραπάκης. «Η κατάσταση ήταν ασταθής, εύθραυστη και επικίνδυνη. Χρειάστηκε μεγάλη προσπάθεια μέχρις ότου σταθεροποιηθεί και εδραιωθεί η μεταπολιτευτική κυβέρνηση».
Ο Καραμανλής ορκίστηκε πρωθυπουργός λίγο μετά την άφιξή του στην Αθήνα, καθώς στην ουσία δεν υπήρχε κυβέρνηση. Ο ίδιος θα αναφέρει δέκα χρόνια αργότερα: «Η 24η Ιουλίου 1974 είναι ημέρα ιστορική και σαν τέτοια θα πρέπει να τη γιορτάζουν όλοι οι Ελληνες. Και είναι ιστορική, γιατί την ημέραν εκείνην για να αποκατασταθεί η Δημοκρατία χρειάστηκε να αποτραπούν σοβαροί κίνδυνοι, εσωτερικοί και εξωτερικοί. Οπως γνωρίζετε, η Δικτατορία δεν ανετράπη από μια οποιαδήποτε οργανωμένη δύναμη, που θα έθετε υπό τον έλεγχό της την κατάστασιν και θα εξασφάλιζε την έννομον τάξιν. Η Τυραννία κατέρρευσε κάτω από το βάρος του εγκληματικού πραξικοπήματός της κατά του Μακαρίου. Και η κατάρρευσίς της δημιούργησε απόλυτο κενό εξουσίας».
Ιούλιος 1974:
Το παρασκήνιο
της επιστροφής της δημοκρατίας
στην Ελλάδα
Η ανατροπή της χούντας και η αντικατάστασή της από κυβέρνηση πολιτικών, τέθηκε για πρώτη φορά επίσημα, από τον Αμερικανό υφυπουργό Εξωτερικών, Τζόζεφ Σίσκο και τον πρέσβη στην Αθήνα, Χένρι Τάσκα. Είναι γεγονός, ότι ο τελευταίος, «ενοχλούσε» περιοδικά τον Χένρι Κίσιγκερ για την ανάγκη επαναφοράς της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, και στα τηλεγραφήματα του προς τον τότε υπουργό Εξωτερικών των Ην. Πολιτειών, υπογράμμιζε την ανάγκη επιστροφής του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην ελληνική πολιτική σκηνή.

Η αρχική αντίδραση του Κίσιγκερ, δεν ήταν θετική. Ομως, υπό την πίεση του Σίσκο, ο οποίος συζήτησε δύο φορές διεξοδικά το θέμα με τον Αρχιεπίσκοπο Βορείου και Νοτίου Αμερικής, Ιάκωβο, δέχθηκε να καλέσει σύσκεψη στο γραφείο του για να τεθεί επί τάπητος το ζήτημα. Ετσι κι αλλιώς, ο αρχηγός της ΕΣΑ Δημήτριος Ιωαννίδης, μέσω των ελληνοαμερικανικών καναλιών της CIA, άρχισε -από τον Απρίλιο του 1974- να στέλλει περίεργα μηνύματα στους Αμερικανούς, που αφορούσαν κυρίως το καθεστώς των βάσεων, αλλά και το άλλο (τότε) μείζον θέμα, της ανεύρεσης πετρελαίου στη Θάσο. Επίσης, ο Ιωαννίδης στις συνομιλίες του με τον σταθμάρχη και τους ομογενείς πράκτορες της υπηρεσίας, είχε αρχίσει να επαινεί τον Μουαμάρ Καντάφι, με αποτέλεσμα να σημάνει συναγερμός στα γραφεία που ασχολούντο με την Ελλάδα. Στην Ουάσιγκτον είχε φτάσει η πληροφορία της δημιουργίας ομάδας «κανταφικών» αξιωματικών, οι αντιλήψεις των οποίων ταυτίζονταν απόλυτα με τις ιδέες του ηγέτη της Λιβύης.
Στη σύσκεψη εκείνη, διεφάνη ότι ο Κίσιγκερ δεν συμφωνούσε με τους συνεργάτες του. Και όταν του μίλησαν για την «λύση Καραμανλή», ανταπάντησε, αφήνοντας άφωνους τους συνεργάτες του, λέγοντας ότι προτιμούσε τον …Ανδρέα Παπανδρέου! Βέβαια, ήταν μία κουβέντα, που δεν εννοούσε…
Στα μέσα Μαίου, έφτασε στο Γραφείο Ελλάδας του Στέϊτ Ντιπάρτμεντ, ένα ακόμα τηλεγράφημα του Τάσκα, που προκάλεσε δικαιολογημένη ανησυχία. Ο πρέσβης ενημέρωνε τους προϊσταμένους του ότι ο Ιωαννίδης είχε αποφασίσει να βάλει λουκέτο στις βάσεις. Οταν τελείωσε την ανάγνωση του μηνύματος, ο Σίσκο ακούστηκε να λέει ότι «είναι καιρός να τελειώνουμε με τον Iωαννίδη». Τόσο ο Κίσιγκερ, όσο και ο υπουργός Αμυνας, Τζέϊμς Σλέσιγκερ, διαφώνησαν. Μάλιστα, ο τελευταίος κατέθεσε σε Επιτροπή της Γερουσίας, στις 26 Ιουνίου 1974, ότι «η στρατιωτική συμμαχία με την Ελλάδα είναι άψογη».
d3d5d6d7
Ο Σίσκο δεν ξέχασε το θέμα, και στο μυαλό του είχε έτοιμη τη λύση. Συμφωνούσε μάλιστα με τον Χένρι Τάσκα οτι με κυβέρνηση πολιτικών στην Aθήνα «θα ηρεμούσε» και ο Mακαριος. Οταν ο τότε υφυπουργός, ανέφερε την σκέψη του στον Κίσιγκερ, αυτός απάντησε ότι «η πείρα έδειξε πως ο ατίθασος χαρακτήρας του Aρχιεπισκόπου τον έσπρωχνε σε περιπέτειες».
Γύρω από τις σκέψεις και τους σχεδιασμούς του Σίσκο, έχουν κατασκευαστεί απίθανα (και πιθανά) σενάρια. Το πλέον διαδεδομένο, αναφέρεται σε σε μία τεραστίων διαστάσεων συνωμοσία, που προέβλεπε το πραξικόπημα εναντίον του Mακάριου, την εισβολή των Tούρκων και την επιστροφή του Καραμανλή από την εξορία. Ο Αμερικανός υφυπουργός διέψευσε κατηγορηματικά ότι υπήρχε τέτοιο σχέδιο. Ομως, εάν υπήρχε θα το γνώριζε; Το αδύνατο σημείο του Σίσκο, μέχρι τον θάνατό του, ήταν αυτή η συνεχής αμφιβολία, και το ερώτημα που υπέβαλλε ο ίδιος στους συνομιλητές του, εάν δηλαδή, ο Κίσιγκερ τον ενημέρωνε για τα πάντα. Στο ερώτημα αυτό, μόνο ο πανίσχυρος υπουργός, μπορεί να δώσει απάντηση…
Ο Σίσκο, έτσι απλά όπως έλεγε ο ίδιος, πίστευε πως ο Ιωαννίδης δεν εξυπηρετούσε τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα, και ακόμα, πως δεν περιποιούσε τιμή στην Αμερική η άνευ όρων υποστήριξη προς την ελληνική χούντας. Γι’ αυτό, υπογράμμιζε συνεχώς πως η αλλαγή ήταν αναγκαία. Μετά το πραξικόπημα του Ιωαννίδη εναντίον του Μακάριου, που άνοιξε την πόρτα της Κύπρου στους Τούρκους, ο Σίσκο έβλεπε ως μόνη λύση για την Ελλάδα (και τις ΗΠΑ) τον Καραμανλή.
Τριάντα-δύο χρόνια μετά την πτώση της χούντας, μπορεί τώρα να υποστηριχθεί με βεβαιότητα, οτι ενήμερος των σκέψεων του Αμερικανού υφυπουργού, ήταν ο Eυάγγελος Aβέρωφ, ο οποίος στις 18 Ιουλίου 1974 εμφανίστηκε στο προσκήνιο, αφού στο μεταξύ, είχε δράσει στο παρασκήνιο. Εκανε την εμφάνισή του, την πιό κρίσιμη ώρα, όταν δηλαδή είχε φτάσει η στιγμή να ληφθούν, ιστορικές αποφάσεις. Ο Aβέρωφ είχε ενημερωθεί για τις προθέσεις του Σίσκο, από τον Χένρι Τάσκα, με τον οποίο είχε αναπτύξει φιλική σχέση από το 1971. Πρέπει να σημειωθεί, πως σε μία από τις πολλές συζητήσεις που είχα με τον Σίσκο, παραδέχθηκε ότι «για πολιτιστικούς λόγους» και «λόγους αισθητικής»(!), αντιπαθούσε τη χούντα και τον Iωαννίδη.
Ενας εκ των στενών συνεργατών του, δήλωσε πως σε διάστημα ολίγων ωρών, πριν ακόμη καταρρεύσει η χούντα, ως αποτέλεσμα της τουρκικής εισβολής, μπόρεσε «να προσφέρει το απαιτούμενο θάρρος και την αναγκαία ψυχική δύναμη στις ομάδες που αντιστρατεύονταν τον Iωαννιδη, να του αρνηθούν την πρωτοκαθεδρία, αλλά και να αμφισβητήσουν τις ικανότητες και το αλάθητο των αποφάσεών του. O δρόμος γιά την επιστροφή της Δημοκρατίας, άρχισε από την στιγμή της άφιξης του Σίσκο στην Αθήνα. O Aμερικανός υφυπουργός, έλπιζε οτι η ανατροπή του Mακαρίου θα παρέσυρε και τη χούντα. Mόνο που ανέμενε κάπως διαφορετικά το τέλος της. Μπορούσε, είχε πει, να αποκατασταθεί η τάξη χωρίς την επέμβαση της Tουρκίας.
Στην ελληνική πρωτεύουσα, ο Σίσκο συναντήθηκε με τον Αβέρωφ. Φτάνοντας στο αεροδρόμιο του Ελληνικού, η πρώτη κουβέντα που άκουσε από τον Τάσκα, ήταν ότι είχε διευθετήσει συνάντηση με τον στενό συνεργάτη του Καραμανλή.
«Συναντηθήκαμε», παραδέχθηκε ο Σίσκο. «Θυμάμαι ότι ο Αβέρωφ είχε επιδείξει έντονη δραστηριότητα». Η συζήτηση μεταξύ των δύο ανδρών αφορούσε αποκλειστικά το θέμα «της εγκαθίδρυσης πολιτικής κυβέρνησης» και «της επιστροφής του Καραμανλή». Ο Αμερικανός υφυπουργός, είχε ιδιαίτερη συνάντηση και με τον αρχηγό του Nαυτικού, Πέτρο Aραπάκη, ο οποίος αναδείχθηκε στον πλέον σημαντικό συνομιλητή των Αμερικανών εκείνες τις κρίσιμες ώρες. Ηταν γνωστός για τον φιλοαμερικανισμό του. Οι χουντικοί τον χαρακτήρισαν επιτήδειο στο να επιπλέει επί όλων των καταστασεων. Για τους Αμερικανούς ήταν ο αξιωματικός που έθεσε την «ταφοπετρα» επι της χούντας του Iωαννιδη.
Ο Αραπάκης διατηρούσε ανοικτή γραμμή με τον Τάσκα, τον οποίο ενημέρωνε και για την παραμικρή λεπτομέρεια. Ετσι, όταν τέθηκε το κρίσιμο ερώτημα Κανελλόπουλος ή Καραμανλής, ο αρχηγός του Ναυτικού ζήτησε από τον Αμερικανό πρέσβη να τηλεφωνήσει στον Φαίδωνα Γκιζίκη και να τον πιέσει υπέρ του πρώην αρχηγού της ΕΡΕ. Ηταν αργά το απόγευμα της 23ης Ιουλίου1974, και η συζήτηση των στρατιωτικών και των πολιτικών ήταν στο αποκορύφωμά της. Οντως, σε συνεννόηση με την Ουάσιγκτον, ο Τάσκα ζήτησε να υποστηριχθεί η πρόταση του Αβέρωφ. Αλλωστε, μήνες πριν, ήταν ο πρώτος που είχε εισηγηθεί την επιστροφή του Καραμανλή.
Τα ξημερώματα της 24ης Ιουλίου, ο Καραμανλής επέστρεψε θριαμβευτής στην Αθήνα, και ενώ ήταν ορατή η εθνική τραγωδία…
(Εδώ μια φωτογραφία με τον Ανδρέα Γ. Παπανδρέου που κι αυτός ήταν...αυτοεξόριστος στην Αμερική και δίπλα του ο Άκης Τσοχατζόπουλος(πίσω από το υψωμένο αριστερό του χέρι) κι ο αείμνηστος Τρίτσης κάτω από το αριστερό του υψωμένο χέρι...
d8d12
TA ΕΓΓΡΑΦΑ
Προσωπικό σημείωμα του Τάσκα προς τον Κίσιγκερ, 24 Ιουλίου 1974, Ωρα: 6.22 μ.μ.
«Οι στρατιωτικοί συνεχίζουν να έχουν υπό τον έλεγχο τους την Ελλάδα. Συναίνεσαν να επιτρέψουν σε μία κυβέρνηση πολιτικών υπό τον Καραμανλή να προσπαθήσει να κυβερνήσει. Ο Ιωαννίδης βρίσκεται ακόμα στην Αθήνα μαζί με τους υποστηρικτές του. Εάν ο Καραμανλής δεν μπορέσει να προσφέρει κάτι καλύτερο από την κυβέρνηση που αντικατέστησε, θα απαξιωθεί και σ’ αυτή την περίπτωση θα δούμε δραματική επιδείνωση των σχέσεων της Ελλάδας με την Τουρκία».
Προσωπικό μήνυμα Κίσιγκερ στον Τάσκα (για να το μεταφέρει στον Καραμανλή, ο οποίος μόλις είχε αναλάβει), 24 Ιουλίου 1974, Ωρα: 11.02 μ.μ.
«Ελπίζουμε ότι οι Ελληνες θα εξετάσουν με προσοχή την ζημία που έγινε τις τελευταίες δέκα ημέρες, όχι μόνο σε ότι αφορά την Ατλαντική Συμμαχία, αλλά επίσης και αναφορικά με την πιθανότητα σοβιετικής ανάμειξης (στις υποθέσεις) της ανατολικής Μεσογείου».
Τηλεγράφημα του Τάσκα στον πρόεδρο Νίξον και τον Κίσιγκερ – Αναφέρεται σε μήνυμα του Καραμανλή που έστειλε μέσω του πρέσβη Βλάχου – 25 Ιουλίου 1974
«Φοβάμαι ότι η νέα ενέργεια των Τούρκων (εναντίον της Κύπρου) δείχνει ότι ο Ετσεβίτ δεν είναι κυρίαρχος της κατάστασης στην Αγκυρα. Είμαι πεπεισμένος ότι θα τον ενισχύσει έναντι του στρατού, μία επίσημη καταδίκη και ένα ισχυρό διάβημα από την Ουάσιγκτον. (Ο Καραμανλής) θεωρεί ότι η Βρετανία είναι υποχρεωμένη να παρέμβει και να σταματήσει τις ενισχύσεις του τουρκικού στρατού».
Τηλεγράφημα του Τάσκα στον Κίσιγκερ – 24 Ιουλίου 1974
«Μίλησα με τον πρωθυπουργό Καραμανλή και του μετέφερα την επιστολή του προέδρου (Νίξον). Οταν διάβασε το γράμμα, εξέφρασε την βαθιά του ευαρέσκεια για το περιεχόμενο. Ο πρωθυπουργός τόνισε ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα και υπολογίζει πολύ στην βοήθεια της μεγάλης φίλης χώρας, των Ην. Πολιτειών. Του είπα ότι ο πρόεδρος (Νίξον) είχε πάντα την καλύτερη των εντυπώσεων γι’ αυτόν και τα επιτεύγματά του. Ο Καραμανλής είπε ότι η πολιτική υποδομή της χώρας του χρειάζεται να οικοδομηθεί ξανά. Στη συνέχεια, μου διάβασε τον κατάλογο με τα ονόματα των υπουργών. Είπε ότι η επιλογή δεν έγινε με πολιτικά κριτήρια. Είπε πως ελπίζει να πείσει τον Γιάννη Πεσματζόγλου να αναλάβει το υπουργείο Οικονομικών. Του είπα ότι και με τον Ζολώτα υπουργό Συντονισμού, θα έχει στην κυβέρνηση του δύο πρώτης τάξης οικονομολόγους. Αναχωρώντας, συνάντησα τον υπουργό Αμυνας Αβέρωφ, ο οποίος εξέφρασε γνήσια ικανοποίηση για την φιλική επιστολή του Ετσεβίτ στον Καραμανλή».
Τηλεγράφημα του Τάσκα στον Κίσιγκερ – 24 Ιουλίου 1974.
«Ο Αβέρωφ μου είπε ότι μόλις μίλησε με τον Ντενκτάς, παλιό του φίλο, για ανανέωση της φιλίας τους. Μου είπε ότι ο Ετσεβίτ είναι καλός του φίλος και τον φιλοξένησε στο σπίτι του, στο Μέτσοβο. Ο Κανελλόπουλος, ο Μαύρος και Αβέρωφ ήρθαν ομαδικά και με βρήκαν και μου εξέφρασαν βαθιές ευχαριστίες για τον μεγάλο ρόλο που έπαιξα για την επιστροφή της Δημοκρατίας στην Ελλάδα».
Τηλεγράφημα του Τάσκα στον Κίσιγκερ – 26 Ιουλίου 1974, Ωρα: 7.55 μ.μ.
«Η συζήτηση μου με τον υπουργό Αμυνας Ευάγγελο Αβέρωφ, επιβεβαίωσε τους φόβους μου ότι η κυβέρνηση Καραμανλή αντιμετωπίζει σοβαρότατο πρόβλημα επιβίωσης τις επόμενες ημέρες, ίσως και αύριο. Πιστεύω ότι είναι σημαντικό να προσφέρουμε την μεγαλύτερη μας βοήθεια στον Καραμανλή ενόψει της σύγκρουσης (με τους στρατιωτικούς). Ο Αβέρωφ μου ζήτησε να μεταφέρουμε στον αρχηγό στρατού, Γαλατσάνο, ισχυρό υποστηρικτή του Ιωαννίδη, ότι εάν οι στρατιωτικοί ανατρέψουν την κυβέρνηση (Καραμανλή), οι Ην. Πολιτείες θα τερματίσουν την στρατιωτική βοήθεια (προς την Ελλάδα). Ο Αβέρωφ επιθυμεί να πούμε ότι πιστεύουμε πως ο Ιωαννίδης ήταν μία τεράστια αποτυχία και η επιστροφή του θα είναι καταστροφική για το ΝΑΤΟ και τις διμερείς μας σχέσεις».
Πηγή: greeknewsonline.com  gr.euronews.com   enet.gr  boraeinai.blogspot.gr

Αυτά κι άλλα πολλά, γιατί αν κάποιος θελήσει να μελετήσει τα αρχεία από το φάκελο της Κύπρου μέσα από την Ελληνική Βουλή και τα πρακτικά από την Κύπρο, θα φρίξει...
Δυστυχώς η αλήθεια πονάει...
Η Ελλάδα δεν ξέρω τι είδους κράτος είναι το 2014,
γνωρίζω όμως τι σημαίνει η Ελλάδα ως έθνος.
Αλλά χώρα δίχως κράτος=δύναμη, δεν ξέρω αν υπάρχει.
ΕΑΝ ΘΕΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟς ας πει ελεύθερα τη γνώμη του ΤΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΤΟ 2014
με τα ...χάλια του δημοσίου τομέα...που κρατάνε με φόβο τη θέση τους
ασκώντας ΒΙΑ στον κάθε πολίτη που δεν συμμετέχει στο δημόσιο
αλλά επιθυμεί πράγματι ανάπτυξη στην Ελλάδα και φυσικά
ΑΣ ΓΙΝΕΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΧΩΡΑ κι Ας ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ το ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΙΟ
ΔΙΟΤΙ, τώρα ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΧΩΡΑ...ΑΧΤΑΡΜΑΣ...
Διότι όταν βιάζεται ο Έλληνας και η Ελληνίδα καθημερινά στην ίδια τους τη χώρα
και παραβιάζονται τα ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ
ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙ ΤΙ ΕΙΔΟΥΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΕΧΟΥΜΕ;

Καλημέρα και να με συμπαθάτε.
Από αγάπη για την Ελλάδα έκανα και κάνω αυτή την έρευνα, για ν' αποκατασταθεί η αλήθεια της ιστορίας αλλά και να συνετιστούν όσοι διαχειρίζονται τα ελληνικά συμφέροντα...

© Nότα Κυμοθόη


Δευτέρα, 14 Ιουλίου 2014

"Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ"


Αποκάλυψη : Oλόκληρη η Έκθεση που στέλνει στο σκαμνί τη «Συμμορία του Μνημονίου «


παπανδρεου τεραςΤΑ ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΠΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΘΕΤΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ.

Ολόκληρη η έκθεση, μέρος της οποίας δημοσιεύεται στην RealNews. Τεράστιες οι ευθύνες πλέον όσων καλύπτουν την συμμορία Παπανδρέου.ΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΤΟΥ 2009 ΠΑΡΑΠΟΙΗΘΗΚΕ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ Η «ΠΟΡΤΑ» ΕΙΣΟΔΟΥ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ

Η ιστορία δεν πρέπει να παραχαράζεται, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία που το αποδεικνύουν. Αυτό που έγινε με το δημοσιονομικό έλλειμμα του 2009 αποτελεί μια ωμή παραχάραξη της αλήθειας και αποτέλεσε το πρελούδιο για να αλλάξει ο πολιτικός χάρτης και η δομή της Ελληνικής κοινωνίας. Η τρόικα μαζί με το ΔΝΤ δεν ήταν απαραίτητο να έλθουν και να διαφεντεύουν για χρόνια την οικονομική ζωή της Ελλάδας. Το πρόβλημα των ανοιγμάτων στα Δημόσια οικονομικά ήταν ασφαλώς μεγάλο το 2009, μέσα σε μια διεθνή συγκυρία οικονομικής κρίσης που σε σημαντικό βαθμό τα επέτειναν, αλλά διαχειρίσιμα στο πλαίσιο μια αυστηρής δημοσιονομικής πολιτικής που δεν θα είχε ως κύριο χαρακτηριστικό την βίαιη προσαρμογή σε μεταρρυθμίσεις οι οποίες έπληξαν βάναυσα τον κοινωνικό ιστό και την παραγωγική βάση της χώρας.

 ΠΙΝΑΚΑΣ 1
ΕΛΣΤΑΤ ΠΙΝΑΚΑΣ 1
Στον πίνακα 1 βλέπουμε τρεις διαφορετικές μετρήσεις του ελλείμματα για το 2009 και πως αυτό αυξήθηκε μέσω διαδοχικών αναθεωρήσεων. Επίσης αναφέρονται τα κονδύλια του προϋπολογισμού του έτους εκείνου τα οποία υπέστησαν παραποίηση. Η πρώτη στήλη έχει τα νούμερα που προϋπολογισμού του 2009, όπως είχαν προβλεφθεί στο Πρόγραμμα Σταθεροποίηση και Ανάπτυξης (ΠΣΑ) που καταρτίστηκε τον Απρίλιο του 2009, δηλαδή πέντε μήνες μετά την κατάθεση του προϋπολογισμού στην Βουλή. Στη δεύτερη στήλη αναφέρονται τα κονδύλια όπως τα αναθεώρηση το ΠΑΣΟΚ στο τέλος του 2009 στην έκθεση του προϋπολογισμού για το 2010. Η τρίτη στήλη περιέχει τα τελικά πραγματοποιηθέντα νούμερα του προϋπολογισμού του 2009, όπως τα είχε εκ νέου αναθεωρήσει η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ στο τέλος του 2010 με την κατάθεση του προϋπολογισμού για το 2011. Στην 4η στήλη καταγράφονται οι διαφορές μεταξύ του ΠΣΑ και της εκτίμησης για τα στοιχεία του προϋπολογισμού του 2009, ενώ στην 5η και τελευταία στήλη έχουμε πλέον τα τελικά νούμερα του προϋπολογισμού του 2009 με πραγματοποιηθέντα στοιχεία.
Τεράστια ερωτηματικά δημιουργούνται λόγω:
  1. Της μείωσης των εσόδων του Τακτικού Προϋπολογισμού κατά 10 δις € μεταξύ ΠΣΑ και εκτιμήσεων και επί πλέον άλλων 712 εκ. € μεταξύ εκτίμησης και πραγματοποίησης. Συνολικά δηλαδή τα καθαρά έσοδα του 2009 μειώθηκαν κατά 10,7 δις €.
  2. Υπέρμετρη επίσης είναι και η αύξηση στις δαπάνες του Τακτικού Προϋπολογισμού. Μεταξύ ΠΣΑ και εκτιμήσεων ανέβηκαν κατά 4,6 δις €, ενώ μεταξύ εκτιμήσεων και πραγματοποιήσεων ανέβηκαν κατά 1 δις € επί πλέον. Συνολικά δηλαδή αυξήθηκαν κατά 5,6 δις €.
  3. Το ίδιο συμβαίνει και στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ). Μεταξύ ΠΣΑ και πραγματοποιήσεων η συνολική πτώση στα έσοδα είναι 1,7 δις €, ενώ οι δαπάνες διογκώνονται κατά 788 εκ. €.
  4. Στα εξοπλιστικά προγράμματα οι δαπάνες αυξάνονται κατά 657 εκ. €, μεταξύ ΠΣΑ και εκτιμήσεων, αλλά μετριάζεται η αύξηση κατά 230 εκ. € στο στάδιο πραγματοποιήσεων.
  5. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η πτώση του περισσεύματος στο οικονομικό αποτέλεσμα των ΟΤΑ, Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης και λοιπών Νομικών Προσώπων, που παραδοσιακά βελτίωνε το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης. Το περίσσευμα από πρόβλεψη 6,6 δις € στο ΠΣΑ αναθεωρήθηκε ως εκτίμηση επί ΠΑΣΟΚ στο τέλος του 2009 σε κάτω από 2 δις €. Στο τέλος του 2010, όταν κατατέθηκε ο προϋπολογισμός για το 2011 το ήδη μικρότερο περίσσευμα μετατρέπεται σε έλλειμμα της τάξης των 2,4 δις €! Για πρώτη φορά στους προϋπολογισμούς του κράτους γίνεται τέτοιου μεγέθους αναθεώρηση.
Το αποτέλεσμα των επανειλημμένων αναθεωρήσεων στα σημαντικότερα κονδύλια του προϋπολογισμού (μαζί με άλλα μικρότερα) δημιούργησαν μια εκρηκτική αύξηση του ελλείμματος του 2009 που από μονοψήφιο νούμερο ως ποσοστό του ΑΕΠ επί ΝΔ, έγινε διψήφιο και το μεγαλύτερο της ΕΕ την εποχή εκείνη. Δηλαδή, από 3,7% επί του ΑΕΠ όταν δημοσιοποιήθηκε το ΠΣΑ και 6% όταν αναγγέλθηκε στην Eurostat την 1 Οκτωβρίου 2009 ως τελική πρόβλεψη προτού αποχωρήσει η ΝΔ από την εξουσία, το έλλειμμα του 2009 αναθεωρήθηκε από το ΠΑΣΟΚ αρχικά σε 12,7% και τελικά σε 15,4% επί του ΑΕΠ. Όπως θα δούμε μάλιστα στη συνέχεια της ανάλυσης το τελευταίο αυτό νούμερο με συνεχείς αλχημείες επί κάθε μεγέθους που θα μπορούσε να το διογκώσει έφτασε σχεδόν το 16%!
Α. Η είσοδος του ΔΝΤ στην διαχείριση των οικονομικών της χώρας ήταν προσυμφωνημένη
Όταν ήλθε στην εξουσία η κυβέρνηση Γ. Παπανδρέου στις αρχές Οκτωβρίου του 2009, ο στόχος της οικονομικής πολιτικής της ήταν να δραματοποιηθεί η κατάσταση των Δημόσιων οικονομικών σε τέτοιο βαθμό ώστε να γίνουν αποδεκτά από την Ελληνική κοινωνία νέα σκληρά μέτρα. Η οποιαδήποτε δηλαδή εφαρμογή ήπιας προσαρμογής της οικονομίας σε μεταρρυθμίσεις που θα οδηγούσαν στην σταδιακή μείωση των Δημόσιων ελλειμμάτων και του χρέους, απορρίφτηκε από την τότε κυβέρνηση. Αντίθετα επιλέχθηκε η άμεση και βίαιη προσαρμογή της οικονομίας και της κοινωνίας. Στόχος ήταν η μείωση των εισοδημάτων και γενικότερα του κόστους παραγωγής στον Δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, προκειμένου να δημιουργηθεί μια κατάσταση εσωτερικής υποτίμησης και άνοδο της ανταγωνιστικότητας, δεδομένου ότι η Ελλάδα δεν είχε αυτόνομη νομισματική πολιτική και δεν μπορούσε να επηρεάσει την ισοτιμία του ευρώ. Την εμπειρία για εφαρμογή μιας τέτοιας συνταγής βέβαια, την είχε το ΔΝΤ.
Στην αντίληψη του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, λόγω της Αμερικανικής του κουλτούρας, δεν υπήρχε κανένας ενδοιασμός ότι η λύση του ΔΝΤ ήταν επιβεβλημένη. Πρόβλημα ήταν το κατά πόσον η ΕΕ θα δεχόταν μια τέτοια επιλογή, εφόσον ουδέποτε στο παρελθόν είχαν εκχωρηθεί εξουσίας στο ΔΝΤ προκειμένου να αναμειχθεί στα οικονομικά της Ευρωζώνης. Οι πολιτικοί ηγέτες της Ευρωζώνης επί χρόνια δυσφορούσαν στην πιθανή ανάμειξη του ΔΝΤ στα Ευρωπαϊκά οικονομικά ζητήματα εφόσον θεωρείτο ότι οι συνταγές του δεν ήταν συμβατές σε μια Ευρώπη ώριμων κοινωνών, κοινό νόμισμα και υψηλό βιοτικό επίπεδο.
Ο κ. Γ. Παπανδρέου έκανε αρχικά μια βολιδοσκόπηση των διαθέσεων του κ. Ντομινίκ Στρος Σκαν που ηγείτο του ΔΝΤ. Στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους τέθηκε εκ μέρους του ΔΝΤ ως προαπαιτούμενο να εμπλακεί στο σχέδιο και η ΕΕ, εφόσον ήταν γνωστές οι αντιρρήσεις των ηγετών της. Η μυστική επικοινωνία Παπανδρέου με το ΔΝΤ, ωστόσο, έγινε ευρέως γνωστή αργότερα και καυτηριάστηκε από όλη την τότε αντιπολίτευση, ενώ διατυμπανήθηκε από όλα τα μέσα ενημέρωσης ότι από τον Δεκέμβριο του 2009 ο Παπανδρέου είχε αρχίσει να προσχεδιάζει την ένταξη της χώρας στην «μέγγενη» του ΔΝΤ, ενώ για λόγους εσωτερικής κατανάλωσης εμφατικά το απέρριπτε[1].
[1]SKAIΔημοσίευση: 20/02/2011 ( http://www.skai.gr/news/politics/article/163396/o-g-papandreou-eihe-zitisei-apo-to-2009-paremvasi-tou-dd-/). Τον Δεκέμβριο του 2009, δύο μόλις μήνες μετά τις βουλευτικές εκλογές, ο πρωθυπουργός Γ. Παπανδρέου είχε ζητήσει παρέμβαση του ΔΝΤ στην Ελλάδα, αν και δημοσίως απέρριπτε κατηγορηματικά ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Σύμφωνα με την «Καθημερινή της Κυριακής», την αποκάλυψη έκανε ο Στρος Καν, σε ντοκιμαντέρ του ιδιωτικού γαλλικού καναλιού Canal+.  Σύμφωνα με τον επικεφαλής του ΔΝΤ, απάντησε στον Έλληνα πρωθυπουργό ότι οι ευρωπαίοι ηγέτες δεν θα δεχτούν τη μονομερή παρέμβαση του Ταμείου σε μία χώρα της Ευρωζώνης.
ΤΑ ΝΕΑ:Δημοσίευση16/05/2014 (http://www.tanea.gr/news/politics/article/5121313/nt-stros-kan-epibalame-sthn-ellada-mia-apolytws-anypoforh-politikh/ ). Για την «επιβολή μιας ανυπόφορης πολιτικής» στην Ελλάδα έκανε λόγο ο πρώην γενικός διευθυντής του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στρος-Καν, σε εκπομπή που μετέδωσε το βράδυ της Πέμπτης η γαλλική δημόσια τηλεόραση εν όψει των ευρωεκλογών. Θυμάται ο Στρος-Καν ότι ο Παπανδρέου του τηλεφώνησε και του είπε πως η Ελλάδα θα χρειαζόταν ένα σχέδιο βοήθειας από το ΔΝΤ. Ο Στρος-Καν του ζήτησε να επικοινωνήσει πρώτα με του ευρωπαίους ομολόγους του «ώστε να είσαι σίγουρος ότι συμφωνούν να ασχοληθεί το ΔΝΤ με την Ελλάδα».
Β. Πως φούσκωσε το έλλειμμα του 2009 από πλευράς δαπανών και εσόδων
Η προτροπή του Στρος Σκαν ότι δεν θα ήταν δυνατή η εμπλοκή του ΔΝΤ στα Δημόσια οικονομικά της Ελλάδας, αν δεν πειθόταν η ΕΕ να το επιτρέψει και παράλληλα να συμμετάσχει, έγινε ο νέος στόχος της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης Παπανδρέου. Έτσι, από το τελευταίο τρίμηνο του 2009, η νέα κυβέρνηση επιδόθηκε σε μια άνευ προηγουμένου παραποίηση των στοιχείων του τρέχοντος ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης, αποβλέποντας να το αυξήσει αμφίπλευρα μέσω της μείωσης των εσόδων και αύξησης των δαπανών. Η μεθόδευση παραποίησης των Δημόσιων οικονομικών έγινε κυρίως μέσω της αύξησης των δαπανών του τελευταίου τριμήνου του 2009, της μετακύλισης εσόδων από το 2009 στο 2010, της μεταφοράς δαπανών που έπρεπε να γίνουν το 2010 στο 2009, και πάνω απ’ όλα με την αλλαγή των κανόνων της ΕΛΣΤΑΤ αναφορικά με το οικονομικό αποτέλεσμα των ΟΤΑ, ΟΚΑ, ΝΠΔΔ και ελλειμμάτων των ΔΕΚΟ τα οποία προστέθηκαν στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης.
Β 1. ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΧΡΕΗ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΩΝ ΠΡΟΣΤΕΘΗΚΑΝ
Το τελευταίο τρίμηνο του 2009 πληρώθηκαν χρέη προς τα νοσοκομεία ύψους 1.502 εκ. €, ενώ στον προϋπολογισμό του 2009 δεν είχε προβλεφθεί η σχετικά δαπάνη. Μάλιστα, εξ αυτού του ποσού, κυριολεκτικά τις τελευταίες ημέρες προτού κλείσει το ημερολογιακό έτος, αποφάσισε ο υπουργός των Οικονομικών να εκταμιεύσει 1.198 εκ. €[1] προς τα νοσοκομεία. Η πράξη εκταμίευσης του ποσού αυτού έγινε χωρίς την αναγκαία διαπραγμάτευση, που σε παρόμοιες περιπτώσεις στο παρελθόν είχε οδηγήσει σε έκπτωση και περιορισμό των οφειλών. Το 2005, για παράδειγμα, η έκπτωση που είχε επιτύχει το Δημόσιο από οφειλές προς τα νοσοκομεία ύψους 2,5 δις €, ήταν 5%. Επομένως, πάνω στην πρεμούρα να αυξηθούν οι δαπάνες και το έλλειμμα του 2009 προτού κλείσει η οικονομική χρήση, η κυβέρνηση άφησε τότε να χαθούν κάποια 75 εκ. € από έκπτωση που δικαιούτο.
Από λογιστικής πλευράς η εξόφληση μέρους των χρεών προς τα νοσοκομεία αφορούσε τα 5 προηγούμενα έτη, 2005-2009, και όχι ΜΟΝΟ το 2009. Δεν υπήρχε επομένως δημοσιονομικός λόγος να φορτωθούν όλες οι δαπάνες σε ένα έτος, το 2009. Η «μαγειρική» των αριθμών βέβαια δεν σταματά εδώ. Στην εισηγητική έκθεση του προϋπολογισμού του 2010, καταγράφεται ότι η εκτιμώμενη δαπάνη προς εξόφληση των χρεών των νοσοκομείων το 2009 ήταν ακόμα μεγαλύτερη, 2200 εκ. €. Ωστόσο, μετά από ένα χρόνο στον προϋπολογισμό του 2011 και όταν τα στοιχεία για το έλλειμμα του 2009 ήταν πλέον απολογιστικά, η δαπάνη που καταχωρήθηκε για την εξόφληση χρεών προς τα νοσοκομεία αλλάζει ξανά και γίνεται 611 εκ. €, ενώ 815 εκ. € καταχωρούνται στο 2010, και αναφέρεται επίσης ένα ανεξόφλητο ποσό 450 εκ. €.
Τι σημαίνουν όλες αυτές οι λογιστικές αλχημείες και το πήγαινε-έλα με τα χρέη προς τα νοσοκομεία;
  1. Ότι μια βεβιασμένη εκταμίευση 1.502 εκ. € έγινε στο τέλος του 2009 καθαρά για λόγους να αυξηθεί το έλλειμμα του έτους.
  2. Στη συνέχεια φαίνεται ότι το έλλειμμα του 2009 δεν έφτασε στο μέγεθος που ήθελε η κυβέρνηση, με αποτέλεσμα το κονδύλι να αυξηθεί περεταίρω στα 2.200 εκ. €.
  3. Μετά βέβαια από 12 μήνες «περίσκεψης», στο τέλος του 2010 όταν κατατέθηκε ο προϋπολογισμός του 2011, η κυβέρνηση Παπανδρέου αναμόρφωσε εκ νέου τα νούμερα και αποφάσισε να βάλει 611 εκ. € στο έλλειμμα του 2009 και 815 εκ. € στο έλλειμμα του 2010, αφήνοντας και ένα «φέσι» για τις επόμενες γενεές, ύψους 450 εκ. €.
Β 2. ΔΙΟΓΚΩΣΗ ΔΑΠΑΝΩΝ ΣΤΑ ΕΞΟΠΛΙΣΤΙΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ
Οι προϋπολογισμένες δαπάνες για τα εξοπλιστικά προγράμματα του υπ. Εθνικής Άμυνας το 2009 ήταν 2.200 εκ. €. Το κονδύλι αυτό αναθεωρήθηκε τον Απρίλιο του 2009 στο ΠΣΑ και έγινε 2500 εκ. €. Παρά το γεγονός ότι ήταν γνωστό ότι οι εξοφλήσεις προς τις πολεμικές βιομηχανίες των χωρών της Δύσης ήταν ελαστικές ως προς τον χρόνο πληρωμής, αντί η δαπάνη να παραμείνει στο αναθεωρημένο ποσό των 2.500 εκ. €, η νέα κυβέρνηση αποφάσισε να το ανεβάσει στα 3.157 εκ. €[2]. Συνεπώς η κατά 657 εκ. € υπέρβαση της δαπάνης ήταν αδικαιολόγητη και δείχνει ότι μοναδικός σκοπός ήταν να αυξηθεί το έλλειμμα του 2009.
[1] Βλέπε στοιχεία ΓΛΚ κρατικός προϋπολογισμός 2009, πορεία εκτέλεσης, αριθμός δελτίου 12
[2]Εισηγητική έκθεση προϋπολογισμού 2010, σελίδα 52
Β 3. ΤΟ ΕΠΙΔΟΜΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΤΟΥ 2010 ΣΤΟ 2009
Με την ψήφιση του νόμου 3808/10.12.2009 στο τέλος του έτους «έκτακτη οικονομική ενίσχυση κοινωνικής αλληλεγγύης, έκτακτη εισφορά κοινωνικής ευθύνης των μεγάλων επιχειρήσεων και της μεγάλης ακίνητης περιουσίας και άλλες διατάξεις», ο δημόσιος προϋπολογισμός αυξήθηκε κατά 1 δις €.
Αν το υπ. Οικονομικών ακολουθούσε την νομιμότητα του ψηφισμένου προϋπολογισμού για το 2009 και δεν στόχευε στην παραπέρα επιβάρυνση του ελλείμματος για το συγκεκριμένο έτος, δεν θα προχωρούσε σε επιμερισμό του ποσού αυτού σε δύο έτη (το 2009 και το 2010), εφόσον η εκταμίευση του επιδόματος άρχιζε το 2010. Έτσι, το έλλειμμα του 2009 φούσκωσε για μια ακόμα φορά κατά 500 εκ. €.
Β 4. ΥΠΕΡΒΑΣΕΙΣ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ
Σε μια πλειάδα από δαπάνες η κυβέρνηση Παπανδρέου έδωσε τα «ρέστα» της και τις αύξησε όσο μπορούσε το τελευταίο τρίμηνο του 2009. Οι δαπάνες αυτές αναφέρονται σε μεταβιβαστικές πληρωμές, επιχορηγήσεις, λειτουργικά έξοδα, προμήθειες, σύνθετες δαπάνες, παροχές και οδοιπορικά. Η ηθελημένη υπέρβαση τους είχε σαν αποτέλεσμα να φουσκώσει το έλλειμμα του 2009 κατά 822 εκ. €.
ΠΙΝΑΚΑΣ 2
ΕΛΣΤΑΤ ΠΙΝΑΚΑΣ 2
Στον πίνακα 2 αναλύεται η πορεία έξι συγκεκριμένων δαπανών που είναι συνήθεις και επαναλαμβανόμενες σε όλους τους προϋπολογισμούς του κράτους. Στον πίνακα αναφέρονται οι πραγματοποιήσεις δαπανών στο 9μηνο του 2009, επίσης για το τελευταίο 3μηνο που κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ, όπως και για το σύνολο του έτους. Από την σύγκριση του μηνιαίου ρυθμού δαπανών μεταξύ 9μήνου και 3μήνου βλέπουμε για παράδειγμα ότι οι δαπάνες σε επιχορηγήσεις και μεταβιβαστικές πληρωμές, που την περίοδο Ιανουάριος – Σεπτέμβριος έτρεχαν με ένα ρυθμό 1.531 εκ. € ανά μήνα, επιταχύνονται το τελευταίο 3μηνο και φτάνουν τα 1.918 εκ. € ανά μήνα. Επομένως, λόγω αυτής της αύξησης δαπανώνται 386 εκ. € περισσότερα από ότι έδειχνε η πορεία εκτέλεσης του προϋπολογισμού στο πρώτο 9μηνο. Η ίδια τακτική ακολουθείται στις λειτουργικές δαπάνες, με 109 εκ. € πέραν του κανονικού, 99 εκ. € για τις προμήθειες και το ίδιο ποσό για τις σύνθετες δαπάνες. Η τακτική αυτή ακολουθείται επίσης στην περίπτωση των πρόσθετων παροχών και τα οδοιπορικά. Με την μέθοδο της υπέρμετρης αύξησης των συγκεκριμένων δαπανών τους τελευταίους μήνες του έτους, τελικά πέτυχε το υπ. Οικονομικών να φουσκώσει το έλλειμμα του 2009 με ένα πρόσθετο ποσό 822 εκ. €.
Β 5. ΑΝΑΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ ΚΑΙ ΔΑΠΑΝΩΝ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΠΕΔΥΣΕΩΝ
Τα χρήματα που διατίθενται για την κάλυψη των αναγκών του Προγράμματος των Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) προέρχονται κυρίως από εισροές εσόδων από την ΕΕ στα οποία προστίθενται και άλλα εγχώρια ίδια έσοδα, και από τα ταμεία του κρατικού προϋπολογισμού (δηλαδή χρήματα των φορολογουμένων). Το άθροισμα των πηγών αυτών αποτελούν το σύνολο της δαπάνης η οποία διατίθεται προκειμένου να γίνουν οι Δημόσιες επενδύσεις σε υποδομές του κράτους.
ΠΙΝΑΚΑΣ 3
ΕΛΣΤΑΤ ΠΙΝΑΚΑΣ 3
Στον πίνακα 3 αναφέρονται οι εισροές χρημάτων από το 2007 έως και το 2010, που προέρχονται από τα διάφορα Κοινοτικά ταμεία (έσοδα από ΕΕ) και άλλα εγχώρια έσοδα. Επίσης αναφέρεται το σύνολο της δαπάνης που πραγματοποιήθηκε προς κάλυψη ΠΔΕ για την ίδια περίοδο και το έλλειμμα μεταξύ εσόδων και δαπανών. Στην τελευταία γραμμή του πίνακα έχει υπολογιστεί το ποσοστό του συνόλου των δαπανών για Δημόσιες επενδύσεις που καλύπτεται από τις εισροές χρημάτων από τα ταμεία της ΕΕ και τα ίδια έσοδα. Όλα τα στοιχεία είναι απολογιστικά (δηλαδή αποτελούν πραγματοποιήσεις), ενώ για το 2009 αναφέρονται επίσης οι προϋπολογισμένοι στόχοι του ΠΔΕ. Στις τρεις στήλες στο τέλος του πίνακα υπολογίζονται οι διαφορές μεταξύ στόχων και πραγματοποιήσεων από το 2008 έως το 2010. Αυτές φανερώνουν τον στόχο, με αλχημείες στην υστέρηση εσόδων και αύξηση των δαπανών να επιβαρυνθεί το έλλειμμα του 2009 ώστε να εμφανιστεί αντίστοιχα βελτίωση στο έλλειμμα του 2010.
Ιστορικά, οι εισροές χρημάτων από την ΕΕ μαζί με τα ίδια έσοδα, αποτελούσαν πάνω από το μισό χρηματικό ποσό που διατίθετο για τις δαπάνες του ΠΔΕ. Το 2007 τα έσοδα αυτά αντιστοιχούσαν στο 55,3% των δαπανών και το 2008 στο 52,1%. Λαμβάνοντας υπόψη την αρνητική συγκυρία μεταξύ 2007 και 2008, για το 2009 είχε προϋπολογιστεί τα έσοδα να πέσουν στο 42% του συνόλου των χρήματα που θα δαπανώντο στο ΠΔΕ. Απολογιστικά όμως βλέπουμε ότι η σχέση εσόδων προς σύνολο δαπανών, από στόχο 42% έπεσε στο 21,3%. Δηλαδή τα χρήματα που τελικά απορροφήθηκαν κυρίως από τα Κοινοτικά ταμεία το 2009 και εποχικά αυτό συμβαίνει το τελευταίο 3μηνο κάθε έτους, ήταν κάτω από τα μισά από ότι το προηγούμενο έτος. Ωστόσο, το σύνολο των δαπάνες για το ΠΔΕ παρέμεινε σε παρόμοιο υψηλό επίπεδο όπως το προηγούμενο έτος (9.588 εκ. € το 2009 σε σχέση με 9.624 εκ. € το 2008). Επομένως, το έλλειμμα του ΠΔΕ ανέβηκε στο πρωτοφανές ποσό των 7,5 δις €.
Η τεράστια πτώση των εσόδων μέσα στο 2009 (ίση με 2.830 εκ. € από ΕΕ και 146 εκ. € από ίδια έσοδα) δεν αντισταθμίστηκε από κάποια μείωση των δαπανών ενώ η πρόβλεψη του προϋπολογισμού έθετε ένα πλαφόν 8,8 δις €. Αντίθετα οι δαπάνες επιταχύνθηκαν το τελευταίο τρίμηνο και από 7,8 δις € πού ήταν στο 7μηνο, έφτασαν στο τέλος του έτους τα 9,6 δις €, δηλαδή στην διάρκεια του τελευταίου 3μήνου αυξήθηκαν κατά 1,8 δις €. Η υπέρβαση του προϋπολογισμού του 2009, παρά το γεγονός ότι στις δαπάνες είχε τεθεί ο στόχος των 8,8 δις, δεν έπρεπε να γίνει. Με άλλα λόγια ηθελημένα προστέθηκε στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης ένα ποσό της τάξης τουλάχιστον των 800 εκ. €.
Όπως και να αξιολογήσει κανείς τις κινήσεις εσόδων και δαπανών στο ΠΔΕ, οι μεταθέσεις εσόδων και δαπανών που έγιναν στα έτη 2009 και 2010 «βγάζει μάτι» και αποτελεί απόδειξη ενός κεντρικού σχεδιασμού να φουσκώσει το έλλειμμα του 2009 με κάθε τρόπο.
Β 6. ΟΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ ΦΟΡΩΝ ΑΥΞΗΘΗΚΑΝ
Ουδέποτε στο παρελθόν το υπουργείο Οικονομικών ήταν τόσο «γαλαντόμο» στις επιστροφές φόρων, όσο στο τέλος του 2009. Ενώ είχε προϋπολογιστεί μέσα στο 2009 να επιστραφούν φόροι της τάξης των 3.300 εκ €, το τελικό ποσό των επιστροφών έφτασε τα 4.952 εκ. €, δηλαδή 1,6 δις € περισσότερο. Οι επιστροφές όμως φόρων αδειάζουν τα ταμεία του κράτους και αυξάνουν το έλλειμμα. Στο παρελθόν οι κυβερνήσεις είχαν σαν κανόνα να επιστρέφουν φόρους σε αναλογία με τα έσοδα. Το ποσοστό των επιστροφών ήταν γύρο στο 5% επί των εσόδων (βλέπε σχήμα 1). Ο κανόνας αυτός δεν ήταν θεσμοθετημένος και ο εκάστοτε υπουργός των Οικονομικών μπορούσε να βοηθά τον ιδιωτικό τομέα με περισσότερες επιστροφές φόρων, εφόσον υπήρχε στενότητα ρευστότητας στην οικονομία.
ΕΛΣΤΑΤ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΦΟΡΩΝ 2009Μόλις φάνηκαν τα πρώτα σημάδια ύφεσης το 2008, η κυβέρνηση της ΝΔ χαλάρωσε τον κανόνα και επέστρεψε μέσα στο έτος φόρους ίσους με το 6,6% των εσόδων, ή 3.654 εκ. €. Η ίδια πολιτική ακολουθήθηκε και το 2009 όπου μέχρι τον Σεπτέμβριο οι επιστροφές φόρων είχαν ξεπεράσει τους ετήσιους στόχους και έφτασαν τα 3.462 εκ. €[1], ή το 6,5% των εσόδων (όπως διαμορφώθηκαν στο τέλος του έτους). Σε μια εποχή που τα Δημόσια οικονομικά δεν είχαν αντοχές και το έλλειμμα διευρυνόταν, η χρηστή διαχείριση των Δημόσιων οικονομικών υπαγορεύει ότι οι εκροές εσόδων υπό την μορφή επιστροφών φόρων δεν έπρεπε να ξεπεράσουν έστω το 7% των συνολικών εσόδων, ή τα 3.750 εκ. € μέχρι το τέλος του έτους.
[1] Βλέπε μηνιαίες εκδόσεις ΓΛΚ, πορεία εκτέλεσης κρατικού προϋπολογισμού 2009, αριθμός δελτίου 9
Αντίθετα, το τελευταίο τρίμηνο του 2009 οι επιστροφές φόρων επιταχύνθηκαν πέρα από κάθε λογική, με αποτέλεσμα να πραγματοποιηθούν το διάστημα αυτό πρόσθετες εκροές από τα ταμεία του κράτους της τάξης του 1,5 δις €. Το τελικό λοιπόν ποσό που επεστράφη μέσα στο έτος στους δικαιούχους με τις «συνοπτικές» διαδικασίες του τελευταίου τριμήνου ήταν 4.952 εκ. €, ενώ το συνολικό ποσό δεν θα έπρεπε να είχε υπερβεί τα 3.750 εκ. €. Επομένως, λόγω της υπέρμετρης αύξησης στις επιστροφές φόρων το έλλειμμα του 2009 επιβαρύνθηκε κατά 1,2 δις € πέραν από ότι η σωστή δημοσιονομική διαχείριση επιβάλει. Παράλληλα, ο κανόνας επιστροφών φόρων, από το 5% έως 6,6% που είχε παγιοποιηθεί στο παρελθόν, εκτινάχτηκε στο 9,3% των εσόδων.
Β 7. ΗΘΕΛΗΜΕΝΕΣ ΑΠΩΛΕΙΑ ΕΣΟΔΩΝ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ
Σημαντική μείωση στα έσοδα του 2009 αποτέλεσε η απόφαση της νέας κυβέρνηση να αλλάξει την οικονομική πολιτική από περιοριστική που επιβάλλετο και είχε προαναγγελθεί προεκλογικά από την ΝΔ, σε «λεφτά υπάρχουν». Πάγωσε την νομοθεσία περί τακτοποίησης των ημιυπαίθριων χώρων -εσκεμμένα την μετέθεσε για αργότερα- με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί μια απώλεια εσόδων της τάξης των 800 εκ. € τουλάχιστον[1]. Επίσης στα λαχεία είχε προωθηθεί υπουργική απόφαση να μπει ένα 10% φόρος από το πρώτο ευρώ και να επεκταθεί αυτό σε όλα τα τυχερά παιχνίδια του ΟΠΑΠ, ενώ ταυτόχρονα μπήκε στο ψυγείο η ενεργοποίηση του Ξυστού λαχείου (εκτιμώμενη συνολική απώλεια εσόδων τουλάχιστον 500 εκ. €). Παράλληλα, η είσπραξη του ΕΤΑΚ του 2009 μεταφέρθηκε στο 2010 με απώλεια εσόδων τουλάχιστον 350 εκ. €, ενώ η μη-εφαρμογή του μέτρου της φορολόγησης των σκαφών αναψυχής και η εφάπαξ εισφορά στα σκάφη υπολογίζεται σε απώλεια τουλάχιστον 50 εκ. €. Συνολικά, επομένως, από τις πηγές αυτές ηθελημένα χάθηκαν έσοδα της τάξης των 1700 εκ. €, με ανάλογη διεύρυνση του ελλείμματος του 2009.
Γ. Πρόσθεσαν ανύπαρκτα ελλείμματα των ΔΕΚΟ, ΟΤΑ, ΟΚΑ & ΝΠΔΔ στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης.
Τον Απρίλιο του 2010 δημοσιεύτηκε από την Eurostatη εκτίμηση του ελλείμματος του 2009, η οποία ουσιαστικά έβαλε την «σφραγίδα» της ότι μετά την τελική επεξεργασία των στοιχείων το έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης δεν θα υφίστατο αλλαγές μεγαλύτερες του 0,5% του ΑΕΠ. Έξι μήνες αργότερα όμως, η Eurostat πέταξε στο καλάθι των αχρήστων το 0,5%. Δέχτηκε την νέα αύξηση του ελλείμματος του 2009, που είχε παρουσιάσει η κυβέρνηση Παπανδρέου και ήταν κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ πάνω από ότι είχε εκτιμηθεί τον Απρίλιο του 2009, παρά του ότι μεγάλες αναθεωρήσεις σαν αυτή είναι αντίθετες με τον γενικά αποδεκτό Κώδικα Στατιστικών Πρακτικών. Έτσι, από 12,7% που είχε αρχικά επισημοποιηθεί το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης για το έτος 2009 (στην έκθεση του προϋπολογισμού για το 2010), αυξήθηκε στη συνέχεια στο 15,4% του ΑΕΠ στην έκθεση του προϋπολογισμού που κατατέθηκε στην Βουλή για τον προϋπολογισμό του 2011.
Η μεγαλύτερη παραποίηση του αληθινού ελλείμματος του έτους 2009 έγινε μέσω του ισοζύγιο των ΟΤΑ, ΟΚΑ και λοιπών ΝΠΔΔ. Το ισοζύγιο αυτό, δηλαδή η διαφορά μεταξύ εσόδων και εξόδων τους, ήταν θετικό και επί χρόνια συνέτεινε στο να βελτιώνεται η συνολική εικόνα του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης. Όμως, σε μια εμφανή προσπάθεια παραποίησης της πραγματικότητας, το περίσσευμα των οργανισμών αυτών μετατράπηκε σε έλλειμμα και έτσι επιβαρύνθηκε το έλλειμμα του 2009 κατά 9 δις €! Στην παραποίησης της αλήθειας συμμετείχε και ένα αμφισβητούμενοέλλειμμα 17 ΔΕΚΟ, γεγονός που ουδέποτε είχε γίνει στο παρελθόν και δημιούργησε μια νέα τάξη στατιστικής απεικόνισης του Ελληνικού προϋπολογισμού, η οποία μάλιστα έρχεται σε αντίθεση με την πρακτική άλλων χωρών της ΕΕ όπου οι επιδοτήσεις των ΔΕΚΟ θεωρούνται κανονικό έσοδο των επιχειρήσεων και δεν υπολογίζονται ως αύξηση του ελλείμματος.
ΠΙΝΑΚΑΣ 4
ΕΛΣΤΑΤ ΠΙΝΑΚΑΣ 4
Στον πίνακα 4 παρουσιάζονται τα στοιχεία του οικονομικού αποτελέσματος (ισοζύγιο) των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και Κοινωνικής Ασφάλισης και των νομικών προσώπων που απαρτίζουν μέρος της Γενικής Κυβέρνησης. Στο Πρόγραμμα Σταθεροποίησης και Ανάπτυξης που καταρτίστηκε τον Απρίλιο του 2009 η κυβέρνηση της ΝΔ εκτιμούσε στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης ότι στο σύνολο τους οι συγκεκριμένοι οργανισμοί και νομικά πρόσωπα θα είχαν μέχρι το τέλος του 2009 ένα περίσσευμα της τάξης των 6,6 δις €. Το συγκεκριμένο νούμερο αμφισβητήθηκε από την νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Έγιναν νέες στατιστικές εκτιμήσεις και στο τέλος του 2010, όταν πλέον τα στοιχεία για το 2009 είχαν πραγματοποιηθεί και κατασταλάξει οι αλλαγές, το παραδοσιακά με έρευνες πιστοποιημένο περίσσευμα των ΟΤΑ και ΟΚΑ επανεκτιμήθηκε και αποφασίστηκε ότι ήταν έλλειμμα -2,4 δις €. Παράλληλα, στην ομάδα των συγκεκριμένων οργανισμών προστέθηκε για πρώτη φορά το έλλειμμα μίας πλειάδας ΔΕΚΟ που ουδέποτε είχαν ενσωματωθεί στην Γενική Κυβέρνηση στο παρελθόν. Έτσι, η δραστική αλλοίωση των αριθμών, από θετικό σε αρνητικό, του ισοζυγίων των ΟΤΑ, ΟΚΑ, ΝΠΔΔ και η προσθήκη των ΔΕΚΟ, έδωσε μια επί πλέον πυροδότηση στην αύξηση του ελλείμματος του 2009 που ήταν της τάξης των 9 δις €.
Το παράδοξο με την ένταξη ελλειμματικών ΔΕΚΟ στον προϋπολογισμό είναι ότι στις περισσότερες από τις χώρες της ΕΕ οι συγκεκριμένες ΔΕΚΟ δεν ενσωματώνονται στους λογαριασμούς της Γενικής Κυβέρνησης. Αυτή η ευελιξία του ποια ΔΕΚΟ μπαίνει στο γενικό ισοζύγιο της κυβέρνησης και ποια όχι, είναι δυστυχώς μια αποδεκτή πρακτική από την Eurostat(με βάση ένα πλήθος κριτηρίων που είναι δύσκολο να ελεγχθούν). Το αποτέλεσμα είναι ότι τα κράτη μέλη την ακολουθούν κατά το δοκούν. Με την επαναταξινόμηση του τι αποτελεί Δημόσιο προϊόν μιας ΔΕΚΟ και τι ιδιωτικό, η μεν Ελληνική κυβέρνηση πρότεινε και η δε Eurostat αποδέχτηκε ότι μια πλειάδα από ΔΕΚΟ δεν παράγουν υπηρεσίες με κριτήρια ιδιωτικού τομέα αλλά βάσει των «ελαστικών» κριτηρίων που ισχύουν οι υπηρεσίες τους μπορεί να χαρακτηριστούν ως Δημοσίως προσφερόμενα αγαθά.
Επομένως, με αλλαγή των στατιστικών κανόνων και σε αντίθεση με ότι συμβαίνει στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, πρώτα «βαφτίστηκε» η επιδότηση του Δημοσίου προς ορισμένες ΔΕΚΟ ότι αποτελεί δαπάνη που επιβαρύνει το έλλειμμα και όχι έσοδο που μειώνει το έλλειμμα τους. Στη συνέχεια οι ΔΕΚΟ που επί χρόνια μέχρι το 2009 λειτουργούσαν σαν Α.Ε. και σε μεγάλο βαθμό υπόκεινται στο ελεύθερο ανταγωνισμό της αγοράς, με την συναίνεση της Eurostatγια το έτος 2009 άρχισαν να αποτελούν πλέον μέρος του Δημοσίου και άρα έπρεπε το έλλειμμα που δημιουργήθηκε με την αλλαγή των στατιστικών εννοιών να προστεθεί σε αυτό της Γενικής Κυβέρνησης.
Ωστόσο, ενώ η βεβιασμένη απόφαση της ΕΛΣΤΑΤ ότι ορισμένες ΔΕΚΟ αποτελούν Δημόσιο βάσει ενός ελαστικού κανονισμού της Eurostatκαι επομένως αυτό οδηγεί τα Δημόσια οικονομικά σε μεγαλύτερο επίπεδο ελλειμμάτων, δεν φρόντισε η ΕΛΣΤΑΤ παράλληλα να αναθεωρήσει το ΑΕΠ του οποίου το μέγεθος αυξάνει με την επαναταξινόμηση των ΔΕΚΟ. Αυτό σημαίνει ότι πρόδηλος στόχος ήταν να αυξηθεί το έλλειμμα του 2009 και όχι το ΑΕΠ, γιατί η αύξηση του δεύτερου μειώνει το έλλειμμα ως ποσοστό. Ταυτόχρονα η μεταβολή, από περίσσευμα σε έλλειμμα του οικονομικού αποτελέσματος ενός υποσυνόλου της Γενικής Κυβέρνησης (δηλαδή του ισοζυγίων των ΟΤΑ, ΟΚΑ, ΝΠΔΔ και ΔΕΚΟ), δεν άλλαξε μόνο άρδην την εικόνα των Δημόσιων οικονομικών, αλλά τίναζε την αξιοπιστία και την οικονομική σχέση της χώρας μας με την ΕΕ στον αέρα.
Πέραν όλων αυτών των απαράδεκτων αλχημειών με τα στοιχεία του προϋπολογισμού, ακόμα πιο παράδοξο είναι και πολλά ερωτηματικά δημιουργεί το γεγονός ότι, ενώ το υποσύνολο που αποκαλούμε ισοζύγιο ΟΤΑ, ΟΚΑ και λοιπών ΝΠΔΔ, από περίσσευμα έγινε έλλειμμα, στην συνέχεια το επόμενο έτος 2010 επανέρχεται δριμύτερη η πιστοποίηση από την ΕΛΣΤΑΤ ότι δημιουργήθηκε ξανά περίσσευμα! Για το έτος 2010, η κυβέρνηση με τον ίδιο πρωθυπουργό, τον ίδιο υπουργό Οικονομικών και τα ίδια στελέχη στο υπουργείο, υπολογίζει απολογιστικά και με πραγματοποιηθέντα στοιχεία ότι το ισοζύγιο ΟΤΑ, ΟΚΑ και λοιπών ΝΠΔΔ είναι περισσευματικό και ίσο με 7,6 δις €. Το αποτέλεσμα των ΔΕΚΟ γίνεται από έλλειμμα -1,7 δις €, περίσσευμα 3,1 δις €!! Το ίδιο εκπληκτικό αποτέλεσμα ισχύει για τους ΟΚΑ που από έλλειμμα -71 εκ. € γίνεται περίσσευμα 3 δις €, ενώ στα νομικά πρόσωπα το περίσσευμα των 125 εκ. εκτοξεύεται στα 2,3 δις € (βλέπε τρίτη στήλη του πίνακα 4 και σελίδα 49 στην έκθεση προϋπολογισμού του 2012).
Η κυβέρνηση Παπανδρέου προφανώς μπορεί να επαίρεται ότι από το πουθενά έβγαλε από το «καπέλο λαγό». Και ο καλύτερος ταχυδακτυλουργός θα ζήλευε την ικανότητα Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου και ΣΙΑ να μπορούν να εξαφανίζουν από τα δημοσιονομικά στοιχεία του 2009 ένα περίσσευμα Οργανισμών της Γενικής Κυβέρνησης τόσο μεγάλο όσο 6,6 δις €. Να το αντιστρέφουν στη συνέχεια και να το κάνουν έλλειμμα -2,4 δις €. Και το επόμενο δωδεκάμηνο να εμφανίζουν ξανά στη θέση του ένα τεράστιο περίσσευμα 7,6 δις €.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ
Από το τέλος του 2008 που κατατέθηκε στη Βουλή ο προϋπολογισμός του επόμενου έτους έως το τέλος του 2010 που είχαν συγκεντρωθεί τα απολογιστικά στοιχεία του προηγούμενου έτους, οι δημοσιονομικοί λογαριασμοί της Ελλάδας για το έτος 2009 υπέστησαν μεγάλες αλλοιώσεις. Η βαθιά διεθνής ύφεση αναπόφευκτα παρέσυρε προς το χειρότερο την οικονομία της Ελλάδας και τα ελλείμματα του Δημοσίου το 2009. Στο βαθμό που η αύξηση του ελλείμματος ήταν το αποτέλεσμα της ύφεσης της οικονομίας και της μείωσης της βάσης εσόδων του κράτους, η αύξηση του ελλείμματος ήταν αναμενόμενη.
Οι στόχοι των ελλειμμάτων που τίθενται από τις κυβερνήσεις ένα χρόνο πριν, δικαιολογείται να πέφτουν έξω σε δύο περιπτώσεις: (α) Εφόσον κατά την διάρκεια του έτους υπεισέρχονται πολλοί απρόβλεπτοι παράγοντες που ανατρέπουν τις προβλέψεις εσόδων και δαπανών, και (β) όταν οι πολιτικές βάσει των οποίων επιχειρείται η επίτευξη συγκεκριμένων στόχων αλλάξουν, ή ακυρωθούν. Δεν δικαιολογείται όμως το έλλειμμα ενός κομβικού έτους όπως το 2009, στην διάρκεια του οποίου υπήρξε αλλαγή σκυτάλης στην εξουσία, να είναι το αποτέλεσμα μεθοδευμένης παραποίησης των στοιχείων με κύρια επιδίωξη να πληγεί ο πολιτικός αντίπαλος και ταυτόχρονα να προετοιμαστεί η κοινωνία να δεχτεί σκληρά μέτρα.
ΠΙΝΑΚΑΣ 5
ΕΛΣΤΑΤ ΠΙΝΑΚΑΣ 5
Το ιστορικό της συνεχούς αλλαγής του ελλείμματος του 2009, αναφέρεται σε ποσοστά στον πίνακα 5. Όμως το έλλειμμα του 2009 αυξανόταν όχι μόνο γιατί μεγάλωσε ως ποσό από προβλεπόμενο 14,4 δις € επί ΝΔ σε 36,2 δις € πραγματοποίηση επί ΠΑΣΟΚ, αλλά και λόγω αναμόρφωσης του ΑΕΠ από συνεχείς αναθεωρήσεις που το μείωσαν κατά 23 δις €. Η αρχική πρόβλεψη για έλλειμμα 3,7% του ΑΕΠ και τελική 6% επί κυβερνήσεως ΝΔ, αυξήθηκε στη συνέχεια απολογιστικά έξι φορές επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ. Την πρώτη φορά βάσει εκτιμήσεων με τα στοιχεία του προϋπολογισμού στις 21 Οκτωβρίου του 2009 τα οποία στάλισαν στην ΕΕ και στη συνέχεια άλλες 5 φορές απολογιστικά μέχρι τις 12 Οκτωβρίου του 2011. Στον πίνακα 5, εκτός από το ανά περίοδο έλλειμμα που δημοσιοποιήθηκε, για λόγους σύγκρισης έχει επίσης υπολογιστεί το έλλειμμα με σταθερό παρονομαστή, δηλαδή το ΑΕΠ του 2009 όπως διαμορφώθηκε απολογιστικά στο τέλος του 2011 και ήταν 231,6 δις ευρώ.
Αν παραβλέψει κανείς την παραποίηση των αριθμών, βγαίνει ένα συμπέρασμα όπως ακριβώς επεδίωξε να το εμφανίσει η κυβέρνηση Παπανδρέου, ότι δηλαδή το πραγματικό έλλειμμα του 2009 ήταν 36,2 δις €, ή 15,8% του ΑΕΠ. Επομένως η ΝΔ έλεγε ψέματα όταν προέβλεπε ότι μέχρι το τέλος του έτους το έλλειμμα θα είναι ίσο με 14,4 δις € ή 6,2% του αναθεωρημένου ΑΕΠ. Η δυσθεώρητη αυτή αύξηση, λόγω του «πραγματικού» ελλείμματος που «φιλοτέχνησε» το ΠΑΣΟΚ, ισούται με 21,8 δις € ή 9,6% ποσοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.
ΠΙΝΑΚΑΣ 6
ΕΛΣΤΑΤ ΠΙΝΑΚΑΣ 6
Εξηγήθηκε νωρίτερα ότι η μεγάλη παραποίηση των αριθμών έγινε κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2009. Τα στοιχεία του πίνακα 6 μιλούν από μόνα τους. Εάν σήμερα (Ιούλιος του 2014) αναζητήσει κανείς τα στοιχεία του προϋπολογισμού στον δικτυακό τόπο της ΕΛΣΤΑΤ, όπου το μεγάλο και φουσκωμένο έλλειμμα του 2009 έχει επισημοποιηθεί και περιέχει όλες τις παραποιήσεις των αριθμών όπως προαναφέρθηκε, θα δει το ανεξήγητο άλμα του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2009. Τα πρώτα τρία τρίμηνα του 2009 έχουν ήδη ένα διπλάσιο ρυθμό σε σχέση με τα αμέσως προηγούμενα του 2008. Κατ’ αυτή την περίοδο με αλχημείες το έλλειμμα του 2009 να τρέχει με ένα ρυθμό πάνω από 8 δις € το τρίμηνο, ενώ ήταν μόνο 4 δις € τα προηγούμενα 3μηνα το 2008. Το τελευταίο τρίμηνο του 2009 όμως το έλλειμμα εκτινάσσεται σχεδόν στα 10,5 δις € (2 δις € επί πλέον από ότι ήταν κατά τα ¾ του έτους). Όλως παραδόξως τους αμέσως επόμενους μήνες, κατά την διάρκεια του 2010, το έλλειμμα «τιθασεύεται» και πέφτει ξανά σε χαμηλά επίπεδα κάτω από την πολιτική του ιδιαίτερα ικανού οικονομικού επιτελείου, το οποίο ήταν το ίδιο που το είχε εκτοξεύσει σε διψήφια νούμερα!
Από την ανάλυση που παρατέθηκε, την ποσοτικοποίηση των υπερβάσεων στις δαπάνες και την μείωση των εσόδων, πράξεις που με μεγάλη επιμέλεια έκανε η κυβέρνηση Παπανδρέου, καταρτίστηκε ο πίνακας 7. Εκεί βλέπουμε από ποιες πλευρές φούσκωσε το έλλειμμα του 2009.
ΠΙΝΑΚΑΣ 7
ΕΛΣΤΑΤ ΠΙΝΑΚΑΣ 7Το συνολικό ποσό της παραποίησης των πραγματικών στοιχείων, μέσω των οποίων φούσκωσε το έλλειμμα του 2009, είναι 14,7 δις €. Χωρίς αυτή την παραποίηση το έλλειμμα περιορίζεται από 36,2 δις στα 21,5 δις €, ή στο 9,3% του ΑΕΠ και όχι στο 15,8% που ήθελε με το ζόρι η κυβέρνηση Παπανδρέου να το ανεβάσει. Επομένως η τελευταία πρόβλεψη που κοινοποίησε η ΝΔ στην ΕΕ προτού φύγει από την κυβέρνηση και ήταν 6,2% με το αναθεωρημένο ΑΕΠ, έπεσε απολογιστικά έξω κατά 3 ποσοστιαίες μονάδες. Μια τέτοια αστοχία, μεταξύ πρόβλεψης και πραγματοποίησης, θεωρείται απόλυτα φυσιολογικό να υπάρχει σε ένα έτος όπου κυριαρχούσε βαθιά ύφεση σε όλα τα κράτη της ευρωζώνης.
ΠΙΝΑΚΑΣ 8
ΕΛΣΤΑΤ ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΑΕΠΤο μεγάλο ερωτηματικό είναι πλέον το εξής: Αν παρέμενε το Δημόσιο    έλλειμμα της Ελλάδας στο αληθινό νούμερο του 9,3% επί του ΑΕΠ, ποια θα ήταν η εξέλιξη αναφορικά με την φερόμενη χρεοκοπία της οικονομίας μας τότε; Θα μπορούσε κάποια τρόικα με το ζόρι να μας ωθήσει σε μνημόνιο όταν όλες οι χώρες της ΕΕ βρίσκονταν σε ύφεση έως και 17,7% (βλέπε πίνακα 8), και όταν είχαν μεγάλα έως και πολύ μεγαλύτερα ελλείμματα από ότι η χώρα μας;
Είναι εμφανές ότι κάποιο «μαγικό χέρι» ήθελε να φουσκώσει το Δημόσιο έλλειμμα της Ελλάδας και να το πάει πάνω από το τότε υψηλότερο που υπήρχε, της Ιρλανδίας. Σε μια τέτοια έκρυθμη κατάσταση οι κίνδυνοι για την σταθερότητα του ευρώ από την μετάδοση της χρεοκοπίας στα άλλα κράτη της ευρωζώνης ήταν εμφανείς. Η Ελλάδα ήταν μια «ειδική περίπτωση» όπως έλεγαν οι οικονομικοί υπουργοί των κρατών μελών, με κινδύνους έκρηξης πέραν των όσων προβλημάτων είχαν συσσωρευτεί στις άλλες ελλειμματικές και υψηλού χρέους μεσογειακές χώρες.
Άρα, η Ελλάδα σαν «ειδική περίπτωση» έπρεπε να μπει και σε ένα «ειδικό νάρθηκα». Έτσι και έγινε. Η αλήθεια όμως, όπως στην συνέχεια αποδεικνύεται, είναι ότι η χρεοκοπία της χώρας μας ήταν φτιαχτή και η ανίκανη να περάσει τις ενδεικνυόμενες πολιτικές κυβέρνηση Παπανδρέου απέβλεπε στην πιο ανώδυνη για αυτήν λύση. Με την προμετωπίδα ΔΝΤ & τρόικα στόχευε να πείσει ότι η μεν ΝΔ ήταν η αιτία που τα Δημόσια οικονομικά εκτροχιάστηκαν, οι δε δανειστές μπορούσαν να μας δανείσουν χρήματα μόνο με την προϋπόθεση ότι θα εφαρμοστούν σκληρά μέτρα. Οι ίδιοι δεν έφταιγαν για τίποτα.
[1] Η έκθεση του ΓΛΚ στις 2-7-2009, σχετικά με τα αναμενόμενα έσοδα από την τροπολογία για τους ημιυπαίθριους που κατατέθηκε, αναφέρει: «Η εν λόγω αύξηση δημόσιων πόρων που εξαρτάται από πραγματικά γεγονότα (εμβαδόν τακτοποιούμενων χώρων, αριθμός υποβαλλόμενων αιτήσεων, ύψος αντικειμενικών αξιών κλπ.), εκτιμάται στο συνολικό ποσό των 4.500 εκατ. €, περίπου και θα εισπραχθεί σταδιακά κατά τα οικονομικά έτη 2009 και 2010».
(Ανάρτηση από Veteranos 6/7/14)